‏اپل و گوگل دارن نوتیفیکیشن‌های شما رو بازنویسی می‌کنن

پوش نوتیفیکیشن از همون ابتدا یه کانال واسطه‌دار بود. وقتی اپل در سال ۲۰۰۹ سرویس APNs رو معرفی کرد، دلیلش ساده بود: اجازه دادن به هر اپ که یه اتصال دائمی به سرور خودش داشته باشه باتری رو می‌کشید. راه‌حل، یه اتصال واحد TLS از دستگاه به سرورهای اپل بود که همه اپ‌ها از اون استفاده می‌کردن. گوگل هم همین مسیر رو رفت و از Cloud to Device Messaging تا Firebase Cloud Messaging رسید. نتیجه؟ هر نوتیفیکیشنی که ارسال می‌کنید، از سرورهای اپل یا گوگل رد می‌شه — از روز اول هم همین‌طور بود.

پانزده سال گذشته پر از مداخلات تدریجی پلتفرم‌هاست. اندروید ۸ در ۲۰۱۷ با notification channels اومد و کنترل اهمیت هر دسته نوتیف رو از فرستنده گرفت و به کاربر داد. iOS 15 با سطح‌بندی چهارگانه وقفه (passive, active, time-sensitive, critical) اومد. بزرگ‌ترین ضربه در ۲۰۲۲ اومد، وقتی اندروید ۱۳ دریافت نوتیف رو به یه مجوز صریح تبدیل کرد — نرخ opt-in اپ‌های بازی تقریباً یک‌سوم کم شد و نرخ کلی به ۶۱ درصد رسید.