اپل بعد از اینکه نسخه M5 ویژن پرو هم نتونست این محصول رو نجات بده، عملاً از ادامهاش دست کشیده. تیم توسعه این هدست منحل شده و اعضاش به بخشهای دیگهای مثل سیری منتقل شدن. کل فروش ویژن پرو در طول عمرش به زور به ۶۰۰ هزار دستگاه رسیده و میزان مرجوعیهاش از هر محصول مدرن دیگهای از اپل بیشتر بوده. اپل الان به جای VR، روی عینکهای هوشمند مشابه Ray-Ban Meta کار میکنه که نمایشگر نداره ولی AI داره.
از وقتی مایکروسافت گیتهاب رو خریده، کیفیت سرویس بهشدت افت کرده؛ از مشکلات uptime گرفته تا پر شدن پلتفرم از ربات و محتوای اسپم. نویسنده معتقده که گیتهاب دیگه اون ابزار قابلاعتماد قدیمی نیست و وقتشه که به فکر جایگزین باشیم. جایگزینهایی مثل Codeberg، GitLab، Forgejo و حتی self-hosted گزینههای روی میزن. نکته مهم اینه که Git یه تکنولوژی توزیعشدهست و اصلاً به گیتهاب وابسته نیست.
در فصل اول ۲۰۲۶، گوگل کلود با رشد ۶۳ درصدی نسبت به سال قبل، از AWS با ۲۸٪ و Azure با ۴۰٪ پیشی گرفت. دلیل اصلی این برتری اینه که گوگل هم مدلهای هوش مصنوعی (جمینای) و هم تراشههای اختصاصی (TPU) رو خودش داره و نیازی به پرداخت حق لایسنس به OpenAI یا Anthropic نداره. سه غول بزرگ ابری در مجموع ۱۱۲ میلیارد دلار در زیرساخت هزینه کردن و برای تأمین مالی این رقابت، گوگل و آمازون به انتشار اوراق قرضه روی آوردن. هر کسی که لایه مدل رو در اختیار داره، سریعترین رشد رو داره.
بازار اینفرنس هوش مصنوعی با سرعت عجیبی داره تخصصی میشه؛ دقیقاً همون اتفاقی که یهروزی برای دیتابیسها افتاد. درآمد مراکز داده NVIDIA از ۳.۶ میلیارد دلار در پایان ۲۰۲۲ به ۶۲.۳ میلیارد دلار در اوایل ۲۰۲۵ رسیده — یعنی ۱۷ برابر رشد از زمان لانچ ChatGPT. حالا بار کاریهای مختلف مثل تصویر، ویدیو، صدا، اجرای روی دستگاه، و پردازش دستهای، هرکدام زیرساخت و معماری مختص خودشون رو میطلبن. این تکهتکهشدن بازار ۱۰۰ میلیارد دلاری میتونه بازیگران بزرگی مثل Oracle، MongoDB و Snowflake برای AI تولید کنه.
مدیرعامل جدید پیپال، انریکه لورس، تصمیم گرفته ونمو رو برای اولین بار به یه بخش مستقل تبدیل کنه. این تغییر ساختار به شرکت کمک میکنه عملکرد ونمو رو بهتر رصد کنه یا در صورت نیاز راحتتر بفروشه. استرایپ و چند خریدار دیگه هم چشمشون دنبال پیپاله و این بازسازی میتونه زمینهساز یه معامله بزرگ بشه. در همین حین دو مدیر ارشد شرکت رو ترک میکنن و طرح اخراج گسترده هم هنوز در بلاتکلیفیه.
ارزیابی مدلهای هوش مصنوعی دیگه فقط یه مرحلهی ساده نیست؛ به یه بار مالی سنگین تبدیل شده که داره تحقیقات رو محدود میکنه. لیدربورد HAL برای ارزیابی ۹ مدل روی ۹ بنچمارک، ۴۰ هزار دلار خرج کرده. در بنچمارکهای علمی مثل The Well، ارزیابی یه معماری جدید به ۹۶۰ ساعت H100 نیاز داره. جالبتر اینه که خرج بیشتر لزوماً نتیجهی بهتر نمیده و ابزارهای کاهش هزینه که برای بنچمارکهای استاتیک کار میکردن، برای ارزیابیهای agentمحور خیلی کمتر مؤثرن.
Cloudflare با همکاری Stripe یه پروتکل جدید معرفی کرده که به ایجنتهای هوش مصنوعی اجازه میده بدون هیچ دخالت انسانی، اکانت Cloudflare بسازن، دامنه بخرن، و اپ رو مستقیم به پروداکشن دپلوی کنن. کاربر فقط باید به Stripe لاگین باشه و شرایط سرویس رو قبول کنه؛ بقیه کارها رو ایجنت انجام میده. این پروتکل روی سه ستون کشف سرویس، احراز هویت خودکار، و پرداخت امن بنا شده و هر پلتفرمی با کاربران لاگینشده میتونه ازش استفاده کنه.
