دونستن «خوب» کافی نیست
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
نویسنده قبلاً نوشته بود ارزش اصلی SaaS نسبت به ساختن دستی اینه که میدونه «خوب» چه شکلیه. حالا میگه همین دونستن هم کافی نیست، چون «خوب» سر جاش نمیمونه: کاربرها عوض میشن، سیستمهای اطراف تغییر میکنن و انتظارها بالاتر میره. به گفتهٔ اون، ساختن یه چیز باارزش یعنی بدونی امروز «خوب» چیه، ولی نگه داشتن اون ارزش یعنی انقدر برات مهم باشه که بری یاد بگیری فردا «خوب» چی میشه.
یه ایدهٔ جالب که تو پادکستش مطرح شده ICP of one هست، یعنی محصولی که پروفایل مشتری ایدهآلش فقط یه نفره: خودت. وقتی ایجنت اپ رو برات میسازه، هزینه انقدر میاد پایین که ساختن اپی که فقط خودت ازش استفاده میکنی منطقی میشه. مشکل از جایی شروع میشه که کاربر دوم و سوم اضافه بشن، چون تعریف هر کسی از «خوب» یهکم با بغلدستیش فرق داره و وقتی به صدها کاربر برسی، این تفاوتها و پیچیدگیشون سریع چند برابر میشن.
تو دنیای قدیم، همینجا بود که ساختن دستی کم میآورد: شخصیسازی اضافه میکردی و هزینهش هم موقع ساخت و هم موقع نگهداری بالا میرفت. برای همین خیلی از شرکتهای SaaS دامنهٔ مشتریشونو تنگ میگرفتن و بعد کمکم فیچر اضافه میکردن، ولی نتیجهش این بود که کاربر باید خودشو با نگاه شرکت سازنده به جریان کار وفق میداد. نویسنده میگه حالا که کد ارزون شده، میشه بهجاش primitive و بلوکهای سازنده طراحی کرد و دسترسی به همون ایجنتهایی که فیچر میسازن رو داد دست کاربر.
البته آدمها رو این طیف یه جا نمیایستن. بعضیها دوست دارن محصول همهٔ تصمیمها رو براشون بگیره و بعضیها میخوان تا ریزترین جزئیات کنترل داشته باشن. مثال خود نویسنده اینه که گاهی ساندویچ آماده میخری و گاهی از گندمی که خودت درو کردی نون میپزی، و بیشتر آدمها بیشتر وقتها یه جایی وسط این طیفن. پس انتخاب پیشفرضهای درست هنوز مهمترین کاره.
ولی این آزادی مجانی نیست. نویسنده اونو به نگه داشتن تولهسگ تشبیه میکنه: خود تولهسگ مجانیه، ولی غذا و دامپزشک و وقتی که ازت میگیره نه. سفارشیسازی بیحدوحصر هم همینطوره؛ آپدیت و پچ و CVE و کاراییش رو یه نفر باید نگه داره، کاربر ممکنه تغییری بده که بعداً پشیمون بشه، و دست خودت هم برای عوض کردن هستهٔ محصول بسته میشه چون ممکنه سفارشیسازی کاربرها رو بشکنه.
نکات کلیدی:
- دونستن «خوب» یه قضاوت تو یه لحظهست، ولی اهمیت دادن بهش یه کار همیشگی و بدون پایانه
- ICP of one یعنی اپی که فقط یه نفر، خود سازنده، کاربرشه؛ ارزون شدن ساخت با ایجنت اینو ممکن کرده
- بهجای یه مسیر ثابت و happy path، primitive و بلوکهای ترکیبشدنی بساز تا کاربر تجربهٔ خودشو جور کنه
- سفارشیسازی باز هزینهٔ نگهداری داره: پچ، CVE، کارایی، و شکستن تغییرات کاربر موقع عوض کردن هسته
- محصول هیچوقت «تموم» نمیشه و باید بپذیری کاربر جوری ازش استفاده کنه که تو در نظر نداشتی
