دیزاینت دیگه خودش حرف نمیزنه
خلاصهٔ کاملتر
نویسنده که کوچ داستانگویی دیزاینه، مقاله رو با نقلقول یه مدیر ارشد دیزاین محصول شروع میکنه: دیزاینرها کار خوب تحویل میدن ولی بلد نیستن توضیحش بدن، و یه فایل پر از اسکرین چیزی نیست که بشه جلوی معاون شرکت گذاشت. به گفتهٔ نویسنده دوران تصویرِ خودتوضیح تموم شده؛ قبلاً وقتی نسخهٔ قبلی مال دههٔ نود بود خودِ مقایسه کافی بود، ولی الان تفاوت کار یه دیزاینر با خروجی هوش مصنوعی برای آدم غیرمتخصص عملاً دیده نمیشه.
جایی که این مشکل بیشتر از همه خودشو نشون میده، ارائهٔ نتایج تحقیق کاربره. تو این مقاله اومده که رایجترین اسلاید یه readout، عکس زوماوتشده از یه بردِ پر از استیکینوته که فقط ثابت میکنه یه کاری انجام شده. مدیر از این اسلاید فقط میفهمه که تیکِ ورکشاپ زده شده، نه اینکه از دلش چی برای کسبوکار دراومده. همین منطق برای بخش دیزاین هم صادقه: یه اسکرین خوشساخت بهتنهایی استدلالِ تصمیم تو نیست.
نویسنده میگه منظورش از annotation اون چیزی نیست که همه تصور میکنن، یعنی فقط کالاوتهای ریز روی المانها. کالاوت مفیده ولی کوچکترین بخش ماجراست؛ چیزی که آدمهای توی اتاق دنبالشن تصمیمهای اطراف طرحه: چرا این صفحه وجود داره، چی رو کنار گذاشتی و نتیجهٔ انتخابت چی شد.
ساختار پیشنهادی سه لایه داره و جای هرکدوم روی اسلاید مهمه. تصمیم مستقیم روی خود آرتورک علامت میخوره؛ یا شکل مشکل رو داره (مثلاً پنج نفر از پنج کاربر نفهمیدن این سلکتور چطور کار میکنه) یا شکل انتخاب (چیدمان سلکتور رو عوض کردم چون کاربرها گیر میکردن).
فرضیه بالای اسلاید میاد، چون به کل شرطبندی مربوطه نه به یه پیکسل؛ مثلاً انتظار داشتیم ریزش صفحهٔ جزئیات محصول کم بشه. نتیجه هم پایین اسلاید یا توی یه نوار نتایج میشینه، با عدد اگه داری و با یه تغییر کیفی مشخص اگه نداری — مثل رشد نرخ تکمیل موبایل از ۳۸٪ به ۵۴٪ توی شش هفته.
تست نویسنده برای اینکه بفهمی نوشتههات کار میکنن سادهست: با دستت اسکرینها رو بپوشون. اگه مدیری که تو جلسه نبوده هنوز بتونه بفهمه چی تصمیم گرفتی، چه انتظاری داشتی و چی شد، نوشتهت داره وزنشو میکشه؛ وگرنه اسکرینها دارن کارِ ارائه رو میکنن و نوشته فقط تزئینه. نویسنده معتقده همین کار باعث میشه قضاوت استراتژیک دیزاینر دیده بشه و تصمیمهاش توی اتاقهایی که خودش نیست هم سفر کنن.
نکات کلیدی:
- مقایسهٔ قبل و بعد دیگه داستان رو نمیگه، مخصوصاً وقتی خروجی هوش مصنوعی هم شبیه کار نهایی به نظر میرسه
- اسلاید تحقیق کاربر با بردِ پر از استیکینوت فقط نشون میده کاری انجام شده، نه اینکه چی به دست اومده
- قالب سهتایی: تصمیم روی آرتورک، فرضیه بالای اسلاید، نتیجه پایین
- تصمیم رو یا به شکل مشکل بنویس یا به شکل انتخابی که کردی
- تست نهایی: اسکرینها رو بپوشون و ببین متن بهتنهایی میایسته یا نه
