چرا کوتو هنوز روی دفتر فیزیکی حساب میکنه
خلاصهٔ کاملتر
کوتو، شرکت خلاق جهانی با دفترهایی تو لندن، نیویورک، لسآنجلس، برلین و سیدنی، تو یه گفتوگو توضیح داده چرا هنوز فضای فیزیکی رو قلب کارش میدونه. به گفتهٔ جووی رودن، همبنیانگذار و مدیر ارشد خلاقیت، دوران کرونا نشون داد که برای یه فرهنگ خلاق، بودن کنار هم حیاتیه؛ جاییه که یادگیری اتفاق میافته، رابطهها ساخته میشن و میفهمی آدمها واقعاً تو چه حالیان.
مدل کاریشون چهار روز حضوری و یک روز دورکاریه. رودن میگه وقتی دورکار باشی همهچیز تبدیل به جلسه میشه، ولی تو دفتر همکاری خیلی خودجوشتره: آدمها با کاری که مستقیم درگیرش نیستن هم درگیر میشن، چون همه همهچیزو میبینن، سطح کار بالا میره و ایدهها سریعتر جلو میرن. آرتور فولیار هم میگه تازهکارها فقط مهارت یاد نمیگیرن؛ یاد میگیرن آدمها زیر فشار چطور رفتار میکنن و چطور بازخورد میدن.
به گفتهٔ الکس مانگر، جابهجایی استودیوی نیویورک از ویلیامزبرگ به منهتن فقط برای فضای بیشتر نبود و یه اعلام موضع دربارهٔ جایگاه استودیو بود. کریس لتورنو میگه استودیوی لسآنجلس از حدود ۳۰۰۰ به نزدیک ۱۰۰۰۰ فوت مربع رسیده، ولی عمداً همهشو پر نکردن و به جاش لانج، کارگاه، کافه و فضای استراحت ساختن. کارولین فاکس هم میگه اگه دفتر حس شرکتی و بیروح بده، کسی دلش نمیخواد بیاد.
کوتو الان بیشتر از ۱۶۰ نفره و تیم رو تازگی برای یه هفته تو کانادا دور هم جمع کرده. رودن میگه فرهنگ هم روی کاغذ نوشته میشه و هم هر روز زندگی میشه، و هرچی بزرگتر بشی باید عمدیتر برای ساختن فرصت ارتباط سرمایهگذاری کنی؛ شرطهای اصلیشون هم جاهطلبی، خوشبینی منطقی و کمادعا بودنه و برای جوونترها به جای رزومهٔ مشابه، روی ظرفیت آدم حساب میکنن.
آیینهای کوچیک بقیهشو میسازن: باشگاه فیلم و مرور هفتگی میم تو نیویورک، گل تازه و سگهای همراه تو لسآنجلس. به گفتهٔ فولیار بهترین بخشهای فرهنگ همیشه از خود تیم درمیاد، نه از بالا.
نکات کلیدی:
- مدل کاری کوتو: چهار روز حضوری، یک روز دورکاری
- استودیوی لسآنجلس از حدود ۳۰۰۰ به نزدیک ۱۰۰۰۰ فوت مربع رسیده و عمداً پر نشده
- یادگیری تازهکارها بیشتر از نشستن کنار آدمهای باتجربه میاد تا جلسهٔ آنلاین
- شرطهای استخدام: جاهطلبی، خوشبینی منطقی و کمادعا بودن
- با رشد تیم، فرهنگ فقط با ساختن عمدی فرصت ارتباط حفظ میشه
