‏کورسر: لایه امن اتصال ایجنت‌ها به اپ‌های شما

کورسر یه پروژه اوپن‌سورس با لایسنس آپاچی ۲ هست که به گفته سازنده‌هاش، لایه یکپارچه‌سازی امن بین ایجنت‌های هوش مصنوعی و اپ‌هایی مثل جیمیل، گوگل‌درایو، اسلک و گیت‌هابه. ایده اصلی اینه که وصل کردن مستقیم کلیدهای API به یه ایجنت خطرناکه، چون یه دستور بد فهمیده‌شده می‌تونه به یه ایمیل یا اکشن ناخواسته ختم بشه؛ کورسر بین ایجنت و سرویس واقعی می‌شینه و نمی‌ذاره ایجنت مستقیم به اعتبارنامه‌ها دسترسی داشته باشه.

تو مثالی که تو مستندات اومده، وقتی از ایجنت می‌خوای یه ایمیل بفرسته، کورسر فراخوانی جیمیل رو می‌گیره، تشخیص می‌ده اکشن ارسالیه و یه درخواست تایید می‌سازه که باید از یه لینک وب تاییدش کنی؛ اگه رد کنی هیچی ارسال نمی‌شه و ایجنت باید دوباره تلاش کنه. سطح دسترسی هم برای هر سرویس جدا قابل تنظیمه: از حالت باز که همه‌چی فوری اجرا می‌شه، تا فقط‌خواندنی که هیچ نوشتن یا اکشن مخربی مجاز نیست؛ حتی می‌شه رو تک‌تک اندپوینت‌ها هم override گذاشت.

کورسر از چندمستأجری هم پشتیبانی می‌کنه؛ با multiTenancy: true هر مستأجر اعتبارنامه، ذخیره‌سازی داده و مجوزهای کاملا جدا از بقیه می‌گیره:

const corsair = createCorsair({
  multiTenancy: true,
  plugins: [slack(), github()],
});

const client = corsair.withTenant('org-456');

به گفته سازنده‌ها، اعتبارنامه‌ها تو یه دیتابیس رمزنگاری‌شده با رمزنگاری پوششی نگه داشته می‌شن: یه کلید اصلی که خودت کنترلش می‌کنی، کلیدهای داده هر مستأجر رو رمز می‌کنه و اون کلیدها هم اعتبارنامه‌های واقعی رو. کورسر یه کتابخونه‌ست، پس می‌شه کنارش از SDKهای مستقیم هم استفاده کرد و فقط جاهایی که لایه مجوز و مدیریت کلید لازمه از کورسر کمک گرفت.

نکات کلیدی:

• ایجنت هیچ‌وقت کلید API واقعی رو نمی‌بینه، فقط اسم متد و نتیجه
• برای هر سرویس می‌شه سطح دسترسی جدا از باز تا فقط‌خواندنی تعریف کرد
• اکشن‌های حساس مثل ارسال ایمیل قبل از اجرا نیاز به تایید دستی دارن
• با multiTenancy: true هر مستأجر داده و مجوز کاملا مجزا داره