هوش مصنوعی حباب هست، دقیقاً مثل داتکام
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
آندری کارپاتی — از اعضای بنیانگذار OpenAI، مدیر سابق هوش مصنوعی تسلا و از بهار امسال عضو تیم آنتروپیک — وقتی آنتروپیک کلاد رو داخل اسلک آورد، اسمش رو گذاشت «یه پارادایم جدید»: نه سایتی که سر میزنی و نه اپی که نصب میکنی، بلکه یه موجودیت ماندگار و ناهمزمان با ابزار و کانتکست کل سازمان که کنار تیمهای آدم کار میکنه. جواب پرسروصدای زیر همون توییت این بود: «داداش این فقط یه اینتگریشن اسلکه».
نویسنده میگه نکتهٔ مهم اینه که هیچکدوم از دو طرف احمق نیستن، و همین دوپارگی همهجا تکرار میشه: مدیرها میگن «بیشتر از هوش مصنوعی استفاده کنین» ولی هیچوقت تعریف نمیکنن استفادهٔ مسئولانه یعنی چی؛ مهندسها همین حرف رو با غریزهٔ قدیمی «چیزی که نمیفهمی رو نفرست» میشنون؛ و تیمها کدی میفرستن که سرعت فهمیدنش رو ندارن. خودش هم میگه حدود یه ساله خط کدی ننوشته و کلاد همهشو مینویسه، ولی هنوز فرق رو حس میکنه: فهمیدن که قبلاً محصول جانبی کدنوشتن بود، حالا یه کار جداست.
برای حل این تناقض، نویسنده سراغ سال ۲۰۰۰ میره. نزدک از بالای ۵۰۰۰ تا اکتبر ۲۰۰۲ حدود ۷۸ درصد ریخت، Pets.com فوریه عرضهٔ عمومی شد و نوامبر همون سال رفت — شرطبستن علیهش کاملاً درست بود. آمازون هم تو همون سقوط بیش از ۹۰ درصد از ارزش سهامش رو از دست داد و به کارش ادامه داد و ظرف یه دهه خردهفروشی و رسانه رو عوض کرد — شرطبستن روش هم کاملاً درست بود. «حباب» و «همهچیز رو عوض میکنه» همزمان درست بودن.
به گفتهٔ نویسنده اونجا چهار جور میشد ایستاد، نه دو جور: شرط علیه همهچیز، شرط روی همهچیز، یا انتخاب موردی که یا دوبار درست بود یا دوبار برعکس. دوتای اول فقط یه حالوهوا نسبت به یه فناوریان و دوتای بعدی قضاوت دربارهٔ مصداق. تنها چیزی که «دوبار درست» رو جدا میکرد فهمیدن بود؛ اطلاعاتش هم از اول عمومی بود، فقط باید میدونستی چه سؤالی ازش بپرسی. سؤال درست این بود: اینترنت چی رو ممکن کرد که قبلش نمیشد؟ کتابفروشیای با همهٔ کتابهای چاپشده آره، ارسال رایگان کیسهٔ بیستکیلویی غذای سگ نه.
نویسنده میگه دعوای امروز هم عمدتاً سر مدلها نیست، سر قاعدههاست: هر خطی که مدل مینویسه رو میخونی؟ میشه کدی رو فرستاد که نمیفهمی؟ پاسشدن تست یعنی کار میکنه؟ ریویوی هوش مصنوعی ریویو حساب میشه؟ فرضیهٔ اولش که میخواد خواننده پاش نگهش داره اینه که مدلها اونقدر زود قابلاتکا نمیشن که این سؤالها رو بهجای ما جواب بدن. این نوشته اولین قدم یه سریه که میخواد همون سؤال قدیمی رو اینبار دربارهٔ کار خود ما جواب بده.
نکات کلیدی:
- ماجرا از توییت کارپاتی دربارهٔ «پارادایم جدید» بودن کلاد داخل اسلک و جواب تند منتقدها شروع میشه
- درس داتکام: «حباب» و «تحولآفرین» میتونن همزمان درست باشن؛ Pets.com و آمازون تو یه سال
- شور و ترس هر دو فقط یه حالوهوان؛ چیزی که تصمیم درست میسازه، فهمیدن تکتک موردهاست
- دعوای واقعی تیمها سر قاعدههای کاره، نه سر اینکه کدوم مدل بهتره
- فرضیهٔ نویسنده: مدلها به این زودی اونقدر قابلاتکا نمیشن که این قاعدهها خودبهخود حل بشن
