هویت ودا: سکههایی مثل عتیقه
خلاصهٔ کاملتر
ودا یه پروتکل زیرساخت DeFiه که مشتریهاش شرکتهان نه آدمهایی که پولشون ازش رد میشه؛ چیزی که کاربر هیچوقت نمیبینه و فقط حسش میکنه، با اینکه بیش از ۱۶ میلیارد دلار سپرده و بیش از ۲۵۰ هزار مشتری داشته. استودیوی Holographik از زاگرب مأمور شد به این زیرساخت نامرئی چهره بده: نماد اختصاصی، سیستم سکهها و کارهای سهبعدی و موشن.
مشکل، تکراری بودن ظاهر این حوزهست: یه سکهٔ طلایی شناور با زاویهٔ سهرخ که تو سایتهای پشتسرهم تکرار میشه. به گفتهٔ استودیو، شبیه بقیه بودن سریعترین راه فراموش شدنه. ولی ودا کار رو سختتر هم میکرد، چون اصلاً محصولی برای تصویر کردن نداره. یعنی باید چیزی میساختن که بهقدر کافی آشنا باشه که یه شرکت پول واقعیش رو بهش بسپره، و بهقدر کافی متمایز که با دهها سکهٔ همون روز اشتباه گرفته نشه.
نقطهٔ شروع خودِ اسم بود: ودا تو سانسکریت یعنی دانش، و به شکلی اشاره داره که تمدنهای باستانی چیزهای ارزشمند رو نگه میداشتن — مهر، لوح و سکههایی که ساخته میشدن تا قرنها بمونن. لازار گلوماچ، طراح پروژه، میگه انتخاب متریال از همینجا اومد و مزیتش این بود که این فلزها هنوزم ذخیرهٔ ارزش حساب میشن.
نتیجه سکهای شد که بهجای کشیدنش، روش کشیدن: هر ترکیبِ خط، نقشهٔ زیرساخت یکی از والتهای وداست. گلوماچ میگه تمرکز روی مسیرها و اتصالها بود نه اجزا و مقصدها، و همین باعث شد ترکیبها شبیه دیاگرام نشن. قاعدهش هم ثابته: طبیعت والت رو نشون بده، به سادگی برسون، شکل سکه رو با فرم انتزاعی تطبیق بده، یکی از سه متریال رو اعمال کن و نور اضافه کن.
سکهها طلایی، نقرهای یا مسیان و بنفش رنگ اکسنت اصلیه که بیشتر برای CTAها و جزئیات کوچیک استفاده میشه. چون DeFi تو داشبورد و عدد زندگی میکنه، به سکهها وزن و دانه و بازتاب نور فلز برسخورده دادن. بیشتر کار سهبعدی تو Blender ساخته شده، شماتیکهای دوبعدی تو Figma، و به گفتهٔ گلوماچ بخشی از اکسپلوریشن متریال و نور هم با Midjourney و ChatGPT و Vizcom انجام شده. فونت سیستم هم Neue Montrealه.
نکات کلیدی:
- برندسازی برای زیرساختی که کاربر نهایی نمیبینه
- سکه بهعنوان شیء باستانی، نه کلیشهٔ طلایی شناور کریپتو
- خطوط روی هر سکه، نقشهٔ مسیر پول تو همون والته
- سه متریال طلا، نقره و مس بهعلاوهٔ بنفش برای CTA
- ساخت با Blender و Figma، با کمک AI تو مرحلهٔ اکسپلوریشن
