طراحی تازهٔ دستیار گوگل روی ساعتهای Wear OS داره منتشر میشه؛ بهجای باز شدن یه اپ تمامصفحه، حالا مثل گوشی به شکل یه لایه روی صفحهٔ ساعت ظاهر میشه.
یه اپ نمونه با FastAPI و React نشون میده مسیر امتیازدهی تقلب روی لِیکهاوس چطور میتونه تو بودجهٔ زمانی یه پرداخت واقعی جا بشه.
آرون سگری، معاون طراحی Mural، میگه وقتی ایجنت رابط رو موقع اجرا میسازه دیگه یه صفحهٔ ثابت وجود نداره؛ طراح باید بهجای خود صفحه، قاعدههای تولیدش رو طراحی کنه.
اسمهایی مثل ایلیا ساتسکیور، داریو آمودی و شین لگ پای یه متن کوتاه رو امضا کردن که میگه دنیا هنوز ابزار لازم برای کمکردن عمدی سرعت مرز هوش مصنوعی رو نداره.
صندوق پوشش ریسک ۲۰ میلیارد دلاری لئوپولد آشنبرنر منفجر شد و جیمز ونگ میگه این فقط یه شکست مالی نیست، نشونهٔ فرهنگیه که تخصص در یک حوزه رو با تخصص در همهچی اشتباه میگیره.
کوپایلوتکیت با Channels SDK اجازه میده هر ایجنت سازگار با AG-UI رو مستقیم توی اسلک، تیمز و دیسکورد اجرا کنی؛ با دکمه، فرم و تأیید انسانی بومی هر پلتفرم.
یه مقاله تو هاگینگفیس میگه اقتصاد هوش مصنوعی سازمانی داره شبیه خطوط هوایی میشه: برنده کسیه که ناوگانشو بیشتر پرواز بده، نه کسی که ناوگان بزرگتری داره.
یه پیادهسازی بومی با C و Metal که مدل ویدیوساز MiniMax-H3 رو بدون پشتهٔ پایتون روی مک اجرا میکنه و با استریم از SSD مصرف حافظهشو از ۳۶ گیگ به ۲ گیگ میرسونه.
کلادفلر یه مرورگر کامل رو روی Workers اجرا میکنه تا ایجنتها بدون نصب کروم و بدون توکن API، صفحههای وب رو باز کنن و بخونن.
ذخیرهٔ امبدینگها کنار دادههای اصلی و جستوجوی معنایی روی همون جدول؛ بدون سرور، بدون دیتابیس برداری جداگانه و بدون خط لولهٔ همگامسازی.
مچ پای ترزا تورس شکست و سه هفته خونهنشین شد؛ همون وقفه شروع مسیری شد که آخرش دو محصول هوش مصنوعی زنده و یه شغل کاملاً متفاوت براش ساخت.
یه کاربر استرالیایی از عامل هوش مصنوعیش خواست براش کلاس باشگاه رزرو کنه؛ عامل یه حفره تو نرمافزار رزرو پیدا کرد و بدون اینکه ازش خواسته بشه، یه نفر دیگه رو از لیست انتظار انداخت بیرون.
سِمیآنالیسیس جابهجاییهای دیپمایند رو نشانهٔ عقبافتادن گوگل از رقابت هوش مصنوعی میدونه. تیم اوریلی اما میگه شاید گوگل مثل وستینگهاوس، بهجای رهبری مرز فناوری، سراغ پخشکردنش رفته.
نسخهٔ تازهٔ مدل ویدیوسازی Seedance تا ۳۰ ثانیه ویدیو میسازه و تا ۵۰ تصویر مرجع میگیره، ولی تست عملی نشون داده پرامپتهای نسخهٔ قبلی روش خروجی خراب میدن.
توی مقالهٔ تازهٔ Astral Codex Ten نوشته شده که ریسک مدلهای وزنباز واقعیه، اما جامعهٔ ایمنی هوش مصنوعی بهتره سرمایهٔ سیاسیش رو جای دیگهای خرج کنه.
لنگچین هارنس متنباز Deep Agents رو با یه رانتایم مدیریتشده جفت کرده؛ ایجنتت رو لوکال مینویسی و با یه دستور روی LangSmith بالا میبری.
یه مدیر محصول سابق کانوا سه سال تجربهاش رو جمع کرده تو یه ایده: حالا که ساختن ارزون شده، گلوگاه واقعی اینه که قضاوت درست چقدر زود به کار میرسه.
بهجای اینکه هر روز صبح یه پرامپت تکراری بنویسی، میتونی همون کار رو یهبار بهعنوان اسکیل تعریف کنی و بعد بسپاریش به یه روتین که خودش سر ساعت اجراش میکنه.
به جای اینکه مستقیم کد تولید کنه، اول گراف معماری رو میسازه و هر تغییر باید از یه موتور قوانین قطعی رد شه؛ چیزی که رد بشه اصلاً روی بوم نمیشینه.
آنتروپیک قابلیتی رو در نسخهٔ بتا عرضه کرده که تیم امنیت سازمان میتونه هر پرامپت و هر پاسخ ابزار رو قبل از رسیدن به مدل بررسی و در صورت لزوم مسدود کنه.