چرا الینا ورنا فرهنگ ۹۹۶ رو قبول نمیکنه
خلاصهٔ کاملتر
الینا ورنا که تو Lovable کار میکنه و مادر دو بچهست، تو این نوشته میگه فرهنگ ۹۹۶ (یعنی کار از ۹ صبح تا ۹ شب، شش روز در هفته) تو شرکتهای AI داره به یه نشون افتخار تبدیل میشه. انگار اگه هفتهای ۷۰ ساعت کار نکنی، جدی نیستی. نویسنده میگه سخت کار کردن با همیشه کار کردن فرق داره و نمیشه آمادگی برای ساعتهای دیوانهوار رو با جاهطلبی یا استعداد یکی دونست.
به نظرش طنز ماجرا اینه که صنعتی که قراره همه رو پربازدهتر کنه، خودش از آدمها ساعت بیشتری میخواد. هر بار تکنولوژی ما رو سریعتر میکنه، فقط انتظارات رو بالا میبریم: پروژهای که ۶ ماه طول میکشید حالا ۶ هفتهست، پس بیایم ۱۰تاش رو انجام بدیم. نویسنده معتقده ۹۹۶ در واقع قرض گرفتن از آیندهی کارمندهاست. شرکت سود کوتاهمدت رو میبره و کارمند بهرهش رو با فرسودگی و سلامت از دست رفته میده. البته اسپرینتهای کوتاه سر لانچ یا موقع بحران رو قبول داره، فقط نه به شکل دائمی.
مشکل دیگه اینه که این فرهنگ دقیقاً آدمهایی رو فیلتر میکنه که شرکتها لازم دارن: پدر و مادرها، کسایی که از خانواده مراقبت میکنن، آدمهایی با محدودیت سلامتی، و خیلی از باتجربهها. نویسنده میگه محدودیت بیرون از کار آدم رو مدیر بهتری میکنه. وقتی باید ۵:۳۰ بری دنبال بچه، یاد میگیری کدوم جلسه لازم نیست، کار رو تفویض کنی و بین مهم و فوری فرق بذاری.
خودش شبها و آخر هفتهها معمولاً کار نمیکنه و این زمان رو تو تقویمش بلاک کرده. ولی قبول داره که موقعیتش ممتازه و یه آدم تازهکار شاید جرئت همین کار رو نداشته باشه. برای همین میگه محک واقعی یه شرکت اینه که کارمندهای جونیور هم بتونن زود برن بدون اینکه به کارشون لطمه بخوره. با این حال تأکید میکنه که هیچکس جز خودت از وقتت محافظت نمیکنه، چون اگه ۱۲ ساعت وقت بدی، ۱۲ ساعت مشکل برات پیدا میشه.
سه اصل شخصیش اینه: دنبال تعادل کار و زندگی روزانهی ۵۰/۵۰ نباش و بدون تو کدوم «فصل» زندگی هستی؛ موقع تصمیم سخت از خودت بپرس پنج سال دیگه از کدوم پشیمون میشم؛ و مرزهات رو بلند بگو، مثلاً به جای «برنامهریزی استراتژیک» تو تقویم، بنویس بچهها رو میبرم فوتبال. به مدیرها هم میگه حرف کافی نیست. اگه نصفهشب پیام اسلک میدی، تیمت همون رو باور میکنه، و اگه فقط آدمهای همیشه در دسترس ترفیع میگیرن، سیاست انعطافپذیریت فقط یه متن تبلیغاتیه.
نکات کلیدی:
- ۹۹۶ یعنی کار از ۹ صبح تا ۹ شب، شش روز در هفته، حدود ۷۲ ساعت.
- نویسنده تو Lovable کار میکنه و معمولاً شبها و آخر هفتهها کار نمیکنه.
- به نظرش ۹۹۶ پدر و مادرها و نیروهای باتجربه رو از شرکتهای AI دور میکنه.
- آزمون پشیمونی پنجساله ابزارش برای انتخاب بین کار و خانوادهست.
- رفتار واقعی مدیرها، مثل پیام نصفهشب، از هر سیاست مکتوبی تأثیر بیشتری داره.




