تست عملی دیپسیک V4.1 فلش، مدل کدنویسی تند
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
دیپسیک V4.1 فلش یه نسخه پیشنمایشه که دیپسیک اونو بهعنوان مدل سریع برای کدنویسی و استدلال چندمرحلهای معرفی کرده. روی هاگینگفیس با لایسنس MIT و فرمت FP8 (یه فرمت فشردهتر برای وزنهای مدل که حجم و مصرف حافظه رو کم میکنه) منتشر شده و کد اجرا و توکنایزرش هم همراهشه. تو تستهای واقعی سرعتش حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ توکن در ثانیه بوده که حس کدنویسی زنده رو میده.
تو یه تست عاملمحور (agentic، یعنی مدل خودش چندین قدم پشتسرهم تصمیم میگیره)، فقط یه مدل خام سهبعدی از یه پرنده به همراه بافتهاش بهش داده شده و ازش خواستن یه ویوور تعاملی بسازه. مدل یه رابط کامل با کنترل اسکلت، دکمههای ریست هر مفصل و چرخش روی هر محور ساخته. وسط کار یه باگ تو کنترل دوربین پیدا کرده، خودش دلیلشو فهمیده، رفعش کرده و نتیجه رو تو یه مرورگر headless (بدون رابط گرافیکی) دوباره چک کرده.
تو یه تست سختتر، یه داشبورد کنترل ترافیک هوایی مبتنی بر Postgres و Redis و FastAPI بهش دادن که فاصلهی هواپیماها رو اشتباه «امن» نشون میداد. مدل بدون هیچ راهنمایی، یه عملگر مقایسهی برعکسشده تو بکاند رو پیدا کرد که باعث این خطای خطرناک میشد، رفعش کرد و برای اطمینان هشت بار پشت سر هم وضعیت زندهی سیستم رو چک کرد.
نقطهضعفش تو یه تست فیزیک دیده شد؛ یه مسئلهی ترکیبی از حرکت غلتشی و برخورد کشسان که یه تلهی مفهومی هم داشت. بار اول مدل تو یه حلقه گیر کرد و مجبور شدن دستی متوقفش کنن، ولی بار دوم درست و با فرمولهای درست به جواب رسید. از طرفی تو تست چندزبانه (حدود ۷۹ زبان) هم بهجای حدس زدن، عدم اطمینانشو اعلام میکرد و برای یه زبان ساختگی جواب نداد.
نکات کلیدی:
- سرعت تولید حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰+ توکن در ثانیه
- روی هاگینگفیس با لایسنس MIT و فرمت FP8 منتشر شده
- تو ساخت یه ویوور سهبعدی از صفر، خودش باگ کنترل دوربین رو پیدا و رفع کرد
- تو یه داشبورد کنترل ترافیک هوایی، یه عملگر مقایسهی معکوسشده رو پیدا کرد که فاصلههای ناامن رو «امن» نشون میداد
- تو یه تست فیزیک بار اول تو حلقه گیر کرد، بار دوم درست حل کرد
- چون نسخه پیشنمایشه، ممکنه دیپسیک بعدا نسخهی API رو عوض کنه
