‏Managed Deep Agents وارد بتای عمومی شد

لنگ‌چین اعلام کرده Managed Deep Agents از این به بعد تو بتای عمومیه. خود Deep Agents یه هارنس متن‌بازه که دور یه الگوی تکراری ساخته شده: ایجنت‌های واقعی معمولاً باید ابزار صدا بزنن، یه جای کار برای فایل‌هاشون داشته باشن، کانتکست طولانی رو مدیریت کنن، کار رو به ساب‌ایجنت بسپرن، مهارت‌های دامنه‌ای لود کنن و قبل از کارهای حساس منتظر تأیید آدم بمونن. به گفتهٔ نویسنده این الگو اون‌قدر رایج هست که ارزش داره یه‌بار به شکل قابل‌استفادهٔ مجدد نوشته بشه.

چیزی که نسخهٔ Managed اضافه می‌کنه، همون زیرساخت پروداکشنیه که ساختنش گرونه: اجرای پایدار تا ایجنت طولانی بتونه مکث و ری‌تِرای کنه و بدون از دست دادن کار ادامه بده، استریم برای دیدن پیشرفت، ماندگاری state بین ری‌استارت‌ها، سندباکس برای اجرای کد، ایوال، کانال‌هایی مثل اسلک، حافظه و یه لایهٔ identity. نویسنده می‌گه ساختن همین‌ها از صفر ماه‌ها طول می‌کشه و بعدش هم باید نگهداری بشه.

پروژه کدمحوره و تو ریپوی خودت می‌مونه: فایل ایجنت، instructions.md، تعریف identity و memory و پوشه‌های tools/، channels/، middleware/، skills/ و evals/. با mda deploy پروژه کامپایل می‌شه، کانتکست به Context Hub سینک می‌شه و یه دیپلویمنت روی LangSmith ساخته می‌شه. نکتهٔ خوبش اینه که دیپلوی، حافظه‌هایی رو که خود ایجنت موقع اجرا ساخته پاک نمی‌کنه.

برای کارهایی مثل باز کردن فایل، اجرای تست یا صدا زدن CLI، هر ترد به‌صورت پیش‌فرض سندباکس خودشو می‌گیره و تعریفش چند خط بیشتر نیست:

from managed_deepagents import define_sandbox

sandbox = define_sandbox(
    provider="langsmith",
    scope="thread",
)

اگه بخوای یه سندباکس بین همهٔ تردها مشترک باشه، scope رو روی agent می‌ذاری. برای ایوال هم پروژه به‌شکل یه تسک قابل‌اجرا برای Harbor بسته‌بندی می‌شه، که به گفتهٔ نویسنده معمولاً سخت‌ترین بخش کاره.

لنگ‌چین می‌گه اگه به روت اختصاصی، کد اپلیکیشن کنار گراف، منطق auth سفارشی یا کنترل مستقیم روی لایهٔ persistence نیاز داری، مستقیم سراغ LangSmith Deployment برو؛ و اگه می‌خوای خودت هارنس رو بچرخونی، Deep Agents متن‌بازه. دامنهٔ بتا هم فعلاً محدوده: فقط LangSmith Cloud تو ریجن آمریکا و CLI-first تا وقتی API نهایی بشه.

نکات کلیدی:

• Managed Deep Agents الان تو بتای عمومیه؛ نوشتن با پایتون یا تایپ‌اسکریپت و دیپلوی با یه دستور
• کنترل مدل، پرامپت، ابزار، میدل‌ور و ساب‌ایجنت‌ها دست خود تیم می‌مونه
• رانتایم، ماندگاری state، حافظه، سندباکس و استریم رو LangSmith می‌چرخونه
• هر ترد سندباکس جدا می‌گیره و با تغییر scope می‌شه بین تردها مشترکش کرد
• ایوال‌ها به Harbor تحویل داده می‌شن و هر ران تو LangSmith تریس می‌شه