چیزی که Codex واقعاً به مدل میفرسته
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
نویسنده برای اینکه بفهمه Codex واقعاً چی به مدل میفرسته، بهجای سرویس واقعی اون رو به یه سرور HTTP محلی وصل کرده که هر درخواست رو ذخیره میکنه، هدرهای حساس رو پاک میکنه و یه جواب ثابت و ساختگی برمیگردونه. تستها با Codex CLI نسخهٔ 0.145.0 و مدل gpt-5.6-sol انجام شده. به گفتهٔ نویسنده این روش فقط چیزی رو نشون میده که کلاینت میفرسته، نه اینکه سمت سرویسدهنده چی کش میشه یا هزینهش چطور حساب میشه.
توی یه ریپازیتوری خالی، وقتی نوشته Reply with pong. پرامپت ۱۶ کاراکتر بوده ولی بدنهٔ درخواست ۴۲٬۹۸۰ بایت شده؛ حدود ۹۴۳۵ توکن که فقط ۲۵ تاش، یعنی ۰.۳ درصد، خود پرامپت بوده. بقیه رو خود Codex اضافه کرده: دستورالعملهای اصلی، تعریف چهار ابزار سطحبالا مثل exec و wait، مجوزها، متادیتای اسکیلها و کانتکست محیط. تنها همین سه قلم، ۷۶۹۶ توکن از کل رو گرفته بودن.
زنجیرهٔ دستورالعملهای پروژه از ریشهٔ ریپو تا پوشهای ساخته میشه که Codex توش اجرا شده، و فایلهای AGENTS.md کامل و بدون خلاصهسازی منتقل میشن — یعنی پوشهٔ شروع تعیین میکنه کدومها بیان. اسکیلهای داخل ریپو اولش فقط اسم و توضیح و مسیرشون رو میفرستن و متن SKILL.md تا وقتی خونده نشه نمیره. توضیحات ابزارهای MCP هم اول غایبن و فقط بعد از مرحلهٔ discovery وارد تاریخچه میشن.
بخش جالبتر برای کسی که نگران حریم خصوصیه اینه: محتوای فایلهای نخونده، فایلهای ignore شده و یه .env ساختگی توی درخواست اول اصلاً نبودن. ولی به محض اینکه صراحتاً خونده شدن، محتواشون وارد درخواستهای بعدی شد؛ .gitignore جلوی خوندن مستقیم و رفتن نتیجهش به تاریخچه رو نمیگیره. خروجی ترمینال هم عیناً میمونه و تکراریها حذف نمیشن؛ خروجی خیلی بزرگ فقط به یه نمونهٔ ابتدا-انتها کوتاه میشه.
عکسها به شکل data URL بیس۶۴ رد میشن و تصویر بزرگ قبل از ارسال تغییر اندازه و دوباره کدگذاری میشه. وقتی تاریخچه سنگین میشه، Codex اون رو با یه پرامپت خلاصهسازی میفرسته و بعد مکالمه رو دور خلاصهٔ برگشتی بازسازی میکنه؛ یعنی ممکنه یه جزئیات فقط تو همون خلاصه زنده بمونه. جمعبندی نویسنده اینه که پرامپت فقط بذر کاره و چیزی که واقعاً از دستگاه بیرون میره، وضعیت کاری جلسهست.
نکات کلیدی:
- یه پرامپت ۱۶ کاراکتری درخواستی ۴۳ کیلوبایتی و حدود ۹۴۳۵ توکنی ساخت
- دستورالعملهای اصلی و تعریف ابزارها بیشترین سهم رو داشتن
- فایلهای AGENTS.md کامل و بدون خلاصهسازی فرستاده میشن
- محتوای فایلها فقط بعد از خوندهشدن وارد درخواست میشه، حتی اگه تو .gitignore باشن
- خروجی ترمینال و عکسها تو تاریخچه میمونن و درخواستها رو سنگین میکنن
