وقتی مدلها سریع بشن، صبر ما هم تموم میشه
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
نویسنده تو این پست از یه ویدیوی سال ۱۹۹۶ شروع میکنه که توش یه نفر با کامپیوتر رومیزی داره آنلاین یه دوربین ۳۵ میلیمتری میخره. کل کار نزدیک ده دقیقه طول میکشه: طرف به جای سرچ، دستهبندیها رو بالا پایین میکنه، وسط راه خطا میگیره و صفحهها دقیقهای لود میشن. خودش همون دوربین رو تو سال ۲۰۲۶ با موبایل زیر ۳۰ ثانیه پیدا میکنه و میخره.
نکتهٔ او این نیست که تکنولوژی بهتر شده، اینه که ریتم واقعیت عوض شده. تو اون ویدیو یه جور صبر دیده میشه که دیگه وجود نداره. بعد قیاس رو میآره وسط: این روزها خیلیها همونطور پشت ایجنتهای هوش مصنوعی منتظر نشستن، و به گفتهٔ نویسنده واضحه که بالاخره این مدلها خیلی سریع میشن. وقتی بشه یه ایده رو بلند گفت و همون لحظه ساخته بشه، به نظرش همهچیز آنی و لحظهای میشه و صبر به شکلی که میشناسیم دووم نمیاره.
او سه تا تغییر رو حدس میزنه. اول، مدیریت همزمان چند کار کمرنگ میشه، چون وقتی کاری زمان نمیبره دلیلی نداره چند تا کار رو موازی نگه داری؛ مثل فرقی که استفاده از مرورگر موبایل با یه تب باز و دسکتاپ با ده تا تب داره. دوم، سهم موبایل بیشتر میشه، چون برتری اصلی دسکتاپ یعنی پنجرههای زیاد و صفحهٔ بزرگ وقتی خود مدل جابهجایی بین کارها رو انجام میده ارزشش رو از دست میده. سوم، به جای پرامپت نوشتاری، گفتوگوی صوتی و روان جلو میافته.
استدلالش دربارهٔ صدا این نیست که باحالتره؛ میگه با گفتوگوی همزمان دیگه لازم نیست از اول خیلی دقیق حرف بزنی، چون میشه وسط کار جهت رو اصلاح کرد. جمعبندی نویسنده اینه که این موج رو نمیشه متوقف کرد، ولی میشه با شناخت چیزی که الان داریم تصمیم بگیریم چه چیزهایی رو نگه داریم و چه چیزهایی رو کنار بذاریم.
نکات کلیدی:
- ویدیوی مرجع مال ۱۹۹۶ ـه و خرید یه دوربین ۳۵ میلیمتری توش نزدیک ده دقیقه طول میکشه.
- همون خرید امروز با موبایل زیر ۳۰ ثانیه انجام شد، یعنی حدود بیست برابر سریعتر.
- پیشبینی اول: چندکارگی کم میشه، چون وقتی زمان انتظار صفر باشه دلیلی برای موازیکاری نمیمونه.
- پیشبینی دوم: موبایل مسلطتر میشه، چون مزیت اصلی دسکتاپ یعنی پنجرههای متعدد بیاثر میشه.
- پیشبینی سوم: پرامپت نوشتاری جاش رو به گفتوگوی صوتی همزمان میده که وسط کار قابل اصلاحه.
- این یه یادداشت تحلیلی و شخصیه، نه گزارش خبری.
