این مقاله یه کامپوننت جاوااسکریپتی معرفی میکنه که با استفاده از WebGL، گرادیانهای متحرک و سیال رو مستقیم روی Canvas رندر میکنه. کل پروژه بدون هیچ کتابخونهی خارجی نوشته شده و فقط یه JS Embed در وبفلو کافیه. میشه رنگ، سایز، نرمی، سرعت و دانهبندی هر شکل رو از طریق data attribute سفارشی کرد. این روش جایگزین خوبی برای انیمیشنهای CSS سنگینه و عملکرد بهتری داره.
وقتی ایجنتهای کدنویس در یک روز صدها PR میزنن، کد ریویو دیگه شدنی نیست — ولی مشکل اصلی اینجا نیست. مشکل اینه که هنوز زیرساخت تأییدِ خروجی ایجنت رو نساختیم.
اوپنای یه پست وبلاگی منتشر کرد و توضیح داد چرا مدلهاش مدام از گابلین و گرملین حرف میزدن — و این داستان جالبتر از چیزیه که فکر میکنید. نویسنده این مقاله که روی «روانشناسی عمق» مدلهای زبانی تحقیق میکنه، این پدیده رو «اتراکتور» یا به قول خودش «دیو» مینامه: حالتهای رفتاری پایداری که مدل در شرایط خاص بهشون کشیده میشه، در برابر سرکوب مقاومت میکنه، و گاهی به زمینههای کاملاً نامرتبط هم سرایت میکنه. مقاله این پدیدهها رو از جالبترین تا خطرناکترین رتبهبندی میکنه، از گابلینهای بامزهی GP
مارتین فاولر نگاهی انداخته به کتاب کلاسیک فرد بروکس که ۵۰ سال پیش منتشر شد — و میگه خیلی از حرفهاش هنوز تازهست.
یه الگوی تکراری در خبرهای هوش مصنوعی وجود داره: یه مقالهی علمی با اثبات ریاضی منتشر میشه، بعد رسانهها اون رو به شکل «دانشمندان ریاضی ثابت کردن که هوش مصنوعی نمیتونه X رو انجام بده» بازنشر میدن. مشکل اینه که مفروضات محدودکنندهی اون اثباتها توی تیترها حذف میشن. سه نمونهی مشخص از این الگو — دربارهی خودبهبودی LLMها، اجتنابناپذیری هالوسینیشن، و سقف ریاضی ترنسفورمرها — نشون میده که در هر سه مورد، خود مقالههای اصلی صراحتاً میگن که نتایجشون محدود و مشروط هستن. این اثباتها واقعیان، اما نه
ابزارهای AI کدنویسی رو سریعتر میکنن، اما اگه هزینه نگهداری کد بالا بره، این سرعت موقتیه و بدتر از قبل میشی.
یه توسعهدهنده که ۱۵ سال طرفدار AWS بود، تجربه تلخش از پیچیدگیها، هزینههای پنهان و بلاک شدن حساب کاربریاش رو تعریف میکنه.
زیرساخت داده باز یا ODI یه رویکرد معماریه که به سازمانها اجازه میده دادههاشون رو یه بار توی فرمتهای باز ذخیره کنن و از هر ابزار، موتور پردازشی یا سیستم هوش مصنوعیای استفاده کنن، بدون اینکه به یه vendor خاص وابسته بشن. مشکل اصلی معماریهای سنتی اینه که ذخیرهسازی، پردازش و ابزارها رو به هم گره میزنن و بزرگ شدن رو گرون و سخت میکنن. ODI این لایهها رو از هم جدا میکنه تا هر کدوم بتونن مستقل تکامل پیدا کنن. این رویکرد بهخصوص با رشد workloadهای هوش مصنوعی اهمیت بیشتری پیدا کرده.
OpenFlowKit یه ابزار دیاگرامسازی کاملاً رایگان و اوپنسورس با لایسنس MIT هست که برای توسعهدهندهها ساخته شده. میتونی کدت رو توش پیست کنی — چه Prisma schema باشه، چه SQL یا TypeScript — و بهصورت خودکار یه canvas زنده ازش بسازه. علاوهبر این، از DSL اختصاصی، هوش مصنوعی با کلید شخصی، اکسپورت به Figma و MP4، و همکاری real-time از طریق WebRTC هم پشتیبانی میکنه. همه چیز روی دستگاه خودت ذخیره میشه و هیچ اکانت یا کارت اعتباری لازم نیست.
