کد دیگه کالای ارزونه؛ پول کجا می‌ره؟
هوش مصنوعیخلاصهٔ کامل‌تر
نویسنده‌ی این مقاله با عدد شروع می‌کنه. تو Djinni (بزرگ‌ترین سایت کاریابی فنی اوکراین) سهم آگهی‌های فرانت‌اند از ۵.۱ درصد تو ژانویه ۲۰۲۵ به ۱.۶ درصد تو آگوست ۲۰۲۶ رسیده. شاخص Indeed برای آگهی‌های توسعه‌ی نرم‌افزار آمریکا حدود ۷۰ درصد زیر اوج ۲۰۲۲ هست و ۷۱ درصد رشد اخیرش هم مال نقش‌های سینیور بوده. استخدام برنامه‌نویس‌های ۲۲ تا ۲۵ ساله‌ی آمریکایی هم از اواخر ۲۰۲۲ حدود ۲۰ درصد افت کرده. از اون طرف، ساندار پیچای گفته ۷۵ درصد کد جدید گوگل رو AI می‌نویسه، در حالی که سال ۲۰۲۴ این عدد ۲۵ درصد بود.
نویسنده نه با حرف «AI همه رو جایگزین می‌کنه» موافقه، نه با «همش حبابه». اوضاع رو به ساخت راه‌آهن آمریکا تشبیه می‌کنه: کلی هایپ و سرمایه‌گذاری جلوتر از درآمد واقعی، کلی ورشکستگی، ولی اقتصاد آخرش روی همون ریل‌ها ساخته شد. به گفته‌ش مکانیزم همون کالایی شدنیه که با open source دیدیم. اول دهه‌ی ۹۰ Netscape وب‌سرور می‌فروخت، چند سال بعد Apache مجانی بود و پول رفت سمت هاستینگ و کلاد.
به نظر نویسنده شرکت‌های خدماتی که روی ساعت برنامه‌نویسی قیمت می‌دادن الان از سه طرف تحت فشارن: هزینه‌ی جذب مشتری بالا رفته، پروژه‌ها کوتاه‌تر شدن و خود محصول نهایی داره ارزون میشه. وقتی مشتری با یه اشتراک ۲۰۰ دلاری در ماه یه پروتوتایپ Lovable که کار می‌کنه میاره، دلیلی نداره برای ساختش به یه تیم پول بده. دو راه پیشنهاد می‌کنه: یا حجم (فروش ارزون در مقیاس بالا، که بیشتر شبیه هاستینگه) یا تغییر جایگاه به سمت چیزایی که اشتراک نمی‌ده، مثل شناخت دامنه‌ی کاری مشتری، گفتن اینکه چی رو نسازه و پذیرش مسئولیت نتیجه.
پناه بردن به صنایع تحت قانون مثل MedTech و FinTech رو هم تله می‌دونه. به تجربه‌ش این صنایع حدود دو سال عقب‌تر از بقیه‌ی بازارن، یعنی فقط مشکل رو تا ۲۰۲۸ عقب می‌ندازی. خودش هم انصافاً نقد رو میاره: آزمایش METR نشون داد برنامه‌نویس‌های باتجربه با ابزارهای اوایل ۲۰۲۵ تو ریپوی خودشون ۱۹ درصد کندتر بودن، ولی فکر می‌کردن سریع‌ترن. همچنین Jevons paradox (یعنی وقتی چیزی ارزون بشه مصرفش زیاد میشه) باعث میشه بازار کدنویسی کوچیک بشه ولی بازار نرم‌افزار خیلی بزرگ‌تر بشه.
روندهایی که نویسنده می‌گه باید حواسمون بهشون باشه: تبدیل «فرانت‌اند دولوپر» به «design engineer» یا «product engineer»، رفتن از قیمت‌گذاری ساعتی به قیمت ثابت یا بر اساس نتیجه، تیم‌های یک تا سه نفره که کار تیم‌های ۸ تا ۱۰ نفره‌ی ۲۰۲۳ رو انجام می‌دن، فشار شدید روی جونیورها، بازار جدید برای audit و بازبینی کد AI، و اینکه spec کم‌کم جای کد رو به‌عنوان دارایی اصلی بگیره.
به گفته‌ی نویسنده اثرات بعدی هم احتمالاً اینان: «ساختن» دوباره از «خریدن» به‌صرفه‌تر میشه و SaaSهایی که فقط روی قفل کردن مشتری حساب کردن ضربه می‌خورن. ابزارهای no-code مثل Bubble و Adalo معنیشون رو از دست می‌دن. مصاحبه‌های فنی فعلی مثل LeetCode دیگه چیز کمیاب رو نمی‌سنجن. ممکنه امضای مهندس دارای مجوز تو بعضی صنایع اجباری بشه و بنیان‌گذار غیرفنی هم دیگه لزوماً CTO لازم نداره. جمع‌بندیش اینه که سؤال از «می‌تونی بسازیش؟» به «چی باید ساخته بشه و کی مسئول نتیجه‌ست؟» تغییر کرده.
نکات کلیدی:
- سهم آگهی‌های فرانت‌اند تو Djinni از ۵.۱ به ۱.۶ درصد رسیده.
- طبق گفته‌ی پیچای، ۷۵ درصد کد جدید گوگل رو AI می‌نویسه (۲۵ درصد تو ۲۰۲۴).
- استخدام برنامه‌نویس‌های ۲۲ تا ۲۵ ساله‌ی آمریکا از اواخر ۲۰۲۲ حدود ۲۰ درصد کم شده.
- آزمایش METR: برنامه‌نویس‌های باتجربه با ابزارهای AI اوایل ۲۰۲۵ تو ریپوی خودشون ۱۹ درصد کندتر بودن.
- صنایع تحت قانون حدود دو سال دیرتر همین تغییر رو تجربه می‌کنن، نه هیچ‌وقت.
- چیزای کمیاب از نظر نویسنده: قضاوت، توزیع، مسئولیت و سلیقه.
