رباتهای انساننما با کنترل جراح، رو خوک زنده عمل کردن
خلاصهٔ کاملتر
برای اولینبار، رباتهای انساننما تو یه آزمایش پزشکی بیسابقه کیسهٔ صفرای حیوانهای زنده رو با جراحی برداشتن؛ ولی نه بهعنوان ماشینهای خودکاری که جای پزشک رو بگیرن. به گفتهٔ پژوهشگرها، جراحهای ماهر حرکات رباتها رو از راه دور کنترل میکردن، یه نمونهٔ تازه از همکاری انسان و ربات.
طبق گزارش، این رباتهای انساننمای هدایتشده از راه دور دو تا جراحی کمتهاجمی رو رو خوکهای زنده انجام دادن و نتیجه تو نشریهٔ Nature منتشر شده. اگه این روش یه روز برای بیمارهای انسانی آماده بشه، به گفتهٔ محققا میشه باهاش تو بیمارستانها و کلینیکهای کوچیکی که بودجه یا جای کافی برای رباتهای جراحی تخصصی و گرون ندارن، مراقبت جراحی از راه دور ارائه داد. یکی از پژوهشگرها، شنگلی لیو، میگه این روش «کسری از هزینه و کسری از فضا» رو میگیره و راحت میشه هرجا، از مناطق روستایی تا میدون جنگ و حتی فضا، مستقرش کرد.
تو این آزمایش از ربات انساننمای Unitree G1 ساخت شرکت چینی Unitree استفاده شده. مدل پایهٔ این ربات از حدود ۱۳٫۵ هزار دلار شروع میشه و با ارتقاهای مهمی مثل دستهای ماهر، هزینهش میتونه از ۶۷ هزار دلار هم رد بشه. ولی همین هم در برابر رباتهای جراحی تخصصی مثل سیستم da Vinci شرکت Intuitive Surgical، که بین نیم میلیون تا چند میلیون دلار قیمت داره و حدود ۸۰۰ کیلو وزنشه، خیلی ارزونتر و سبکتره. البته da Vinci تأییدیهٔ نهادهای نظارتی مثل FDA رو داره، در حالی که این رباتهای انساننما هنوز کاملاً تو مرحلهٔ آزمایشیان.
تیم سندیگو برای این رباتها که «Surgie» صداشون میزدن، آداپتورهای فیزیکی ساختن تا ابزار جراحی رو نگه دارن، و نرمافزاری نوشتن که حرکت شهودی دست انسان رو به کنترل ابزارها ترجمه کنه. جراح پشت یه کنسول با هدست استریو صحنه رو میدید و با یه پدال پایی، حرکت دستش رو به ابزار وصل یا قطع میکرد. تو جراحی اول یه جراح انسانی هم کنار ربات بهعنوان دستیار وایساده بود، و تو جراحی دوم دو تا ربات با هم کار کردن.
ولی همین آزمایش محدودیتهای فعلی رو هم نشون داد. تیم مجبور شد چند بار چند دقیقهای جراحی رو متوقف کنه تا رباتها رو برای دقت دوباره کالیبره کنه یا بدنه و بازوشون رو جابهجا کنه؛ برای همین جراحی خیلی طولانیتر از سیستمهای تخصصی موجود شد. بازوی ربات با دهنهٔ فقط ۴۵۰ میلیمتر (در برابر ۱٫۶ تا ۱٫۸ متر بازوی آدم) دسترسی اپراتور از راه دور رو محدود میکرد. تأخیر بین حرکت دست اپراتور و حرکت ربات هم صدها میلیثانیه بود، در حالی که به گفتهٔ محققا برای جراحی بهتره این تأخیر زیر ۱۵۰ میلیثانیه باشه.
با این حال تیم تحقیقاتی داره سیستم رو بهتر میکنه و به گفتهٔ مایکل ییپ، هدف نهایی ساختن یه «دستیار جراحی خودکاره» که کنار جراح کارهای عمومی مثل آوردن ابزار یا حتی تمیزکاری اتاق عمل رو انجام بده. ولی خیلی از پژوهشگرهای رباتیک همنظرن که رباتهای همهمنظورهٔ کاملاً خودکار، مخصوصاً وقتی قراره کنار آدمها ایمن کار کنن، هنوز خیلی مونده تا بیان.
نکات کلیدی:
- برای اولینبار رباتهای انساننمای کنترلشده از راه دور، رو خوکهای زنده جراحی کیسهٔ صفرا انجام دادن (منتشرشده تو Nature).
- رباتها خودکار نبودن؛ جراحها از راه دور با کنسول، هدست استریو و پدال پایی هدایتشون میکردن.
- ربات Unitree G1 خیلی ارزونتر و سبکتر از سیستمهای تخصصی مثل da Vinci هست، پس برای مناطق دورافتاده جذابه.
- محدودیتهای فعلی: نیاز به کالیبراسیون مکرر، برد کوتاه بازو، و تأخیر صدها میلیثانیهای که جراحی رو کند میکنه.




