ایجنتهای هوش مصنوعی دیگه فقط دیزاینسیستم رو نمیخونن؛ حالا مستقیم روش مینویسن. نویسنده میگه سرعت این تغییر، مدل بازبینی و حاکمیت تیمها رو از کار انداخته.
یه اکستنشن کروم که مدل Gemma 4 گوگل رو کامل روی دستگاه خودت با WebGPU اجرا میکنه؛ میتونه صفحه رو بخونه، دکمه بزنه، فرم پر کنه و بدون اینکه دادهات جایی بره جواب بده.
موزیلا یه سرور MCP آزمایشی درآورده که جستوجو، مستندات و دادهٔ سازگاری مرورگرهای MDN رو مستقیم دست مدلهای زبانی و ایجنتهای کدنویسی میده.
گروه Nielsen Norman میگه بعد از prompt engineering و context engineering، حالا نوبت «معماری کانتکست» است؛ یعنی بردن اصول معماری اطلاعات به دنیای ایجنتهای هوش مصنوعی.
یه توسعهدهنده کامپایلر ریاکت رو روی یه پروژهٔ واقعی Next.js فعال کرد و دید بیشترش کار میکنه، ولی چند تا باگ ریز پیدا شد که بدون تست مستقیم میرفتن روی production.
این مقالهٔ Smashing از مفهومی بهاسمِ «طراحیِ احتمالی» میگه: خروجیِ هوش مصنوعی یه احتماله نه یه حقیقتِ قطعی، و طراح باید همونو با عدمِ قطعیت بخونه.
خیلی از توسعهدهندهها بهجای فهمیدن CORS دورش میزنن؛ همین کار بود که یه آسیبپذیری بزرگ برای Zoom درست کرد و اجازه میداد هر سایتی وبکم کاربر رو صدا بزنه.
بهجای نوشتن دستی کد فرمها، این کتابخونه اجازه میده فرمهای انگولار رو با یه آبجکت تنظیمات و کاملاً type-safe بسازی؛ اونم روی Signal Forms جدید انگولار.
TrustSig توضیح میده چطور یه سیستم تشخیص بات سمت مرورگر رو طوری میسازه که حتی اگه مهاجم کل کدش رو مهندسی معکوس کنه، چیز ماندگاری گیرش نیاد.
متا دیزاین سیستم داخلی هشتسالهشو که روی بیش از ۱۳٬۰۰۰ اپ اجرا میشه متنباز کرد؛ روی React و StyleX، با ۱۵۰+ کامپوننت و طراحیشده برای کار با ایجنتهای هوش مصنوعی.
تیمِ Polar میگه بیشترِ کدِ UIشون رو LLM مینویسه؛ برای همین دیزاینسیستمی به اسم Orbit ساختن که توش اصلاً نشه یه تصمیمِ خارج از برند رو تو کد نوشت.
پیشنمایش Next.js 16.3 منتشر شد؛ مجموعهای از ابزارها که سرعت جابهجایی بین صفحهها رو به SPAها میرسونه، بدون اینکه مدل سرورمحور رو کنار بذاره.
یه پژوهشگر دیزاینسیستم، فایل توکن ۵۰ سیستم طراحی عمومی رو خونده تا ببینه ایجنتهای هوش مصنوعی چقدر میتونن ازشون سر دربیارن. نتیجه: فایلها مقدار رو میگن، ولی معنی رو نه.
تیم VS Code تعریف میکنه که چطور با کوچ تدریجی به تایپاسکریپت ۷، زمان تایپچک و بیلد پروژهش چند برابر سریعتر شد.
یه ابزار تست که بهجای رفتار کد، خودِ تایپهای TypeScript رو میسنجه و با همون describe و test و expect آشنا کار میکنه.
ورسل تو کنفرانس سالانهش یه دسته محصول تازه رونمایی کرد تا زیرساختش رو با عصر ایجنتهای هوش مصنوعی جور کنه؛ از یه فریمورک اوپنسورس تا کنترلهای سازمانی.
یه مطالعهٔ موردی از طراحی سایت یه کلینیک سلامت که بهجای فهرستکردن سرویسها، دور دغدغهٔ واقعی آدما چیده شده و با وبفلو جوری ساخته شده که با رشد سایت خراب نشه.
یه میدلور کوچیک برای zustand که استیت رو با استاندارد JSON Patch بین چند کلاینت همزمان نگه میداره و تغییرها رو روی یه لایهی انتقال مثل وبسوکت پخش میکنه.
یه فریمورک جاوااسکریپت که ادعا میکنه بهجای virtual DOM، کدت رو موقع بیلد کامپایل میکنه و خودش رو از باندل حذف میکنه — بیلد سادهش فقط ۱۲۱ بایته.
Kami یه دیزاینسیستم مبتنی بر محدودیته که به هر ایجنتی یه بریف میدی و ازش لایوت مرتب و آمادهٔ چاپ میگیری؛ از رزومه و وانپیجر تا اسلاید و گزارش مالی.