آخرین سنگر آیفون: شرطبندی اپل روی Siri AI
خلاصهٔ کاملتر
نویسنده اول یه کنایه میزنه: سالها طرفدارهای اپل به مایکروسافت برچسب «وپرویر» (محصولی که نشون میدن ولی شاید هیچوقت نیاد) میزدن، ولی بعد از عرضهی خراب Apple Intelligence و Siri جدید تو ۲۰۲۴، حالا این برچسب به خود اپل هم میچسبه. مایکروسافت تو کنفرانس Build از Project Solara رونمایی کرده؛ ایدهش اینه که در آینده دور و برت پر میشه از دستگاههایی که هیچکدوم مستقل نیستن و فقط دریچهای هستن واسه تعامل با ایجنتهایی که تو ابر زندگی میکنن.
به گفتهی نویسنده، نکتهی جالب Solara اینه که موجِ بعدی هوش مصنوعی یعنی ایجنتها، منطق کلاینتِ نازک رو قویتر میکنن. تو کل تاریخ کامپیوتر، محاسبه و تعامل از هم جدا نبودن؛ ولی ایجنت بهجای تو محاسبه میکنه بدون اینکه لازم باشه مدام باهاش ور بری. مشکل پوشیدنیها (wearables) هم همینه: تعامل باهاشون اذیتکنندهست، اما ایجنت با چند ثانیه دستور میتونه ساعتها کار انجام بده.
اونطرف، اپل تو WWDC با فشار زیادی روبهرو بود؛ سؤال این بود که آیا این شرکت میتونه هوش مصنوعی بسازه؟ نویسنده میگه دموهای از پیش ضبطشدهی اپل واقعاً کار کردن. تو اولین دمو، Mike Rockwell با Siri یه یادآور واسه شرکت تو قرعهکشی بلیت ست کرد؛ این آگاهی از زمینه و کار با اپ Reminders رو از طریق چارچوب App Intents نشون داد. اما نویسنده میگه همین دمو نشون داد اپل چقدر عقبه: حالت پیشرفته این بود که Siri خودش سر وقت تو قرعهکشی شرکت کنه، نه فقط یادآوری بذاره.
استدلال اصلی مقاله اینه که عقببودن اپل از مرز فناوری شاید اصلاً مهم نباشه. اپل مصرفکننده رو هدف گرفته که واسه اکثر نیازهای هوش مصنوعیش همون قابلیت چتبات معمولی کافیه؛ دستور آشپزی، نکات کارهای دستی، ساخت تصویر. مهمتر اینکه Siri به آیفون دسترسی داره و آیفون بیشتر از هر دستگاه دیگهای دربارهی تو میدونه. میتونی ازش بپرسی فلان چیز رو تو پیام گرفتی یا ایمیل یا پیام صوتی، و پیداش میکنه؛ حتی میتونه ببینه رو صفحه چی نگاه میکنی.
نویسنده یه درس قدیمی سیلیکونولی رو یادآوری میکنه: مصرفکننده اصلاً نمیخواد کار کنه و به بهرهوری اهمیت نمیده. مثال Dropbox رو میزنه که سالها تلاش کرد تو فضای مصرفکننده پول دربیاره ولی آخر فهمید فقط با فروش به سازمانها میشه. به نظر نویسنده ایجنتها به درد کار و بهرهوری میخورن و مصرفکننده اینو نمیخواد؛ اون میخواد ویدیوی کوتاه ببینه و آیفون واسه این کار از هر چیزی بهتره. پس همین که Siri «بهاندازهی کافی خوب» باشه کافیه.
نکتهی فنی هم اینه که اپل برای ساخت دوبارهی Siri یه مدل ۲۰ میلیارد پارامتری mixture-of-experts روی خود دستگاه گذاشته که بهجای هر توکن، بهازای هر کوئری متخصص رو انتخاب میکنه تا تو حافظهی محدود آیفون جا بشه؛ Private Cloud Compute رو هم گسترش داده تا شامل تراشههای Nvidia تو دیتاسنترهای گوگل بشه. نتیجهگیری نویسنده اینه که هر دو رویکرد منطقیان، ولی مرکزیت آیفون برای اپل هم با مدل کسبوکارش جور درمیاد هم لزوماً رویکرد اشتباهی نیست؛ به شرطی که اینبار Siri دیگه وپرویر از آب درنیاد.
نکات کلیدی:
- مایکروسافت با Project Solara روی دستگاههای نازکِ وصل به ایجنتهای ابری شرط بسته، اون هم فقط برای سازمانها
- اپل با «Siri AI» همه چیز رو دور آیفون میچینه تا مرکزیتش حفظ بشه
- Siri از مرز فناوری عقبه ولی نویسنده میگه برای بازار مصرفکننده مهم نیست
- برتری اصلی Siri دسترسی به اطلاعات شخصی روی آیفون از طریق App Intents و ایندکس Spotlight
- اپل یه مدل ۲۰ میلیارد پارامتری MoE روی خود دستگاه اجرا میکنه که بهازای هر کوئری متخصص انتخاب میکنه




