این آموزش قدمبهقدم نشون میده چطور یه سرور MCP بسازی، بهش احراز هویت اضافه کنی و روی Cloudflare Worker دیپلویش کنی — همراه با توضیح اینکه هر تیکه دقیقاً چطور کار میکنه.
ساختن ایجنت بخش آسون ماجراست؛ گیر کار جاییه که باید ایمیل بفرسته یا فاکتور بسازه. Composio همون لایهٔ اتصال رو آماده تحویل میده.
یه توسعهدهنده بعد از چند ماه کار مداوم با Durable Objects کلاودفلر میگه این اولیه برای بارهای ایجنتی تقریباً بیرقیبه، و کاستیهاش رو هم صریح میشمرد.
یه پست معروف ادعا کرده بود LISTEN/NOTIFY پستگرس مقیاسپذیر نیست؛ تیم DBOS نشون داده مشکل از یه قفل سراسریه و با یه ترفند ساده میشه دورش زد.
چون APIها حافظه ندارن، هر قدم ایجنت کل تاریخچه رو دوباره میفرسته؛ تیم ویکتور میگه کل معماری تردش رو دور همین یک محدودیت چیده تا هزینه ۸۲٪ کم شه.
گوگل میگه Interactions API به نسخهٔ پایدار رسیده و از این به بعد رابط اصلی کار با مدلها و ایجنتهای Geminiه؛ generateContent هنوز پشتیبانی میشه ولی قابلیتهای تازه اونجا نمیآد.
یه مقایسهٔ ساده با now() تو کد بیخطر به نظر میرسه، ولی وقتی ساعت دو ماشین با هم فرق داره، همون یک خط میتونه رزرو مشتری رو زودتر از موعد آزاد کنه.
یه کلاینت API دسکتاپ که با Rust و Tauri ساخته شده، محلی و سریعه و علاوه بر HTTP از GraphQL، gRPC و استریمهای بلادرنگ هم پشتیبانی میکنه.
یه ایراد کلاسیک OAuth چهار سال پیش با RFC 9207 بسته شد، ولی فقط برای فلوهای مبتنی بر ریدایرکت؛ CVE-2026-59208 نشون داد همون ایراد تو token exchange هنوز بازه.
کانوا لیست نشستهای باطلشده رو تو حافظه نگه میداره، ولی پر کردن این کش موقع استقرار به گلوگاه دیتابیس تبدیل شده بود.
تیم Convex از چند مدل خواسته ده اپ یکسان رو یکبار روی Postgres و یکبار روی Convex بسازن؛ نتیجه زیر بار همزمان، بیسروصدا خراب شدن دادهها بود.
الکساندر بلانژه دو سال کلنجار با پستگرس تو Hatchet رو جمع کرده: از اسکیما و ایندکس مرکب تا برنامهریز کوئری، تنظیم autovacuum و پارتیشنبندی.
بیشتر هزینهٔ توکن از کاری که واقعاً انجام میدی نمیاد؛ از سربار پرامپت سیستمی، تعریف ابزارها و تاریخچهٔ گفتگو میاد که هر بار دوباره ارسال میشه.
یه فریمورک تازه برای ساختن ابزارهای خط فرمان که TypeScript-first طراحی شده، هیچ وابستگی رانتایمی نداره و به ماژولهای جدا شکسته شده.
تیم پلتفرم هوش مصنوعی نتفلیکس کل مسیر سرو مدلهای زبانی رو برده داخل زیرساخت تولیدی خودش؛ از انتخاب موتور تا تصمیمهایی که فقط زیر بار واقعی خودشونو نشون دادن.
تیم وسپ بعد از پنج سال، زبان اختصاصی و کامپایلر جداگانهش رو کنار گذاشت و حالا کل اپ فولاستک رو مستقیم توی فایلهای تایپاسکریپت تعریف میکنی.
MCP پلیه بین مدلهای زبانی و ابزارهای واقعی، و این فریمورک بخش سختش رو برداشته: یه تابع پایتون، یه دکوراتور، و سرورت آمادهست.
تیم Agent Client Protocol اولین پیشنویس نسخهٔ ۲ رو بیرون داده؛ نسخهای که قید «نوبت» رو از گفتوگوی عامل و کلاینت برمیداره و به کارهای پسزمینهای فضا میده.
یه کلاینت API که فایلهای .http رو مثل شهروند درجهیک میبینه، با Tauri و Rust ساخته شده و هیچ حساب کاربری و تلهمتریای نمیخواد.
یه اکستنشن نیتیو PHP که سنتز گفتار رو محلی اجرا میکنه: هشت خانوادهٔ مدل با یه API واحد، کلون صدا از چند ثانیه نمونه و ایزولهسازی کرش.