‏مهندسی مرکب؛ وقتی همه‌ی کد رو ایجنت‌ها می‌نویسن

وقتی صددرصد کدِ یه شرکت رو ایجنت‌ها می‌نویسن، مهندسی نرم‌افزار چه شکلی می‌شه؟ تیم Every که دیگه کسی توش دستی کد نمی‌زنه، با این سؤال روبه‌رو شده و یه سبک تازه ساخته که اسمش رو مهندسی مرکب (compound engineering) گذاشتن.

تفاوت کلیدی اینجاست: تو مهندسی سنتی انتظار داری هر فیچر، ساختِ فیچر بعدی رو سخت‌تر کنه؛ کد بیشتر یعنی edge caseهای بیشتر و وابستگی‌های بیشتر. اما تو مهندسی مرکب انتظار داری هر فیچر، فیچر بعدی رو آسون‌تر کنه. دلیلش اینه که این روش یه حلقه‌ی یادگیری برای ایجنت‌ها و اعضای تیم می‌سازه؛ هر باگ، هر تست شکست‌خورده و هر بینشِ «آها» مستند می‌شه و ایجنت‌های آینده ازش استفاده می‌کنن. پیچیدگی کدبیس هنوز رشد می‌کنه، اما حالا دانش AI درباره‌ش هم رشد می‌کنه و توسعه‌ی آینده رو سریع‌تر می‌کنه.