پرسونا دادن به کلود جواب نمیده
هوش مصنوعیClaude Sonnet 5خلاصهٔ کاملتر
یه تست روی ۱۶۲ پرسونای مختلف و حدود ۲۵۰۰ پرامپت نشون داد که اضافهکردن یه نقش مثل «تو یه کپیرایتر باتجربه با ۲۰ سال سابقهای» هیچ بهبود قابلاندازهگیریای تو خروجی کلود نسبت به پرسیدن مستقیم سوال ایجاد نمیکنه؛ مدل تو هر دو حالت یهجور عمل میکنه. این نتیجه با یه روند بزرگتر تو خود انتروپیک همخونی داره: به گفتهی نویسنده، تیم کلود کد سیستمپرامپت خودش رو حدود ۸۰ درصد کوتاه کرده و راهنمای فعلی، پر کردن پرامپت از مثال و توصیف نقش رو دیگه بهترین روش نمیدونه.
دلیل احتمالیش اینه که مدلهای زبانی، متن پرسونا رو مثل یه دستور رفتاری واقعی نمیخونن، برخلاف چیزی که آدمها فکر میکنن. جملههایی مثل «یه نفس عمیق بکش، این خیلی مهمه» یا «تو یه کارشناس با ۲۰ سال سابقهای» فقط توکن اضافه میکنن، بدون اینکه اطلاعات قابلعمل جدیدی به مدل بدن؛ کلود نمیدونه یه کپیرایتر ۲۰ساله دقیقا چه کار متفاوتی نسبت به یه فرد معمولی که مستقیم ازش خواسته شده انجام میده. چیزی که واقعا روش عمل میکنه، اطلاعات مشخص و قابلچک دربارهی خود وظیفهست.
راهنمای خود انتروپیک بهجای پرسونا رو سه چیز تاکید میکنه: اول، دقیقا بگی اطلاعات و کانتکست اضافه کجاست، مثلا یه پوشه یا فایل مشخص. دوم، تعریف دقیق خروجی نهایی از نظر فرمت، ساختار و طول. سوم، یه مرحلهی خودبررسی، با عبارتی مثل «قبل از تمومکردن، جواب رو با این مورد چک کن». نویسنده یه مثال میزنه: بهجای «تو یه کپیرایتر باتجربهای»، بگی «تو پوشهی آنبوردینگ دنبال یادداشتهای مشتری بگرد، یه پروپوزال یهصفحهای با سه دغدغهی اصلی و قیمت پایینش بنویس، و هر عدد رو با یادداشتها چک کن».
به گفتهی نویسنده، دستورهای منفی مثل «این رو به فرمت مارکداون برنگردون» میتونن مدل رو گیج کنن؛ راهحل اینه که فرم مثبت دستور رو بنویسی، مثلا «متن رو به شکل پاراگرافهای روون بنویس». دربارهی طول claude.md هم، سیستمپرامپت کلود کد حدود ۵۰ دستورالعمله و مدلها معمولا بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ دستورالعمل رو رعایت میکنن؛ بهترین فایلهای راهنما حدود ۳۰۰ تا ۳۵۰ کلمهان. اگه کلود یه قانون واضح رو نادیده بگیره، نشونهی درازی بیشازحد فایله نه ضعف تاکید، و دستور /doctor میتونه پیشنهاد کوتاهسازی بده.
زیرایجنتها (sub-agent) هم کمتر از چیزی که فکر میکنی کانتکست میگیرن: تاریخچهی مکالمه، استایل خروجی، حافظهی خودکار و فایلهای از قبل خوندهشده رو به ارث نمیبرن، و ایجنتهای داخلی explore و plan اصلا claude.md رو نمیبینن. یعنی هر قانون مهمی باید مستقیم تو دستور خود زیرایجنت تکرار بشه. این موضوع به هزینه هم ربط داره: تیمهای ایجنت تو حالت plan گزارش شده حدود هفت برابر یه نشست عادی توکن مصرف میکنن، چون هر عضو کانتکست جدای خودش رو نگه میداره.
نکات کلیدی:
- تست روی ۱۶۲ پرسونا و حدود ۲۵۰۰ پرامپت نشون داد پرامپتهای نقشمحور هیچ بهبودی تو خروجی کلود ایجاد نمیکنن.
- راهنمای انتروپیک بهجای پرسونا سه چیز رو پیشنهاد میده: محل اطلاعات، تعریف خروجی نهایی، و یه خودبررسی قبل از پایان کار.
- تیم کلود کد سیستمپرامپت خودش رو حدود ۸۰ درصد کوتاه کرده و حدود ۵۰ دستورالعمل داره؛ مدلها بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ دستورالعمل رو خوب رعایت میکنن.
- بهترین فایلهای claude.md حدود ۳۰۰ تا ۳۵۰ کلمهان؛ دستور /doctor میتونه پیشنهاد کوتاهسازی بده.
- زیرایجنتها تاریخچهی مکالمه و فایلهای از قبل خوندهشده رو به ارث نمیبرن، و ایجنتهای explore/plan اصلا claude.md رو نمیبینن.
