نرمافزارنویسی یکشبه عوض شد
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
این یادداشت کوتاه با نقلقولی از جیمون هولمگرن شروع میشه؛ اون تو توییتی گفته وقتی خصوصی و رک با مهندسهای نرمافزار باتجربه حرف میزنه، تقریباً همه از سرعت و شدت تغییرات این حوزه شوکهن. نویسنده هم کوتاه و بیحاشیه تأییدش میکنه: واقعاً همینه.
به گفتهٔ نویسنده، الان سریعتر میسازیم ولی نه لزوماً بهتر؛ بیشتر میسازیم ولی نه لزوماً چیزهای درستتر. تعبیر جالبش اینه که حالت flow رو با حالت «thinking…» معامله کردیم، و چون آزمایشکردن ارزون شده، کد رو بدون اینکه پلک بزنیم دور میندازیم.
ولی روی دیگهٔ ماجرا اینه که دولوپرهای خوب حالا کار بیشتری از پیش میبرن. وقتی انرژیت صرف نوشتن دستی تکتک خطها نشه، وقت و حوصله میمونه برای ریویو، پولیش، ریفکتور و اضافهکردن همون فیچرهای اضافهای که همیشه میموندن برای بعد. نویسنده میگه حتی میشه بدهی فنی رو قبل از اینکه به main برسه حل کرد.
لحن یادداشت نه شیفتگیه نه غر زدن. نویسنده میگه هنوز عاشق این حوزهست، ولی این دنیایی نبوده که خودش انتخابش کرده؛ داره بهترین استفاده رو ازش میکنه و یاد گرفته سریعتر از قبل بسازه. به نظرش الان تو سطح بالاتری فکر میکنه و همین کمکش میکنه گرفتار تونل دید نشه.
آخرش هم یه سؤال باز میذاره که میگه ذهنش رو مشغول کرده: اگه نتیجهٔ نهایی کدی باشه که کامل ریویوش کردی و بهش اعتماد داری، واقعاً مهمه که چطور ساخته شده؟
نکات کلیدی:
- مهندسهای باتجربه از سرعت و شدت تغییرات این حوزه شوکه شدن
- سریعتر و بیشتر میسازیم، ولی نه لزوماً بهتر و درستتر
- خستگی کمتر از کدنویسی دستی یعنی وقت بیشتر برای ریویو، پولیش و ریفکتور
- بدهی فنی رو میشه قبل از رسیدن به main جمع کرد
- سؤال باز نویسنده: اگه به کد نهایی اعتماد داری، روش ساختش مهمه؟