یه مخزن مخرب در Hugging Face با جعل هویت پروژه «Privacy Filter» اوپنای، بدافزار سرقت اطلاعات رو به کاربران ویندوز تحویل میداد و حتی به صدر ترندهای پلتفرم رسید.
تحقیقات جدید نشون میده که ورزش، استرس، رژیم غذایی و حتی ترومای دوران کودکی پدر میتونه از طریق مولکولهای RNA داخل اسپرم، روی سلامت فرزندان تأثیر بذاره.
Datadog یه MCP Server معرفی کرده که کد تولیدشده توسط هوش مصنوعی رو همون لحظه اسکن میکنه و آسیبپذیریها رو قبل از pull request شناسایی میکنه.
DayPicker یه کامپوننت ریاکتیه که ساخت date picker، تقویم و فیلد تاریخ رو توی اپهای وب راحت میکنه و از تقویمهای مختلف از جمله فارسی پشتیبانی میکنه.
تیم تحقیقاتی OX Security یک آسیبپذیری سیستماتیک در پروتکل MCP آنتروپیک کشف کرده که بهعنوان «RCE-by-Design» شناخته میشه — یعنی یه نقص معماری که اجرای کد از راه دور رو ممکن میکنه. این مشکل بیش از ۱۵۰ میلیون دانلود از SDKهای پایتون، تایپاسکریپت، جاوا و راست رو تحت تأثیر قرار داده و حدود ۲۰۰ هزار سرور رو در معرض تسخیر کامل گذاشته. فریمورکهای معروفی مثل LangChain، LiteLLM و IBM LangFlow هم آسیبپذیرند. تیم OX با بیش از ۳۰ گزارش مسئولانه و ۱۰ CVE سطح بالا/بحرانی تلاش کرده اثرات پاییندستی رو ک
ds4.c یه موتور استنتاج سبک و تخصصی برای مدل DeepSeek V4 Flash هست که فقط روی Metal اجرا میشه و برای مکهای اپل طراحی شده. این پروژه نه یه GGUF runner عمومیه، نه یه فریمورک؛ بلکه یه مسیر اجرایی کاملاً اختصاصی برای این مدل خاصه. یکی از ویژگیهای برجستهاش اینه که KV cache فشرده DeepSeek V4 رو میشه مستقیم روی دیسک ذخیره کرد، نه فقط در RAM. با کوانتیزاسیون ۲ بیتی، مدل ۲۸۴ میلیارد پارامتری رو میشه روی MacBook با ۱۲۸ گیگ RAM اجرا کرد.
یک محقق امنیتی روتر صنعتی USR-G806AU شرکت PUSR را بررسی کرد و یک حساب کاربری مستندنشده با دسترسی کامل root پیدا کرد که CVE-2024-42682 بهش اختصاص داده شد.
ایجنتهای هوش مصنوعی فرایند کد ریویو را شکستهاند و یک بحران جدی در تیمهای بزرگ ایجاد کردهاند که راهحل آسانی ندارد.
نسل بعدی reCAPTCHA گوگل برای تأیید هویت روی اندروید به Play Services نیاز داره — و این یعنی گوشیهایی مثل GrapheneOS از پیش در این تست شکست میخورن.
ابزار هوش مصنوعی AISLE در کمتر از یک فصل، ۳۸ آسیبپذیری در OpenEMR پیدا کرد؛ پلتفرمی که ۱۰۰ هزار پزشک و ۲۰۰ میلیون بیمار ازش استفاده میکنن.
نویسنده این مقاله از اوایل ۲۰۲۶ کارش رو به شکل پیشفرض با ایجنتهای هوش مصنوعی انجام میده — از مدیریت شخصی گرفته تا کدنویسی و عملیات شرکت. بعد از چند هفته تجربه، به یه مدل ذهنی رسیده که یه معماری ثابت زیر همه این ابزارها میبینه. این معماری پنج مؤلفه داره: مدل زبانی، میزبان ایجنت، حلقه اجرا، کانتکست، و فضای کاری مشترک. هر جا که ایجنتها مؤثر هستن، همین پنج تا رو میشه پیدا کرد.