یه تحلیلگر درایور csagent.sys رو ریورس کرده و نشون داده سنسور کرادسترایک موقع ساختهشدن هر پروسه چه اطلاعاتی جمع میکنه و دقیقاً از کجا جلوی اجراش رو میگیره.
atexec یکی از ابزارهای مجموعهٔ Impacketه که با سوءاستفاده از سرویس زمانبند وظایف ویندوز، دستورها رو از راه دور روی سیستم هدف اجرا میکنه.
هر ۱۲ ساعت باید کل دیتابیس به یه اسنپشات رمزنگاریشده تبدیل شه، بدون اینکه کوئریهای پروداکشن حسش کنن. راهکار اینه که کار رو روی سرورهای موقتی و بهازای هر شارد موازی کنی.
تو یه پنل زنده با حضور متخصصایی از Cockroach Labs، Doubleword، Forge و MESA بررسی شده که چرا نگهداشتن هوش مصنوعی سرپا تو مقیاس واقعی، سختتر از ساختن خود مدلهاست.
یه بلاگر با چند آزمایش سادهٔ اندازهگیری سراغ این رفته که هر کامیت گیت چند بایت به .git اضافه میکنه؛ نتیجه هم سربار چندکیلوبایتی کامیتهای ریزه، هم فشردهسازی خیرهکننده روی فایلهای بزرگ.
یه کمپین ماینینگ مونرو روی سرورهای لینوکسی با سوءاستفاده از ماژولهای احراز هویت PAM بین چند حساب کاربری پخش میشه و باینری خودشو از دیسک پاک میکنه.
تیم Wafer مدل ۲.۸ تریلیونپارامتری Kimi K3 رو روی هشت کارت MI355X شرکت AMD سرو کرده و به کارایی به ازای دلاری رسیده که بلکولهای انویدیا بهش نزدیک هم نمیشن.
پلتفرمی که کد گیتهاب، دادهٔ S3 و اسناد درایو رو به یه فایلسیستم نسخهدار تبدیل میکنه تا بشه ایجنت رو روی دادهٔ واقعی اجرا کرد و بعد همهچی رو برگردوند.
Regen یه ابزار اپنسورس و self-hosted برای مدیریت اینسیدنت و آنکاله که آلارم، زمانبندی کشیک و پستمورتم هوش مصنوعی رو بدون محدودیت و رایگان یهجا جمع کرده.
اگه ایجنتها کد رو ارزون کردن، دیگه چرا باید روی کامپوننتهای مشترک داخلی وقت گذاشت؟ اوان میگر میگه جواب هنوز همونه: اهرم — با این تفاوت که این بار هزینهش رو با توکن حساب میکنی.
گوگل کلاد زیرساخت هوش مصنوعیش رو یه معماری یکپارچه معرفی میکنه: TPU و GPU، نرمافزار متنباز و مدلهای خرید ظرفیت که قراره هزینه و زمان آموزش مدل رو پایین بیاره.
میانگین زمان بازیابی سرویس یک ساعته ولی مشتری میگه قطعیها شش ساعت طول میکشن؛ هر دو راست میگن و دلیلش یک اثر آماری سادهست که دُم توزیع رو پررنگ میکنه.
یه پروژهی Rust که باینریهای Darwin رو مستقیم روی لینوکس aarch64 اجرا میکنه؛ نه شبیهساز CPU، فقط ترجمهی syscall — با این هدف که کارهای CI از رانرهای گرون مک بیان بیرون.
تو ۴۲ ایالت آمریکا به ساخت دیتاسنتر جدید اعتراض شده و ۱۰ ایالت فعلاً جلوش رو گرفتن؛ نتیجهش مستقیم میره سراغ بودجهٔ پروژههای هوش مصنوعی شرکتها.
فیل ایتون بررسی میکنه وقتی لایسنس یه پروژه عوض میشه یا فورک میخوره، توزیعهای لینوکس چطور تصمیم میگیرن سراغ کدوم بسته برن — و چرا گاهی چیزی نصب میشه که کاربر اصلاً نمیخواست.
یه آپلود عکس دستکاریشده کافیه تا اپ ریلزی که از libvips استفاده میکنه فایلهای سرور رو لو بده؛ باگی با امتیاز 9.5 که میتونه به اجرای کد از راه دور هم برسه.
مایکروسافت تو Build 2026 از Foundry Managed Compute و کاتالوگِ مدلهای Hugging Face رونمایی کرد؛ مدلهای open-weight که هفتگی بهروز میشن و با یک کلیک روی GPUهای مدیریتشدهٔ Azure دیپلوی میشن.
دمنیک دنیکولا بعد از چند ماه آزمونوخطا رسیده به یه ماشین مجازی لینوکسی دورریختنی روی دسکتاپ خونه، که با Tailscale از هر جا و حتی از گوشی بهش وصل میشه.
یکی از توسعهدهندههای قدیمی Node.js تو یه پرواز طولانی به این فکر کرده که اگه پکیجها بهجای یه سرور مرکزی، تو مخزن شخصی خود توسعهدهنده منتشر بشن، امنیت زنجیرهٔ تأمین چه شکلی میشه.
وقتی به Codex میگی باگ رو پیدا کن، درخواستت از سه لایه رد میشه؛ مهندسهای OpenAI توضیح دادن تو هر لایه چطور جلوی کار تکراری رو میگیرن تا هزینهٔ هر تسک موفق بیاد پایین.