تست کدهای دیتابیس با testcontainers و Postgres
خلاصهٔ کاملتر
نویسنده میگه حالا که بیشتر کد رو AI مینویسه، تست و verification از همیشه مهمتره. ولی تست کدهای دسترسی به دیتابیس همیشه سخت بوده. روش قدیمی این بود که یه دیتابیس تستی داشته باشی و تو هر تست یه تراکنش باز کنی، داده وارد کنی، بررسی کنی و آخرش rollback کنی. به گفتهی نویسنده این کار هم پیچیدهست و هم احتمال داره تستهای همزمان روی یه دیتابیس مشترک با هم قاطی بشن.
البته نویسنده معتقده لازم نیست برای هر کد دیتابیسی تست بنویسی. اگه کدت فقط CRUD سادهست، یعنی یه رکورد اضافه میکنی و همونو میخونی، تست زیاد ارزشی نداره. ولی اگه منطق دیتابیس واقعاً کار سنگینی انجام میده، تستش میارزه.
راهحلش خانوادهی پکیجهای @testcontainers ـه که با Docker یه سرویس واقعی رو تو یه کانتینر ایزوله بالا میارن و بعد از تست از بین میبرن. تو این مقاله از @testcontainers/postgresql استفاده شده. فقط کافیه Docker روی سیستمت در حال اجرا باشه. runnerهای Ubuntu تو GitHub Actions هم Docker دارن، پس تو CI هم مشکلی پیش نمیاد. ساختن دیتابیس و ساختن اسکیما روش این شکلیه:
postgres = await new PostgreSqlContainer("postgres:18-alpine").start();
await pushSchema(postgres.getConnectionUri());تابع pushSchema در واقع دستور drizzle-kit push رو با execFile اجرا میکنه. drizzle-kit ابزار خط فرمان Drizzle ORM برای migration ـه و push ساختار جدولهایی که تو کد تعریف شدن رو مستقیم روی دیتابیس میسازه. نکتهی اصلی اینه که آدرس کانتینر از طریق متغیر محیطی POSTGRES به کانفیگ Drizzle داده میشه. تو هوک afterAll هم اتصال دیتابیس بسته میشه و postgres.stop() کانتینر رو جمع میکنه.
مثال واقعی نویسنده یه اپ ثبت تمرین ورزشیه با ساختار کاملاً نرمالشده. هر workout چند segment داره، هر segment چند exercise و هر exercise چند measurement مثل تعداد تکرار و وزنه. تابع insertWorkout نزدیک 100 خط و پر از چک امنیتی و insert تو در تو داخل یه تراکنشه. تابع getWorkouts هم با چند join داده رو میخونه و دوباره کنار هم میچینه. یعنی دقیقاً همون جور کدیه که تست ارزش داره.
برای ساختن دادهی تست، نویسنده از Claude کمک گرفته و با چند prompt کوتاه و پشت سر هم یه تابع کمکی createWorkout و toSegmentsWithExercises ساخته. این تابعها فیلدهایی مثل segmentOrder و setOrder رو خودکار از index پر میکنن. نویسنده میگه بیشتر ترجیح میده با iterationهای سریع جلو بره تا اینکه سعی کنه همه چی رو با یه prompt درست بگیره.
نکات کلیدی:
- پکیج @testcontainers/postgresql برای هر اجرای تست یه Postgres ایزوله تو Docker میسازه
- تو مقاله از ایمیج postgres:18-alpine استفاده شده
- اسکیما با drizzle-kit push --force و متغیر محیطی POSTGRES روی کانتینر ساخته میشه
- runnerهای Ubuntu تو GitHub Actions بهصورت پیشفرض Docker دارن
- برای کدهای CRUD ساده، نویسنده تست دیتابیس رو ضروری نمیدونه




