چرا از صفحههای وقفه تو فرمها استفاده نمیکنم
فرانتاندخلاصهٔ کاملتر
نویسنده تعریف میکنه که هفتهٔ پیش یکی برای بازبینی مسیر فرمش بهش پول داده و یکی از سؤالهاش دربارهٔ همین «صفحههای وقفه» بوده؛ اتفاقاً فرداش هم Design System دولت بریتانیا این الگو رو اضافه کرد. صفحهٔ وقفه قراره کاربر رو وسط مسیر متوقف کنه تا قبل از ادامه، یه هشدار یا اطلاعات مهم بهش بده — معمولاً یه سؤال با یه پاراگراف توضیح و دو تا دکمه، همه داخل یه پنل آبی.
اون میگه با اینکه عاشق Design System بریتانیاست و همیشه ازش دفاع میکنه، این یکی رو ایراد میدونه و چهار دلیل میاره. اول اینکه دو تا دکمه برای ادامه، بارِ انتخاب رو میندازه گردن کاربر. دوم اینکه کاربری که عجله داره یا حواسش پرته، ممکنه اشتباهی دکمهٔ اصلی رو بزنه.
دلیل سوم اینه که محتوا رو گذاشتن تو یه پنل، باعث میشه صفحه شبیه بنر یا تبلیغ به نظر برسه؛ چیزی که آدم ردش میکنه، نه چیزی که برای انجام کار لازمه. دلیل چهارم هم برچسب دکمهست: «بله، درسته» بدون خوندن بقیهٔ صفحه معنی نمیده، در حالی که دکمه باید خودِ کاری که انجام میشه رو توصیف کنه.
حرف اصلی نویسنده اینه که این صفحهها اصلاً لازم نیستن. به گفتهٔ اون فرم چیزی نیست جز یه سری سؤال، و این هم فقط یه سؤال دیگهست. به جای یه صفحهٔ متفاوت بدون کنترلهای فرم، فقط کافیه یه سؤال خوب با رادیو باتن استاندارد بذاری که کاربر رو به یه تصمیم آگاهانه وادار کنه، تکمسیر باشه و اگه کاربر ردش کنه خطا بده. خودش میگه هر وقت وسوسه شده از این الگو استفاده کنه جلوی خودش رو گرفته و تو تحقیقات کاربری هم هیچ مشکلی پیدا نکرده.
نکات کلیدی:
- صفحهٔ وقفه با چند دکمه، بارِ تصمیم رو میندازه گردن کاربر و ریسک کلیک اشتباه رو زیاد میکنه
- چون شبیه بنر تبلیغاتیه، کاربر راحت ردش میکنه
- برچسب دکمهٔ «بله، درسته» بدون متن صفحه گنگه
- جایگزین بهتر: یه سؤال معمولی با رادیو باتن استاندارد تو یه صفحهٔ عادی فرم
