‏OpenAI با ایجنت‌های Codex یه میلیون خط کد نوشت

سه مهندس OpenAI بدون این‌که خودشون کد بنویسن، با ایجنت‌های Codex یه محصول داخلی ساختن که به بیش از یک میلیون خط کد و حدود ۱۵۰۰ پول‌ریکوئست رسید — تو یه دهم زمانی که ساخت دستی طول می‌کشید. سشن‌های Codex گاهی بیش از شش ساعت پشت سر هم اجرا می‌شدن و ایجنت‌ها بخش پیاده‌سازی رو انجام می‌دادن، در حالی که آدم‌ها فقط جهت‌دهی و ریویو می‌کردن.

تیم به یه مشکل رایج تو پروژه‌های طولانی با ایجنت برخورد کرد: وقتی همه دستورالعمل‌ها رو تو یه فایل بزرگ می‌نویسی، اون فایل کم‌کم پر می‌شه از قوانین قدیمی که دیگه به‌درد نمی‌خورن ولی هنوز دارن با تسک فعلی واسه توجه ایجنت رقابت می‌کنن — نویسنده اسمشو گذاشته «قبرستون قوانین کهنه». راه‌حل بزرگ‌تر کردن پنجره کانتکست نبود؛ راه‌حل جدا کردن چیزهای ثابت (استانداردها، محدودیت‌ها) از چیزهایی بود که مدام عوض می‌شن (هدف فعلی، تصمیم‌های تازه).

به‌جای یه سند واحد، تیم از یه نقشه کوتاه استفاده کرد که ایجنت رو به سراغ سندهای زنده‌ای مثل پلن اجرایی فعلی، لاگ تصمیم‌ها، سندهای طراحی و نقشه معماری کد می‌فرستاد؛ این سندها با پیشرفت پروژه به‌روز می‌شدن، پس ایجنت همیشه آخرین نسخه پلن رو می‌خوند نه نسخه اولیه. به گفته نویسنده، Anthropic هم واسه سشن‌های طولانی Claude به همین روش رسیده: یه فایل پیشرفت که کارهای انجام‌شده، وضعیت فعلی و روش‌هایی که جواب ندادن رو ثبت می‌کنه تا سشن بعدی همون اشتباه رو تکرار نکنه.

نویسنده چهار نوع کانتکست رو از هم جدا می‌کنه: دستورالعمل‌های ثابت (نحوه کار، محدودیت‌ها)، وضعیت فعلی پروژه (که باید بیشترین اعتبار رو داشته باشه)، نقشه منابع (بدون ریختن همه‌چیز تو پرامپت) و تاریخچه (لاگ‌ها و تصمیم‌های قبلی که فقط واسه ردیابی لازمن، نه رقابت با دستورات فعلی). به گفته نویسنده این الگو مخصوص Codex یا Claude نیست و تو هر ایجنت طولانی‌مدت، حتی یه چت ساده، جواب می‌ده.

نکات کلیدی:

• محصول داخلی OpenAI با ایجنت‌های Codex به بیش از یک میلیون خط کد و حدود ۱۵۰۰ پول‌ریکوئست رسید
• سشن‌های Codex گاهی بیش از ۶ ساعت پشت سر هم اجرا می‌شدن
• راه‌حل: جدا کردن دستورالعمل ثابت، وضعیت فعلی، نقشه منابع و تاریخچه به‌جای یه فایل بزرگ
• Anthropic هم از یه «فایل پیشرفت» مشابه واسه سشن‌های طولانی Claude Code استفاده می‌کنه