گوگل اعلام کرده که قراره تراشههای TPU اختصاصیش رو به مشتریان منتخب بفروشه تا توی دیتاسنترهای خودشون نصب کنن. این تغییر استراتژی بزرگیه چون تا الان فقط ظرفیت TPU رو از طریق سرویسهای ابری اجاره میداد. این اقدام رقابت گوگل با نویدیا رو جدیتر میکنه و نشون میده شرکتهای بزرگ فناوری دارن تلاش میکنن از سلطه نویدیا در بازار تراشههای هوش مصنوعی کم کنن. آمازون هم با تراشههای Trainium و Graviton در همین مسیر حرکت میکنه.
آمازون الان جزو سه تا غول بزرگ تراشههای دیتاسنتر دنیاست و کسبوکار تراشههاش از مرز ۲۰ میلیارد دلار سالانه رد شده. اگه آمازون خودش رو هم بهعنوان مشتری حساب میکرد، این عدد به ۵۰ میلیارد دلار میرسید. Trainium2 تقریباً تمام فروخته شده، Trainium3 هم داره به همون وضع میرسه، و حتی Trainium4 که هنوز ۱۸ ماه تا عرضه عمومیش مونده، بخش زیادیش رزرو شده. OpenAI، Anthropic، Meta و Uber از جمله بزرگترین مشتریانی هستن که روی این تراشهها شرط بستن.
آموزش مدلهای زبانی بزرگ با کانتکستهای ۱۰۰ هزار توکنی و بیشتر، چالش جدی کمبود حافظه GPU رو به همراه میاره. AutoSP یه کامپایلر اتوماتیکه که کد آموزش معمولی ترنسفورمر رو به کد چند-GPU با Sequence Parallelism تبدیل میکنه، بدون اینکه برنامهنویس مجبور باشه دست به کد پیچیدهای بزنه. این ابزار درون DeepSpeed ادغام شده و با تغییر چند خط کانفیگ فعال میشه. نتایج روی مدلهای Llama 3.1 نشون میده که AutoSP حداکثر طول کانتکست قابلآموزش رو به طرز قابلتوجهی افزایش میده، در حالی که سربار زمانی اجرا به حد
میسترال از مدل جدیدش Mistral Medium 3.5 رونمایی کرد؛ یه مدل ۱۲۸ میلیارد پارامتری که کدنویسی، استدلال و دنبالکردن دستورات رو توی یه مجموعه وزن ادغام کرده. مهمترین خبر اینه که ایجنتهای کدنویسی Vibe دیگه فقط روی لپتاپ اجرا نمیشن و میتونی اونها رو به کلاد منتقل کنی تا در پسزمینه و بهصورت موازی کار کنن. Le Chat هم یه حالت جدید به اسم Work mode گرفته که برای کارهای پیچیده چندمرحلهای مثل تحقیق، تحلیل و مدیریت ایمیل و تقویم طراحی شده. وزنهای مدل هم بهصورت اوپنسورس با لایسنس MIT تغییریافته ر
شرکت امنیتی Wiz با کمک یه ابزار هوش مصنوعی به اسم IDA MCP، یه آسیبپذیری جدی در GitHub Enterprise Server کشف کرد که اجازه اجرای کد از راه دور رو به مهاجم میده. این آسیبپذیری با شناسه CVE-2026-3854 ثبت شده و امتیاز CVSS هشت و هفت دهم گرفته. GitHub در کمتر از دو ساعت پچ رو روی github.com اعمال کرد. نکته جالب اینجاست که این کار قبلاً به خاطر حجم بالای تحلیل باینریهای بسته عملاً ممکن نبود، ولی AI این فرآیند رو از چند هفته به کمتر از ۴۸ ساعت رسوند.
اوپنایآی که اوایل ۲۰۲۵ با سروصدای زیاد از پروژه استارگیت رونمایی کرد — یه سرمایهگذاری ۵۰۰ میلیارد دلاری برای ساخت دیتاسنترهای هوش مصنوعی — حالا عملاً از این ایده عقبنشینی کرده. این شرکت بهجای مالکیت مستقیم زیرساخت، ترجیح میده ظرفیت محاسباتی رو از ارائهدهندگان ثالث اجاره کنه. این تغییر رویکرد باعث شده شرکای اصلی مثل اوراکل، سافتبانک و مایکروسافت احساس کنن که اوپنایآی اونها رو سردرگم گذاشته. اوپنایآی خودش هم پذیرفته که استارگیت فقط یه «چتر» برای استراتژی محاسباتیشه، نه یه پروژه مشخص.
