یه نویسندهی حوزهی حریم خصوصی و امنیت، بهجای توصیه، تعریف میکنه که خودش واقعاً توی زندگی روزمره چه ابزارها و عادتهایی برای امنیت و حریم خصوصی به کار میبره.
پاتریک دوبروی میگه بهترین برنامهنویسهایی که باهاشون کار کرده یه وجه مشترک داشتن: سرعت. نه به خاطر اینکه بهترن، بلکه چون سریعترن.
تعریف قدیمی «done» برای نرمافزار قطعی ساخته شده بود؛ این مقاله میگه برای فیچرهای هوش مصنوعی که خروجیشون یه توزیعِ رفتارهاست، باید کامل بازنویسی بشه.
وقتی مدیران ارشد از بالا دستور میدن «همهچیز رو بسپارید به ایجنتهای AI»، اما خودشون حتی یکبار با این ابزارها کار نکردن، بزرگترین اشتباه مدیریتی شکل میگیره.
وقتی Claude به ابزارهای داخلی یه شرکت وصل میشه، دیگه بنچمارکهای استاندارد جواب نمیدن. معیار واقعی اینه که محصولت چقدر از C* بهتره.
بهترین مهندسان نه با حجم کدی که مینویسن، بلکه با ارزشی که تولید میکنن و پیچیدگیای که پشت سرشون نمیذارن سنجیده میشن.
با اینکه Every تقریباً همهچیز رو با هوش مصنوعی خودکار کرده، تعداد کارهای انسانی بیشتر از قبل شده. دن شیپر توضیح میده چرا این پارادوکس منطقیه.
یه اصل معروف در امنیت میگه «الگوریتم رمزنگاری خودت رو ننویس». نویسنده میگه وقتشه همین منطق رو به طراحی وب هم بسط بدیم.
یه مهندس Spatie دو روز فرانتاندِ نوشتهشده با AI رو بررسی کرد و به یه الگوی جالب رسید: محلی تمیز، اما در سطح کل پروژه ناسازگار.
آرون لوی، بنیانگذار Box، میگه مدیران ارشد به خاطر فاصلهشون از کارهای روزمره، درک درستی از محدودیتهای هوش مصنوعی ندارن و این توهم داره منجر به اخراجهای گسترده میشه.
هوش مصنوعی باز کردن PR رو برای همه آسون کرده، اما کدش قابلاعتماد نشده؛ و بار بازبینی این «اسلاپ» روی دوش توسعهدهندهها افتاده.
یه مهندس نرمافزار میگه سؤال «چرا میخوای اینجا کار کنی؟» توی فرمهای استخدام بیمعنیه و با هوش مصنوعی کاملاً بیارزش شده؛ راهحل واقعی شبکهسازیه.
بیشتر توسعهدهندهها از هوش مصنوعی برای تولید سریع کد استفاده میکنن، اما یه رویکرد کاملاً متفاوت وجود داره: استفاده از LLMها برای نوشتن کد بهتر، حتی اگر کندتر بشه.
Anytype یه ابزار نوتبرداری و همکاری آفلاینمحوره که دادههات رو روی دستگاه خودت نگه میداره و رمزنگاری اند-تو-اند داره.
نویسنده میگه برای مهار خروجی رباتهای کدنویس، استعارهی درست backpressure نیست بلکه «تولید ناب» (lean) هست: فرایند رو طوری بساز که خطا رو زود بگیره.
فروش کتابهای تکنیکال داره آروم آروم از بین میره و نه ناشری اعتراض کرده، نه کسی دادگاهی تشکیل داده — فقط یه روز دیدیم که دیگه کسی این اعداد رو گزارش نمیده.
نیک وینانز روایت میکنه چطور در سال اول دانشگاه یک برد میکروکنترلر بیسیم برای کیبوردهای DIY به نام nice!nano ساخت که حالا بیش از ۵۰ هزار نسخه و بیش از یک میلیون دلار فروش داره.
آندری کارپاتی بعد از «vibe coding» حالا اصطلاح «مهندسی ایجنتی» رو ساخته تا واقعیت حرفهایِ کدنویسی با هوش مصنوعی رو بهتر توصیف کنه؛ جایی که ایجنتها کد میزنن و انسان نظارت میکنه.
وقتی LLMها میتونن کد تولید کنن، دیگه ارزش واقعی کد نوشتن چیه؟ Unmesh Joshi، مهندس ارشد ThoughtWorks، جواب جالبی داره.
یه مربی باتجربهی دنیای تک میگه رضایت شغلی توی میانهی مسیر ربطی به ظاهر لینکدینت نداره؛ به اینه که چطور حسادت حرفهای رو مهار میکنی.