‏مدیرِ طراحیِ Figma از ذوق، تصمیم‌های لحظهٔ آخر و هنرِ اولویت‌بندی می‌گه

این یک گفتگو (ستونِ In House از It's Nice That) با Loredana Crisan هست، مدیرِ ارشدِ طراحیِ Figma که شهریور گذشته بعد از نزدیک یک دهه رهبریِ تیم‌های طراحی و محصول در متا (از جمله Messenger و Instagram DMs و محصولاتِ GenAI) به Figma پیوسته. زمینهٔ گفتگو کنفرانسِ سالانهٔ Config هست که توش قابلیت‌هایی مثل Figma Motion، Code Layers و ساختِ پلاگینِ سفارشی با یک agentِ هوش مصنوعی معرفی شد.

Crisan می‌گه تیم‌ها تقریباً کلِ سال به Config فکر می‌کنن، ولی خطِ محصول تا همون آخر قطعی نمی‌شه و همه‌چیز آخرِ هفتهٔ قبلش شکلِ نهایی می‌گیره. به گفتهٔ او همین «چالشِ لحظهٔ آخر» در عینِ حال جذابیتشه، چون کار زیادی تمرین‌شده و مصنوعی نمی‌شه و تیمِ Figma رو خام و واقعی نشون می‌ده. دربارهٔ اولویت‌بندی هم می‌گه این «هنریه که وانمود می‌کنیم علمه».

مهم‌ترین درسِ این ده ماه از نظرِ او دربارهٔ هوش مصنوعیه. برداشتِ اولیه‌اش این بود که باید AI رو به طراحِ بهتری تبدیل کنن تا همکارِ بهتری بشه؛ ولی حالا فکر می‌کنه این فقط نصفِ ماجراست. نصفِ دیگه نگه‌داشتنِ انسان تو فرآیندِ خلاقه، جوری‌که AI تخیلِ خلاق رو کنار نزنه. به گفتهٔ او این تصورِ ساده‌انگارانه‌ست که آدم فقط بیاد یکی از چند خروجیِ AI رو انتخاب کنه، چون بخشِ زیادی از ذوق موقعِ انجام‌دادن و کلنجاررفتن با ایده کشف می‌شه.

به همین خاطر اصلِ کارشون اینه که AI همیشه «داربستِ» یک کنشِ انسانی باشه: پلاگین‌ها و افکت‌هایی که در Config معرفی شدن با AI ساخته می‌شن ولی ابزارهایی‌ان که مستقیم دستکاریشون می‌کنی و اثرش رو همون‌جا رویِ canvas می‌بینی؛ اون حسِ لمسیِ همزمانیِ مغز و دست به نظرِ او مهمه. Crisan می‌گه آدم‌های خلاق چیزی دارن که AI نداره: یک نگاهِ شخصیِ واقعی که از تجربه و ارزش‌ها میاد و سخت تقلید می‌شه، و چون توجهِ انسان محدوده، چیزی برجسته می‌شه که احساسی درگیرت کنه.

وقتی ازش می‌پرسن ابزارهایی مثل Claude Design جایگاهِ Figma رو تهدید می‌کنن یا نه، می‌گه AI «کف رو بالا می‌بره»، ولی Figma این رو با نگاهِ متفاوتی اضافه می‌کنه؛ هدف تولیدِ کارِ بیشتر نیست، بلکه کارِ بهتره. به نظرِ او Figma تو این فضا حتی مهم‌تر می‌شه، چون یک canvasِ چندنفرهٔ مشترک با فضای بی‌نهایت برای کاوش و کنترلِ مستقیم رویِ خروجی می‌ده، و خیلی از این ابزارها اولین کارشون اینه که خروجیِ AI رو می‌برن تو Figma.

دربارهٔ ساختِ فرهنگِ خلاق می‌گه زیاد به رسوندنِ ایده‌ها به «سرعتِ فرار» فکر می‌کنه؛ ایده‌ها شکننده‌ان و بسته به محیط ممکنه هیچ‌وقت چیزی نشن. مثالش Figma Motion هست که وقتی به‌جای بحثِ نظری بردنش تو staging تا باهاش بازی کنن، تیم خودش شتاب گرفت. به گفتهٔ او مهارتِ کلیدیِ آیندهٔ طراح‌ها «طراحی برای non-determinism» هست، چون محصول‌ها هم دستی و هم از طریقِ agentها استفاده می‌شن؛ ولی چیزی که هیچ‌وقت عوض نمی‌شه همدلیه، چون ما آدم‌هاییم که برای آدم‌های دیگه می‌سازیم.

نکات کلیدی:

• Loredana Crisan، مدیرِ ارشدِ طراحیِ Figma، سابقاً یک دهه در متا بوده
• حرفِ محوری: AI باید داربستِ کنشِ انسانی باشه، نه جایگزینِ تخیلِ خلاق
• بخشِ زیادی از ذوق و سلیقه موقعِ ساختن کشف می‌شه، نه با انتخابِ خروجیِ آماده
• به نظرِ او Figma در فضای AI مهم‌تر می‌شه چون canvasِ چندنفره و کنترلِ مستقیم می‌ده
• مهارتِ آینده: طراحی برای سیستم‌های non-deterministic؛ مهارتِ ماندگار: همدلی