‏اسکیل‌های Claude Code: از ایدهٔ محصول تا تیکت

تو این مقاله اومده که اسکیل تو Claude Code یعنی یه پرامپت نام‌دار و قابل‌استفادهٔ مجدد که یه مرحلهٔ مشخص از کار رو هدایت می‌کنه — مثل نوشتن PRD یا خرد کردن یه اپیک به تیکت. به‌جای تایپ دوبارهٔ همون دستورها، یه‌بار ذخیره‌ش می‌کنی و بعد با یه اسلش‌کامند صداش می‌زنی. کتابخونهٔ اسکیل هم یه مجموعهٔ مرتب از همین ورک‌فلوهاست که هرکدوم به یه مرحله از فرایند توسعه وصل می‌شه.

نویسنده می‌گه مزیت این مدل نسبت به فریم‌ورک‌های ایجنتیکِ همه‌کاره — مثل spec kit گیت‌هاب — انعطافشه: اون‌ها معمولاً باید کل فرایند تجویزی‌شون رو بپذیری، ولی کتابخونهٔ اسکیل ساخته شده که تیکه‌تیکه ازش برداری. نصبش تو Claude Code دو تا دستوره و با /skills می‌تونی ببینی چی در دسترسه؛ ایجنت‌های دیگه مثل Codex یا Copilot رو هم می‌شه با دادن آدرس ریپو وادار به نصبشون کرد.

حلقهٔ بیرونی یه بار برای هر فیچر یا اپیک اجرا می‌شه. اول اسکیل PRD با چند سؤال، صورت‌مسئله و کاربر هدف و فرضیه رو بیرون می‌کشه و عمداً فقط «چی و چرا» رو می‌نویسه. بعد اسکیل اسپک یا معماری تو یه گفت‌وگوی جدا سراغ «چطور» می‌ره تا بحث محصول با تصمیم فنی قاطی نشه. آخرش اسکیل slicing این دو تا رو با هم می‌گیره، اپیک رو به تیکت‌های وابستگی‌دار خرد می‌کنه و می‌گه کدوم‌ها موازی پیش می‌رن؛ ورودیش می‌تونه فایل مارک‌داون محلی باشه یا از Confluence و Jira با MCP بیاد.

بعدش هر تیکت وارد حلقهٔ درونی می‌شه: پلن، پیاده‌سازی، اعتبارسنجی. ایجنت اول بخش مربوطهٔ کدبیس رو بررسی و یه پلن پیشنهاد می‌ده، چون رفع سوءتفاهم سر اسکوپ قبل از نوشتن کد خیلی ارزون‌تر از بعدشه. نویسنده تأکید می‌کنه اعتبارسنجی باید داخل همین حلقه باشه نه یه پاس دستیِ اختیاری؛ به گفتهٔ اون سرعتِ بدون راستی‌آزمایی فقط کد بیشتری برای ریویو و جای بیشتری برای باگ‌های ریز می‌سازه، و همین بررسیِ خودکار باعث می‌شه بشه به ایجنت آزادی عمل بیشتری داد.

نکات کلیدی:

• اسکیل یه پرامپت تکرارشونده‌ست که با اسلش‌کامند اجرا می‌شه
• حلقهٔ بیرونی: PRD، اسپک فنی، تیکت‌بندی — یه بار برای هر اپیک
• حلقهٔ درونی: پلن، پیاده‌سازی، اعتبارسنجی — برای هر تیکت
• اسکیل‌ها سند ورودی رو از مارک‌داون محلی یا Confluence و Jira با MCP می‌گیرن
• می‌شه فقط یکی‌دو اسکیل رو برداشت و بقیهٔ ورک‌فلو رو دست‌نخورده نگه داشت