روزی ۱۰۰۰ پولریکوئست؛ کدومش واقعاً به درد مشتری میخوره؟
خلاصهٔ کاملتر
کاری سارینن، مدیرعامل Linear، اخیراً از چیزی گفته که اسمش رو گذاشته DDoS داخلی. یعنی تیمهاش با کمک AI اونقدر خروجی تولید میکنن که دیگه نمیشه برای هر فیچر یا پولریکوئست تصمیم گرفت ارزش انتشار داره یا نه. وقتی یه فیچر تو ۲۰ دقیقه ساخته میشه، گذاشتن جلسه برای هماهنگی سرش مسخره به نظر میرسه. حالا اینو ضرب کن در حدود ۱۰۰۰ پولریکوئست در روز.
جف گوتلف تو این مقاله میگه یه پیادهسازی کامل فقط ثابت میکنه یه چیزی قابل ساختنه، نه اینکه جاش تو محصوله. مشکل این نیست که آدمها عمداً کار بیارزش میکنن. مشکل اینه که حجم خروجی اونقدر زیاده که تصمیمگیرندهها وقت نمیکنن دلیل و دادهی پشت هر تغییر رو بررسی کنن. سارینن کانال انتشار داخلی رو محدود کرده بود تا کار تکراری کم بشه، ولی خودش قبول داره این فقط بهش میگفت چی عوض شده، نه اینکه اون تغییرها برای مشتری مهم بوده یا نه.
به گفتهی نویسنده، نباید جلوی سازندهها رو گرفت. باید به همه یاد داد این سؤال رو بپرسن: «مشتری به این نیاز داره؟ از کجا میفهمیم؟». برای همین اول مدیرها باید یه استراتژی روشن بنویسن، براش معیار موفقیت بذارن و مطمئن بشن هر کسی میدونه کارش به کجای اون استراتژی وصله.
بعدش سه پیشنهاد داره. همه میتونن بسازن، ولی همه نمیتونن منتشر کنن: مسیر انتشار باید چند تا دروازه داشته باشه، از سیستم خود سازنده تا تیم داخلی، بعد چند کاربر محدود و آخر سر پروداکشن، و برای رد شدن از هر مرحله شواهد لازمه. دلیل هر فیچر رو قابل دیدن کن: هیچ چیزی بدون یه فرضیه و معیار موفقیت وصل به هدفهای استراتژیک نمیره روی پروداکشن. اینطوری کار تکراری هم قبل از نوشتن کد معلوم میشه و ایجنتهای خودکار هم یه معیار عینی برای چک کردن دارن. سازندهها رو با تعداد فیچر منتشرشده نسنج: خروجی مساوی ارزش نیست و اگه به تعداد پاداش بدی، سیل فیچرهای بیفایده ادامه پیدا میکنه.
نویسنده معتقده تو این دنیای «همه میتونن بسازن»، کار مدیرها دیگه بررسی همه چیز نیست. اونا باید استراتژی، هدفها و شرطبندیهای سازمان رو تعیین کنن و حواسشون باشه کارهای منتشرشده عددها رو جابهجا میکنه یا نه. لایهی میانی و خود اعضای تیم مسئول میشن که خروجیها و PRها رو با معیار موفقیت بسنجن و تصمیم بگیرن یه کار ادامه پیدا کنه، مسیرش عوض بشه یا کلاً کنار گذاشته بشه.
نکات کلیدی:
- Linear روزی حدود ۱۰۰۰ پولریکوئست میسازه و مدیرعاملش اسم این وضعیت رو گذاشته «DDoS داخلی».
- یه پیادهسازی کامل فقط ثابت میکنه یه چیزی قابل ساختنه، نه اینکه مشتری بهش نیاز داره.
- انتشار باید از چند دروازه رد بشه: سیستم خود سازنده، تیم داخلی، چند کاربر محدود و بعد پروداکشن.
- هیچ فیچری نباید بدون فرضیه و معیار موفقیت وصل به استراتژی روی پروداکشن بره.
- معیار سنجش تیمها باید نزدیک شدن به هدفهای استراتژیک باشه، نه تعداد فیچر منتشرشده.




