سیدر: ماجرای IDE یکپارچه برای ۸۰٪ مهندسان گوگل
خلاصهٔ کاملتر
یه سوال ساده در ۲۰۱۱ مطرح شد: «آیا میشه یه IDE مشترک برای همه مهندسان گوگل داشت؟» جواب از زبان Jeff Dean روشن بود — نه. اون معتقد بود وادار کردن توسعهدهندهها به توافق روی یه ادیتور مشترک، دستورالعملی برای ناخوشحالیه. این نگرش سالها حاکم بود، اما پراکندگی ابزارها هزینههای پنهانی داشت: هر یکپارچهسازی مفید مثل پشتیبانی از Bazel، جستجوی کد، و فرمتکنندهها باید برای هر IDE جداگانه پیادهسازی میشد.
حدود ۲۰۱۳ تیمی شروع به ساخت یه ویرایشگر وبمحور کرد به اسم Cider — مخفف «Cloud IDE» با یه r اضافه برای خوشصداتر شدن. در شرکتی که بیشتر ابزارهاش وببیس بودن و مهندسا از Chromebook استفاده میکردن، این ایده چندان دور از ذهن نبود. اول فقط نویسندگان فنی برای ویرایش فایلهای Markdown ازش استفاده میکردن، ولی با اضافه شدن Language Server Protocol برای تکمیل خودکار کد، محبوبیتش بین توسعهدهندهها هم بالا رفت.
نقطه قوت اصلی Cider بکاندش بود: سرورهایی که کل کدبیس گوگل — با میلیاردها فایل — رو ایندکس میکردن. این یعنی وقتی یه مهندس ویرایشگر رو باز میکرد، همه دادهها آماده بودن. مشکل جالبی هم وجود داشت: کدبیس گوگل چندین commit در ثانیه دریافت میکنه، ولی مهندس نباید تغییرات همکارش رو بلافاصله ببینه — پس گراف زبانی باید متناسب با آخرین sync هر کاربر، بهعلاوه تغییرات محلیشون، نگهداری میشد.
در ۲۰۲۰ تصمیم مهمی گرفته شد: فرانتاند Cider با VSCode جایگزین بشه. VSCode یه انتخاب طبیعی بود — غالب بازار IDE بود، برای وب ساخته شده بود، و سیستم افزونهی بالغی داشت. نتیجه Cider V شد؛ محصولی که سالها کار برد تا کامل بشه. در ۲۰۲۱ نسخه بتا با ۵۰۰۰ مهندس آزمایش شد و چالشهای جدیای مثل یکپارچهسازی ابزار code review، پشتیبانی از version control، و مهاجرت کاربران قدیمی که به هر جزئیات کوچکی عادت داشتن، پیش رو بود.
تا ۲۰۲۳، ۸۰٪ از توسعه در مونوریپوی اصلی گوگل در Cider V انجام میشد. یکی از بزرگترین دستاوردها اینجا بود: وقتی همه از یه ابزار استفاده میکنن، سرمایهگذاری روش توجیهپذیرتره. تیمهای مختلف شروع به ساخت افزونههای داخلی کردن و در عرض دو سال، حدود ۱۰۰ افزونه داخلی توسعه پیدا کرد که قبلاً چنین چیزی عملاً ممکن نبود.
در ۲۰۲۳ هم ویژگیهای هوش مصنوعی به Cider V اضافه شد — از جمله «Smart Paste» که کدهای پیستشده رو با توجه به زمینه تنظیم میکنه، و ابزاری برای حل خودکار کامنتهای code review با کمک ML. وجود یه پلتفرم یکپارچه این نوآوریها رو بسیار سادهتر کرده.
نکات کلیدی:
- گوگل سالها IDE یکپارچهای نداشت و پراکندگی ابزارها هزینههای پنهانی ایجاد میکرد
- Cider از حدود ۲۰۱۳ بهعنوان یه ویرایشگر ابری شروع شد و بکاندش کل کدبیس رو ایندکس میکرد
- در ۲۰۲۰ با ادغام فرانتاند VSCode، به Cider V تبدیل شد
- تا ۲۰۲۳ مسئول ۸۰٪ توسعه در مونوریپوی اصلی گوگل بود
- یکپارچگی ابزار باعث شد ۱۰۰ افزونه داخلی و ویژگیهای هوش مصنوعی سریعتر توسعه پیدا کنن