Cursor یه SDK جدید معرفی کرده که بهت اجازه میده همون ایجنتهایی که داخل اپ دسکتاپ، CLI و وب Cursor کار میکنن رو با چند خط TypeScript مستقیماً توی پروژههات استفاده کنی. این SDK الان در بتای عمومی در دسترسه و میتونی ایجنتها رو هم روی ماشین خودت و هم روی زیرساخت ابری Cursor اجرا کنی. تیمها الان دارن ازش برای اتوماسیون CI/CD، ساخت پلتفرمهای داخلی و حتی جاسازی ایجنت توی محصولات مشتریمحور استفاده میکنن.
frak یه ابزار کوچیک جاوااسکریپتیه که دیپلوی فایلها رو از طریق rsync روی SSH انجام میده؛ بدون نیاز به کانتینر یا رپو. با یه بار تنظیم، هر بار که بخوای میتونی فایلهات رو به سرور بفرستی. قبل از هر بار آپلود، تغییرات رو بهصورت تعاملی نشون میده و امکان rollback با بکاپهای patch-based هم داره. اجرای دستورات بعد از دیپلوی (مثل ریاستارت سرویسها) هم پشتیبانی میشه.
Syncpack یه ابزار خط فرمانه که توی پروژههای بزرگ جاوااسکریپت با ساختار مونورپو کمک میکنه نسخههای وابستگیها رو هماهنگ نگه داری. میتونی باهاش ناهماهنگیهای نسخه رو پیدا و برطرف کنی، وابستگیهای قدیمی رو آپدیت کنی، و قوانین دقیقی برای semver رنجها تعریف کنی. شرکتهایی مثل AWS، Vercel، Microsoft و Cloudflare ازش استفاده میکنن. پیکربندیش از طریق یه فایل .syncpackrc انجام میشه و خیلی انعطافپذیره.
هیئتمدیره SpaceX یک بسته پرداختی جنجالی برای ایلان ماسک تصویب کرده که مستقیماً به استعمار مریخ و ساخت دیتاسنتر فضایی گره خورده. اگه SpaceX به ارزشگذاری ۷.۵ تریلیون دلاری برسه و یک شهر دائمی با حداقل یک میلیون نفر جمعیت روی مریخ بسازه، ماسک ۲۰۰ میلیون سهم ممتاز دریافت میکنه. این جزئیات از اسناد محرمانهای که SpaceX نزد SEC ثبت کرده، فاش شده. این اولین باریه که مریخنشینی رسماً یه عدد مالی پیدا میکنه و در قرارداد یه مدیرعامل نوشته میشه.
Vite+ یه تولچین یکپارچه برای توسعه وبه که Vite، Vitest، Oxlint، Oxfmt، Rolldown و چند ابزار دیگه رو زیر یه سقف جمع کرده. با یه دستور ساده نصب میشه و تمام چرخه توسعه از نصب پکیج تا تست و بیلد پروداکشن رو پوشش میده. تنظیماتش هم تو یه فایل vite.config.ts خلاصه میشه و نیازی به فایلهای config جداگانه برای هر ابزار نیست. این پروژه کاملاً اوپنسورسه و تحت لایسنس MIT منتشر شده.
Commvault در آخرین گزارش مالی فصل چهارم خود، با سود تعدیلشدهای معادل ۱.۲۸ دلار به ازای هر سهم، پیشبینی تحلیلگران را پشت سر گذاشت. این عدد نسبت به سال قبل ۲۴ درصد رشد داشته و بالاتر از پیشبینی ۱.۰۹ دلاری FactSet بوده. فروش هم ۱۳ درصد رشد کرد. CFO شرکت اعلام کرد که هوش مصنوعی تقاضا برای محصولات امنیت سایبری و تابآوری دیجیتال را بهطور چشمگیری افزایش داده.
OAuth 2.0 از سال ۲۰۱۲ ستون اصلی احراز هویت و مجوزدهی در وب بوده، اما ورود ایجنتهای هوش مصنوعی نشون داده که این پروتکل برای دنیای چندعاملی طراحی نشده. ایجنتها در حین اجرا ابزار انتخاب میکنن، به ایجنتهای دیگه دسترسی میدن و بدون حضور کاربر تصمیم میگیرن؛ چیزی که OAuth اصلاً پیشبینیش نکرده. MCP آنتروپیک و A2A گوگل تلاشهایی در این مسیر هستن، ولی هنوز مشکل اساسی bearer tokenها در زنجیرههای چندگانه حل نشده. پروژههایی مثل AAuth، Biscuits و WIMSE دارن از زوایای مختلف این معضل رو حل میکنن.