کاکتوس نیدل حدود ۵۰۰ برابر کوچیکتر از GPT-4 هست و فقط یه کار بلده: انتخاب درست تابع و پر کردن آرگومانهاش. روی همون کار با مدلهای خیلی بزرگتر رقابت میکنه.
نسخهٔ ۱۳.۲۰.۰ لاراول یه کامپوننت تصویر داخلی و درایورمحور آورده، بهعلاوهٔ اتریبیوت WithoutMiddleware، پیشوند جدا برای سشنهای ردیس و چند اضافهٔ Eloquent و صف.
نقشهی نسخهی ۱۲ نستجیاس عمومی شده: پکیجهای اصلی به ESM میرن، Rspack جای وبپک رو میگیره و دکوریتورهای روت از Zod و Valibot پشتیبانی میکنن.
ساکانا و همکاراش صدها مکعب کوچیک ساختن که فقط با همسایههاشون حرف میزنن، ولی جمعی تشخیص میدن چه شکلی ساختن و کجاشون آسیب دیده.
مایکروسافت تایپاسکریپت ۷ رو معرفی کرد؛ یه بازنویسی کامل کامپایلر با زبان Go که رو کدبیسهای بزرگ بین ۸ تا ۱۲ برابر سریعتر بیلد میگیره و حافظهی کمتری هم مصرف میکنه.
بعد از اینکه دولت ترامپ صادرات مدل Mythos 5 آنتروپیک رو محدود کرد، بخشهایی از آژانس امنیت ملی آمریکا دسترسیشون به این ابزار پرسروصدا رو از دست دادن.
تسلا نسخهٔ تولیدی کیبکب رو که نه فرمون داره نه پدال، تو خیابونهای آستین به تست گذاشته و فقط یه ناظر ایمنی کنار دستش نشسته.
یه مقالهٔ تازهٔ arXiv میگه مشکل ایجنتهای بلندمدت فراموشی نیست، بیموقع یادآوریکردنه؛ راهحلش یه ایجنت جدا برای حافظهست که میدونه کِی حرف بزنه و کِی ساکت بمونه.
هرچی مدلهای هوش مصنوعی و ابزارهای عاملشون قویتر میشن، این سؤال جدیتر میشه: وقتی خودِ مدل میتونه تقریباً هر چیزی رو بسازه، برای بنیانگذارها چی برای ساختن میمونه؟
سیسکو تالوس میگه گروه هکری UAT-7810 داره با بدافزارهای جدید شبکههای ORB میسازه تا مهاجمهای دیگه پشتشون قایم بشن و به اهداف مهم حمله کنن.
یه پکیج تازهٔ لاراول که بهجای کنترل ترافیک لحظهای، مصرف انباشتهٔ کاربر رو تو بازههای تقویمی میشمره؛ مثل ۵۰ خروجی PDF در ماه.
بانکدارها دارن جلسههای سرمایهگذاری رو میچینن و عرضهٔ اولیه ممکنه همین اکتبر باشه؛ شرکتی که آخرین بار ۹۶۵ میلیارد دلار ارزشگذاری شد، احتمالاً زودتر از OpenAI عمومی میشه.
یه تیم تحقیقاتی برای اولینبار با رباتهای انساننمای کنترلشده از راه دور، رو خوک زنده جراحی کیسهٔ صفرا انجام داد؛ نه بهصورت خودکار، بلکه با هدایت مستقیم جراح.
OpenAI مدل GPT-Realtime-2.1-mini رو توی API عرضه کرد که استدلال و استفاده از ابزار رو به خط مینی Realtime میآره، بدون افزایش هزینه.
موج اول هوش مصنوعی سازمانی دربارهٔ دسترسی بود؛ حالا نوبت ایجنتهای تخصصیه که شرکتها بتونن روی کار خودشون سفارشیسازیشون کنن و مالکشون باشن.
سورس Rust ایجنت ترمینالی گراک منتشر شده: یه TUI تمامصفحه که فایل ویرایش میکنه، شل اجرا میکنه و از طریق ACP توی ادیتور جا میشه.
Valmis یه پلتفرم متنبازه که ایجنتهای هوش مصنوعی رو تو کانتینرهای ایزوله اجرا میکنه؛ طوری که خود ایجنت هیچوقت به کلیدهای API یا فایلهای میزبان دسترسی مستقیم نداره.
یه پژوهشگر امنیتی نشون داده فیلدهای بیخطری مثل اسم شبکهٔ وایفای یا نام گرهٔ LoRa میتونن به مسیر تزریق کد به پنل وب دستگاههای زیرساختی تبدیل بشن.
استارتاپ آموزش هوش مصنوعی مرکور که چند ماه پیش ۱۰ میلیارد دلار ارزش داشت، حالا سر یه راند جدید با ارزشگذاری ۲۰ میلیاردی مذاکره میکنه و میگه ترمشیتش رو هم گرفته.
یه ابزار متنباز که کد، ابر و رانتایم شما رو مثل یک سیستم واحد میبینه و به سؤالهایی مثل «چی توی ابرم عمومیه که نباید باشه؟» جواب مستند میده — با معماریای که ذاتاً فقطخواندنیه.