وقتی طراح، مدیر کل کسبوکار میشه
خلاصهٔ کاملتر
دیوید هوانگ تو شمارهی ۳۱۶ خبرنامهاش سراغ نقش General Manager یا GM میره، یعنی کسی که مثل مدیرعامل یه حوزهی مشخص از کسبوکار عمل میکنه. تو ورزش، GM همون آدمیه که ترکیب تیم رو میچینه و مربی با همون ترکیب بازی میبره. تو کسبوکار هم معمولاً مسئول P&L یه حوزهست، یعنی سود و زیانش پای اونه، و تیمهای مهندسی، محصول و طراحی مستقیم یا غیرمستقیم بهش گزارش میدن. اگه محصولی بیاد بیرون و مشتری حاضر نشه پولش رو بده، کار تموم نشده و GM باید بفهمه چی کم بوده.
به گفتهی هوانگ این نقش تقریباً همیشه به آدمهایی با پسزمینهی بیزینس میرسه و شناختهشدهترین استثنا Bruce Bell تو دوران Square بوده. نویسنده معتقده اینجا یه فرصت برای طراحهاست: شناخت مشتری، وصل کردن تکههای یه تجربه به هم و توان trade-off گرفتن، همگی به درد ادارهی کسبوکار میخورن. سختیش اینه که باید این مهارتها رو بیرون از تیم طراحی هم به کار ببری و بعد از تصمیم، پای نتیجهش وایستی.
برای تمرین این ذهنیت سه حوزه رو نام میبره. اول business outcomes: مسئولیت درآمد و هزینه و سود، مثلاً دنبال کردن مشتری از ثبتنام تا اولین خرید و تمدید. دوم operations یا همون عملیات: جلسهها و برنامهریزیها باید معلوم کنن چی مهمه و صاحب هر کار کیه، و به نظر او هر جلسهی تکرارشونده باید جای خودش تو تقویم رو ثابت کنه. سوم talent: استخدام و رشد دادن و نگه داشتن آدمها، درست مثل بستن ترکیب یه تیم ورزشی.
مسیر ثابتی هم برای رسیدن به این تجربه وجود نداره. نویسنده پیشنهاد میده یه مشکل مشتری رو برداری حتی اگه تو رودمپ طراحی نیست، آدمهای درست رو دور هم بیاری، قدم بعدی و معیار پیشرفت رو توافق کنی و بعدش پیگیر نتیجه بمونی. تجربهی خودش تو Replit بود که علاوه بر طراحی، مارکتینگ رو هم برداشت و DRI قیف self-serve شد. جملهای که به مدیرهای طراحیش میگه اینه: وقتشه از راضی کردن ذینفعها برسی به خودِ ذینفع بودن.
نکات کلیدی:
- GM مسئول P&L یه حوزهی کسبوکاره و مثل مدیرعامل همون حوزه تصمیم میگیره
- Bruce Bell تو Square شناختهشدهترین GM با پسزمینهی طراحیه
- سه حوزهی تمرین: نتایج کسبوکار، عملیات و نیروی انسانی
- نویسنده تو Replit مالک مارکتینگ و DRI قیف self-serve بود
- به گفتهی او همونطور که طراحها کمکم PM شدن، میتونن GM هم بشن
