پروژهای که قوانین دسترسپذیری رو به یه لایهٔ حاکمیتی قابلحمل تبدیل میکنه تا ایجنتهای کدنویس از همون خط اول کد قابلدسترس بنویسن.
مدل جدید Moonshot تو آزمون طراحی فرانتاند اول شده، ولی قیمتش گرونه: توکن فکر کردنش ۱۲ برابر رقیباست و وسط استدلال، کد نمونه مینویسه.
Gea یه فریمورک کامپایلر-محوره که کلاسها و توابع معمولی JavaScript رو موقع build به آپدیتهای دقیق DOM تبدیل میکنه؛ ادعاش هم اینه که از Solid و Svelte سریعتره.
یک پروژهٔ متنباز همون اپلیکیشن رو با ۱۳ فریمورک فرانتاند نوشته و هر شب اندازهٔ باندل، سرعت لود و مصرف منابع هرکدوم رو دوباره میسنجه.
یه رشته تاریخ که کاملاً بدون ابهام به نظر میرسه، بسته به تایمزون کاربر میتونه یه روز عقب بیفته؛ این پست پنج تلهی اصلی Date و پاسخ Temporal بهشون رو باز میکنه.
نسخهٔ ۷ آسترو کامپایلر و پردازش مارکداون رو با Rust بازنویسی کرده و کنار Vite 8 بیلدها رو تا ۶۱٪ سریعتر میکنه؛ حتی ابزارهای مخصوص ایجنتهای هوش مصنوعی هم اضافه شده.
تیم وسپ بعد از پنج سال، زبان اختصاصی و کامپایلر جداگانهش رو کنار گذاشت و حالا کل اپ فولاستک رو مستقیم توی فایلهای تایپاسکریپت تعریف میکنی.
طراحها تو تیمهای اجایل حس میکنن هیچوقت وقت کافی ندارن؛ این مقاله میگه دیزاین سیستم چطور این چرخهٔ بیپایان رو میشکنه.
پروژهی inbrowser یه مجموعه کتابخونهست که مدل زبانی رو مستقیم توی تب مرورگر اجرا میکنه یا به یه مدل ابری وصل میشه، اونم بدون اینکه سرور inference لازم باشه.
یک پارسر و تولچین جاوااسکریپت و تایپاسکریپت که کاملاً با Zig نوشته شده، هیچ وابستگی خارجی نداره و روی npm بین ۳ تا ۱۰ برابر رقیبهاش سریعتره.
یه ابزار توسعه که با هاور روی هر کامپوننت React و یه شورتکات، همون فایل و همون خط رو مستقیم تو ادیتورت باز میکنه.
جاش کومو یه دکمهٔ فشاری میسازه که واقعاً حس فشردهشدن میده؛ کل ترفند، بالا و پایینبردن یه لایهٔ جلویی روی یه لایهٔ ثابت پشتیه.
Burrow یه پروژهٔ متنباز با لایسنس MITه که Bun واقعی، گیت، شل و یه ایجنت کدنویسی محلی رو کامل داخل تب مرورگر اجرا میکنه؛ بدون بکاند و بدون سندباکس ریموت.
یه پروژهٔ شخصی که سه مسیر کوهنوردی رو با دادهٔ ارتفاعی واقعی داخل Three.js رندر میکنه، بدون اینکه سایت از قابلیت ویرایش دستی خارج بشه.
وقتی هر فریمِ فلیمگراف یک نود DOM باشه، مرورگر باید دهها هزار نود رو استایل و لِیاوت و پینت کنه. تیم پولار سیگنالز DOM رو کنار گذاشت و رفت سراغ نقاشی مستقیم پیکسل.
نویسندهٔ Infrequently میگه Redux و MobX و Zustand و حتی خود ریاکت، state رو مدیریت نمیکنن؛ فقط تغییرها رو پخش میکنن. چیزی که کم دارن یه بُعده: زمان.
تو Jurassic World Rebirth رابطهای روی پرده جوری طراحی شدن که انگار واقعاً مهندسها برای دانشمندها ساختنشون؛ از پالت کهربایی تا میز نقشهای که عمداً تعاملی نیست.
یه API جدید توی CSS اومده که کار چسبوندن تولتیپ و منو به المانهای دیگه رو بدون جاوااسکریپت انجام میده و خودش هم سرریز موقع کمبود فضا رو مدیریت میکنه.
قانون prefer-temporal از eslint-plugin-unicorn پیشنهاد میکنه بهجای Date قدیمی از Temporal تازهی جاوااسکریپت استفاده کنی که خیلی از دردسرهای Date رو نداره.
یه کتابخونهٔ Web Components که کنترلهای واقعی فرم رو با فیزیک نرم و ژلهای ترکیب کرده و بدون هیچ وابستگیای بالا میاد.