هر رهبر خوبی یه مشت تیک عجیب داره
خلاصهٔ کاملتر
نویسنده تو این یادداشت برمیگرده سراغ Manager Readme — سندی که مدیر توش سبک رهبری، ارزشها و اصولش رو مینوشت. به گفتهٔ او این مد سال ۲۰۱۷ شروع شد، ۲۰۱۸ به اوجش رسید و بعد محو شد. خودش مارس ۲۰۱۸ یکی نوشت و از فرایندش لذت برد، ولی میگه هدف اصلاً به اشتراک گذاشتنش نبود؛ هدف خودِ نوشتن بود، چون نوشتن مجبورت میکنه به موضوع فکر کنی.
او تعریف میکنه وقتی تو Slack بود، مدیرهای تیمش هم دنبال او راه افتادن، Readme خودشون رو نوشتن و مستقیم برای تیمشون فرستادن. واکنشی که گرفتن این بود: «حالا با این چی کار کنم؟» به نظر نویسنده حق با اونها بود، چون همچین سندی میتونه شبیه مانیفست خونده بشه. رهبر خوب با دستور رهبری نمیکنه، با رفتارش الگو میشه؛ آدمها با چشم خودشون میبینن و خودشون تصمیم میگیرن که این سبک براشون جواب میده یا نه.
تنها بخشی که بازخورد واقعی گرفت، بخشی بود که خودش اسمشو گذاشته بود Nuance and Errata. مشاور حقوقی یکی از شرکتهای قبلیش این جمله رو ازش نقل کرد که «من درونگرام؛ بیشتر از هشت نفر که بشه عجیب ساکت میشم، سکوت رو با بیتفاوتی اشتباه نگیرید» و بعدش نوشت: «حالا فهمیدمت.»
خودِ تیکها لابهلای کل مقاله پخش شدن: عصبانیت آنی وقتی تمرکزش به هم میخوره، جبهه گرفتن وقتی بهش میگن چی کار کنه، بیاعتمادی ناخودآگاه به چیزی که خودش نساخته، باز شدن چشمها سر ساعت ۳:۱۳ بامداد وقتی مسئلهای حلنشده مونده، و خشم بیتناسب سر خراب شدن یه چیز کوچیک. خودش میگه اینها غیرمنطقی و نسبت به آدمهای اطرافش ناعادلانهان.
جمعبندی نویسنده اینه که هر آدمی که تحسینش میکنی، به اندازهٔ همون ویژگیهای خوبش رفتارها و عادتهای عجیب هم داره که شاید هیچوقت ندیدی. فرق رهبر کاربلد اینه که از این رفتارها و پیامدهاشون خبر داره و برای کم کردن اثرشون روی خودش و بقیه، راههای جبرانی ساخته. به قول خودش، فکر کردن تمرین میخواد.
نکات کلیدی:
- Manager Readme مدی بود که ۲۰۱۷ شروع شد، ۲۰۱۸ اوج گرفت و بعد فراموش شد
- ارزش اصلی این سند تو نوشتن و فکر کردنه، نه تو فرستادنش برای تیم
- فرستادن Readme به تیم میتونه شبیه مانیفست و دستور خونده بشه و واکنش منفی بگیره
- بخش Nuance and Errata تنها جایی بود که بازخورد واقعی گرفت
- رهبر کاربلد از تیکهای خودش و پیامدهاشون خبر داره و براشون راه جبران میسازه
