دربارهٔ چیزی بنویس که هنوز بلد نیستی
خلاصهٔ کاملتر
شان گودکه تو تازهترین پستش میگه هر مطلبی که منتشر میکنه حداقل دو چیز بهش یاد داده: چیزی که باعث شده بنویسه، و چیزی که وسط نوشتن یاد گرفته. به گفتهٔ او اگه موقع نوشتن چیز تازهای یاد نگیره، اون پست اصلاً ارزش منتشر شدن نداره. برای همین عمداً سراغ موضوعاتی میره که هنوز کامل بلد نیست ولی دوست داره یادشون بگیره.
نویسنده معتقده رمز کار اینه که هر پست یه موضع مشخص بگیره. اگه پیشنویسی بنویسه که هیچ آدم عاقلی باهاش مخالف نیست، دورش میندازه. این حداقلِ جنجالی بودن براش نقش یه forcing function رو داره — یعنی محدودیتی که عمداً به خودت تحمیل میکنی تا خروجی بهتری بگیری. او که قبلاً شاعر بوده میگه نوشتن با وزن و قافیه از «هر چی دلت خواست بنویس» راحتتره، چون انتخاب کلمهٔ بعدی رو از کل زبان به یه مجموعهٔ کوچیک محدود میکنه.
نکتهٔ دوم اینه که نوشتن بهترین راه فکر کردن دقیقه. وقتی فقط تو ذهنت موضوع رو میچرخونی، راحت فکر میکنی بلدی؛ ولی تا بخوای خلاصهش کنی تو کلمه، میفهمی کجا رو واقعاً نمیدونی. گودکه میگه مرتب وسط تایپ کردن میایسته و از خودش میپرسه «این واقعاً درسته؟»، و تا آخر پست اونقدر ذهنش صاف شده که نتیجهگیری خیلی بهتر از مقدمه درمیاد — برای همین عادت کرده پاراگراف اول رو همون اول بازنویسی کنه.
این نگرانی که «نوشتن دربارهٔ حوزهای که متخصصش نیستی بیمسئولیتیه» رو با سه دلیل رد میکنه. اول اینکه گاهی یه تازهکار بهتر از متخصص میتونه مقدمهٔ یه حوزه رو بنویسه، چون متخصصها معمولاً دانش مخاطب عام رو دستبالا میگیرن. دوم اینکه گاهی اجماع عمومی روی یه موضوع کلاً غلطه و کمی تحقیق برای نشون دادنش کافیه. سوم هم اینکه اسم واقعی و رزومهش روی صفحهٔ /about هست تا کسی او رو الکی متخصص فرض نکنه.
دلیل آخرش بازخورده. به گفتهٔ نویسنده اگه پستت رو عمومی منتشر کنی باید پوستکلفت باشی، چون آدمهای اینترنت برای پیدا کردن تندترین نقد از هم سبقت میگیرن. ولی حتی اگه نوشتههات خصوصی بمونه، میتونی از LLMها بازخورد بگیری: گاهی نقدشون بیربطه یا هی میخوان ادعاهات رو ملایم کنن، ولی مخصوصاً تو موضوعات فنی خوب نشون میدن کجا رو واقعاً اشتباه فهمیدی — و خیلی هم مهربونتر از کامنتگذارهای Hacker News هستن.
نکات کلیدی:
- معیار انتشار نویسنده: هر پست باید حداقل دو چیز تازه بهش یاد داده باشه، وگرنه منتشر نمیشه.
- هر پست یه ادعای قابلمخالفت داره؛ پیشنویسی که کسی باهاش مخالف نیست دور انداخته میشه.
- نشانهٔ کافی بودن تحقیق: وسط نوشتن نظرت عوض بشه، و نتیجهگیری پیشنویس اول از مقدمهش خیلی بهتر باشه.
- بازخورد LLM جایگزین بازخورد آدم نیست، ولی برای پیدا کردن بدفهمیهای فنی خوب جواب میده.
