‏سقف دستورهای سفارشی ChatGPT سه برابر شد

دستورهای سفارشی یه بلوک ثابت از متنه که ChatGPT قبل از جواب‌دادن بهش نگاه می‌کنه. به‌جای اینکه هر بار شغلت، سبک نوشتنت یا جزئیات پروژه‌ت رو دوباره توضیح بدی، یه بار تو تنظیمات می‌نویسیش و مدل اون رو زمینهٔ همهٔ چت‌های بعدی حساب می‌کنه. معمولاً هم به دو بخش تقسیم می‌شه: «چی باید دربارهٔ تو بدونه» و «چطور جواب بده».

تغییر تازه هیچ چیزی رو تو مکانیزم کار عوض نمی‌کنه، فقط اندازه رو عوض می‌کنه. سقف ۱۵۰۰ کاراکتری اون‌قدر تنگ بود که هر کسی پروفایل واقعاً مفصلی داشت، مجبور می‌شد دقیقاً همون جزئیاتی رو حذف کنه که پروفایل رو مفید می‌کرد. با بالای ۵۰۰۰ کاراکتر، جا برای تصویر کامل‌تری باز می‌شه: نقش و صنعت، پروژه‌های جاری، سبک پاسخ ترجیحی، ابزارها و اصطلاح‌های تکرارشونده، و محدودیت‌های ثابتی که می‌خوای رعایت بشن.

نویسنده توضیح می‌ده چرا این سقف این‌قدر پایین مونده بود: محتوای این فیلد با هر پیام به مدل فرستاده می‌شه، ربطی به سؤال داشته باشه یا نه. کاراکتر بیشتر یعنی توکن بیشتر روی هر درخواست، و در مقیاس میلیون‌ها کاربر یعنی هزینه و تأخیر بیشتر. به گفتهٔ نویسنده این جهش نشون می‌ده OpenAI حالا این معامله رو به‌صرفه می‌دونه، احتمالاً چون هزینهٔ مدل‌ها پایین اومده.

پیشنهاد عملی مقاله ساده‌ست: اگه قبلاً از این فیلد استفاده می‌کردی و مجبور شدی متنت رو قیچی کنی، برگرد تو Personalization و ببین چی رو می‌تونی برگردونی. نویسنده یادآوری می‌کنه که این با قابلیت Memory یکی نیست — دستورهای سفارشی متن ثابتیه که خودت کنترلش می‌کنی، ولی Memory خودش از دل گفتگوها چیز یاد می‌گیره؛ این دوتا می‌تونن کنار هم کار کنن.

نکات کلیدی:

• سقف فیلد دستورهای سفارشی از حدود ۱۵۰۰ به بیش از ۵۰۰۰ کاراکتر رفته
• محل تنظیمات همون بخش Personalization سابقه و روش کار عوض نشده
• متن این فیلد به همهٔ چت‌های جدید به‌صورت خودکار اعمال می‌شه
• دلیل سقف پایین قبلی، هزینهٔ توکنی بود که به هر پیام اضافه می‌شد
• دستورهای سفارشی با Memory فرق داره: یکی ثابت و دستی، اون یکی پویا