همکاری بین تیمی، راه جلوگیری از UX Theatre
خلاصهٔ کاملتر
نویسنده این پست اخیراً با Therese Fessenden از Nielsen Norman Group درباره UX Theatre حرف زده. UX Theatre یعنی کارهایی که ظاهرشون کاربرمحوره ولی در عمل هیچ تصمیم یا نتیجهای رو عوض نمیکنن. نویسنده معتقده هر چی با تیمهای دیگه نزدیکتر کار کنیم، زودتر جلوی شرایطی که این وضعیت رو میسازه گرفته میشه.
ایده اصلیش سادهست: تیمهای UX با مشتریها همدلی میکنن، ولی معمولاً همین رفتار رو با همکارهای داخلی مثل برنامهنویسها ندارن. نویسنده میگه باید اونا رو هم کاربر داخلی ببینیم و بپرسیم «این کار چه فایدهای برای اونا داره؟».
چند پیشنهاد عملی هم داره. اول، همکارها رو وارد تحقیق کنی، مثلاً کلیپهایی از مصاحبه با کاربر یا تست usability نشونشون بدی تا مستقیم شواهد پشت پیشنهادهات رو ببینن. دوم، بفهمی اونا برای کارشون چی لازم دارن. اگه معمولاً تو جلسههای scrum تیم توسعه نیستی، یه هفته فقط بهعنوان ناظر بشین و با اعضا غیررسمی گپ بزن.
سوم، خروجیها رو تو قالبی تحویل بدی که به کار بیاد. شاید تیم یه گزارش ۴۰ صفحهای نخواد و یه دیتابیس قابل جستجو از یافتهها یا فقط یه لیست اولویتدار برای backlog بیشتر به دردش بخوره. برای بحث هم ممکنه یه wireframe ساده، یه mockup دقیق، یه prototype سریع یا حتی یه وایتبرد خالی بهتر جواب بده.
به گفته نویسنده، همکارها لازم نیست بدونن تو کارت رو چطوری انجام میدی، ولی به خروجیهایی نیاز دارن که تصمیمگیریشون رو راحت کنه. وقتی UX کار بقیه تیمها رو آسونتر کنه، اونا هم زودتر تو فرایندشون سراغ UX میان.
نکات کلیدی:
- UX Theatre یعنی کار کاربرمحور نمایشی که روی تصمیمها اثری نداره
- همکارهای داخلی مثل برنامهنویسها رو باید کاربر داخلی دید
- نشون دادن کلیپهای مصاحبه و تست usability، همکارها رو به شواهد وصل میکنه
- یه هفته حضور بهعنوان ناظر تو scrum تیم توسعه، اولویتها و محدودیتهاشون رو نشون میده
- قالب خروجی (گزارش، دیتابیس یافتهها یا لیست backlog) باید با نیاز تیم جور باشه




