بازگشت باگتراک بعد از سالها سکوت
خلاصهٔ کاملتر
به نوشتهٔ جاناتان براسار تو اولین پیام لیست، Bugtraq رو سال ۱۹۹۳ اسکات چیسین راه انداخت؛ جایی برای full disclosure که محققهای امنیتی بتونن آسیبپذیریها رو آزادانه منتشر کنن، بدون دروازهبان و بدون سیاسیکاری. به گفتهٔ او بیشتر از یه دهه ضربان تحقیقات امنیتی همینجا میزد و هر چیزی که تو امنیت مهم بود، اول تو Bugtraq میاومد.
بعد لیست ساکت شد. براسار میگه دامنه تو زنجیرهای از خرید و ادغام دستبهدست شد و یه جایی از مسیر، Bugtraq دیگه Bugtraq نبود: آرشیوها خاموش شدن و لیست از نفس افتاد، تا جایی که یه نسل از محققها کلاً بدون اون بزرگ شدن.
حالا خودش اعلام کرده که securityfocus.com و نام Bugtraq رو خریده — به گفتهٔ او نه برای ساختن یه موزه، بلکه برای شروع دوبارهٔ گفتوگو. آدرس لیست همون bugtraq@securityfocus.com ـه و مأموریتش هم عوض نشده: افشای کامل، اولویت با محقق، بدون فیلتر شرکتی. آرشیوهای قدیمی هم از روی کپیهای جامعه — که همیشه ترافیک عمومی لیست بودن — حفظ و جداگانه در دسترس میشن.
دلیلی که براسار برای این کار میآره، از دست رفتن حافظهٔ تاریخی امنیته: به گفتهٔ او بعد از سی سال، اکسپلویتها، تکنیکها و تحلیلهای عمیقی که این حوزه رو شکل دادن دارن لای لینکهای مرده و فرومهای تعطیل گم میشن. تو دورانی که AI با سرعت خیلی زیاد هم دانش تولید میکنه هم اطلاعات غلط، نگهداشتن اینکه واقعاً چی درست بود، چی جواب داد و کی واقعاً کار رو کرد اهمیت بیشتری پیدا میکنه.
پیام با یه دعوت ساده تموم میشه: اگه آسیبپذیری پیدا کردی، همینجا منتشرش کن؛ اگه دربارهٔ شکل درست افشا تو سال ۲۰۲۶ نظری داری، همینجا بگو. تا الان هم چند نفری زیر همین رشته جواب دادن.
نکات کلیدی:
- Bugtraq، لیست تاریخی افشای آسیبپذیری از ۱۹۹۳، دوباره فعال شده
- جاناتان براسار میگه دامنهٔ securityfocus.com و نام Bugtraq رو خریده
- آدرس لیست تغییر نکرده: bugtraq@securityfocus.com
- سیاست همون full disclosure و اولویت با محققهاست، بدون فیلتر شرکتی
- آرشیوهای قدیمی از روی کپیهای جامعه حفظ و جداگانه منتشر میشن
