۱۵ ماهی که کار ترزا تورس رو زیر و رو کرد
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
ترزا تورس، نویسندهٔ کتاب Continuous Discovery Habits، تو کنفرانس Product at Heart هامبورگ بهجای موضوع همیشگیش یعنی دیسکاوری، داستان شخصی خودشو تعریف کرد. به گفتهٔ خودش مارس ۲۰۲۵ تو یه بازی هاکی مچ پاش شکست و سه هفته روی مبل خونهنشین شد؛ اولین باری تو ۱۵ سال که اصلاً به کسبوکارش فکر نکرد. همون وقفه شد نقطهٔ شروع.
میگه اون روزها هر روز لینکدین رو باز میکرد و میدید بقیه دارن با هوش مصنوعی تو دیسکاوری آزمایش میکنن، و ترسید که کار عمرش جا بمونه. ولی حاضر نبود پیام همیشگیش یعنی «با مشتری واقعی حرف بزن» رو کنار بذاره. بهجاش سراغ مسئلهٔ دیگهای رفت: اگه کیفیت خودِ مصاحبه پایین باشه، هیچ پرامپت جادوییای برای جمعبندی نجاتش نمیده.
روبریکی که نُه سال تو دورههاش برای مصاحبهٔ داستانمحور درس میداد رو تبدیل به پرامپت کرد و Interview Coach ازش دراومد؛ سه هفته بعد تو یه کوهورت زنده راه افتاد. برای اینکه پرامپت بشه محصول، مجبور شد ارور هندلینگ، کار با IDE و Git رو یاد بگیره — چیزهایی که به گفتهٔ خودش هیچکدومو بلد نبود.
قدم بعدی ارزیابی بود. اون evals رو «عادت گمشدهٔ دیسکاوری» میدونه: یه حلقهٔ بازخورد که اول خطاهای مدل رو میبینی، بعد اندازهشون میگیری و بعد بهترشون میکنی. موازیش با Claude Code یه سیستم مدیریت تسک مارکداونی برای خودش ساخت؛ به گفتهٔ خودش همین بازیِ بیخطر بود که مدیریت کانتکست و حافظهٔ فایلمحور رو بهش یاد داد.
تا امسال دو محصول زنده روی دستش بود، از جمله اسنپشات مصاحبه و درخت فرصت-راهحلِ تولیدشده با هوش مصنوعی، با همکاری Vistaly. اما همهچیز صاف نبود؛ یه باگ تو change setها هم سمت مدل بود هم سمت کد و دو هفتهٔ کامل ازش وقت گرفت. نتیجهگیریش این نیست که همه برن محصول هوش مصنوعی بسازن — میگه این یه سال دقیقاً الگوی «سفر قهرمان» بود و سؤالش از مخاطب اینه که حاضری سر چه چیزی دوباره مبتدی بشی.
نکات کلیدی:
- شروع ماجرا یه آسیبدیدگی و سه هفته وقفهٔ اجباری بود، نه یه تصمیم استراتژیک
- تبدیل یه روبریک آموزشی نُهساله به پرامپت، اولین محصول رو ساخت
- evals بهعنوان حلقهٔ بازخورد، نقطهٔ عطف کیفیت محصولاتش بود
- بازی با ابزارها روی کارهای شخصی، مهارتهای ساخت محصول واقعی رو یاد داد
- پیام اصلی: قدمهای کوچیک روی هم جمع میشن و میشه دوباره مبتدی شد
