ابزارِ MemNixFS یه دامپِ حافظهٔ لینوکس رو مثلِ یه فایلسیستم mount میکنه، تا با همون ابزارهای همیشگی مثلِ ls و grep و cat بگردی توش؛ حتی اگه هیچ فایلِ سیمبلی هم نداشته باشی.
یه پکیج لاراولی که هم با Cloud API رسمی متا کار میکنه، هم با یه sidecar غیررسمی روی whatsapp-web.js؛ کد اپلیکیشن اصلاً نمیفهمه پیام از کدوم مسیر رفته.
نسخهٔ ۱۱.۱۶.۰ ابزار خط فرمان npm اومده و مهمترین چیزش فاز اول یه سیاست جدیده که بهت اجازه میده اجرای اسکریپتهای نصب پکیجها رو دستی کنترل کنی.
Pest 4.6 شاردها رو بهجای تعداد فایل بر اساس زمانِ واقعی اجرا تقسیم میکنه؛ این مقاله تلههای مخصوص Bitbucket رو که توی داکیومنت نیست شرح میده.
وقتی ساختن یه تغییر واقعی اینقدر ارزون شده، نویسنده میگه قضاوت مهندسی داره از داکهای طراحی برمیگرده سر همون pull request.
یه افزونهٔ مخربِ مایکروسافت Edge به اسمِ «Edgecution» توی یه حملهٔ باجافزاری استفاده شده تا از سندباکسِ مرورگر فرار کنه و یه بکدورِ پایتونی روی سیستم بذاره.
فیچر Context لاراول یه جای فریمورکیه که متادیتای اجرا رو تو طول یه درخواست یا جاب ذخیره میکنه و خودکار به لاگها میچسبونه.
توابع سفارشی CSS یه ویژگی جالب دارن: متغیرها رو نه از جایی که تعریف شدن، بلکه از هر جایی که صدا زده میشن میگیرن — درست مثل closure تو جاوااسکریپت.
نویسنده بعد از گفتوگو با ۲۸ رهبر طراحی میگه نفوذ واقعی بردن بحث نیست؛ اینه که آدمها قبل از تصمیمگیری بیان سراغت، نه بعدش.
یک وابستگی آلوده از سمت تأمینکنندهٔ خارجی، اسکریپت مخرب رو به فرانتاند رسوند و کیفپول ۱۱ کاربر خالی شد؛ شرکت میگه خسارت رو کامل جبران میکنه.
کتابخونهٔ Prop For That یه کاری میکنه که تا حالا برای هر کدوم چند خط JS مینوشتی: مقدار اسلایدر، موقعیت ماوس، سطح باتری و دهها چیز دیگه رو زنده میذاره تو دست CSS.
وقتی شرکتها استفاده از AI رو دستوری میکنن و مقاومت کارمندو نشونهٔ بیانگیزگی میدونن، دارن همون چیزی رو نابود میکنن که آدمها برای پذیرش واقعی بهش نیاز دارن.
تیم تحقیقاتی Novee یه الگوی آسیبپذیری تو ورکفلوهای CI/CD پیدا کرده که تو مخزنهای مایکروسافت، گوگل، آپاچی و کلادفلر هم بوده و با یه اکانت رایگان قابل سوءاستفادهست.
یه تحلیلگر داده میگه برای تشخیص تقلب تو تراکنشها لازم نیست سراغ یادگیری ماشین بری؛ شش الگوی SQL روی جدول تراکنشها بیشتر چیزهای مشکوک رو پیدا میکنن.
نویسنده میگه دوران تکمدلهای غولپیکر تموم شده و از این به بعد بهترین خروجی هوش مصنوعی از یه شبکهٔ وزندار از مدلهای کوچکتر در میاد، نه یه شرکت پیشتاز.
لینوکس فاندیشن با نامهای که کلی شرکت و سازمان پاش رو امضا کردن، پروژهٔ Akrites رو راه انداخت تا رفع آسیبپذیریها رو در سرچشمهٔ پروژهها سرعت بده.
خیلی از شرکتها منطق سادهی کسبوکارشون رو بهجای کد، با پرامپتهای Markdown به LLM میسپرن؛ این نوشته میگه چرا این کار کند، گران و ناامنه و کجا واقعاً به AI نیاز داری.
وقتی ایجنتهای AI فرانتاند میسازن، خروجی معمولاً کلیشهای و بیروحه؛ Taste Skill مجموعهای از Agent Skillهاست که چیدمان، تایپوگرافی و انیمیشن رو بهتر میکنه.
دیتابریکس با Zerobus Ingest یه سرویس استریم سرتاسر سرورلس داده که تو یه تست ۲۴ ساعته، ۱ پتابایت داده رو با سرعت ۱۲ گیگابایت در ثانیه قورت داد، اونم بدون هیچ تنظیم زیرساختی.
وقتی داری با AI یه اپ یا ورکفلو میسازی، یکی از اساسیترین سوالاته: یه ایجنت کافیه یا باید چند تا باهم کار کنن؟ اشتباه گرفتن این تصمیم میتونه همه چیز رو خراب کنه.