اپل و سراشیبی تبلیغات: چیزی که با اعتماد کاربر جور درنمیاد
خلاصهٔ کاملتر
گروبر نوشتهش رو با نامهٔ باز سپتامبر ۲۰۱۴ تیم کوک شروع میکنه؛ همون نامهای که بعد از لو رفتن عکسهای آیکلاد چند چهرهٔ مشهور روی apple.com/privacy منتشر شد و حالا دیگه خود اپل نسخهای ازش نگه نمیداره. جملهٔ معروفش این بود که وقتی یه سرویس آنلاین رایگانه، تو مشتری نیستی، تو محصولی.
به گفتهٔ گروبر بخشی از اون نامه هنوز درسته، بخشیش «حالوهوای درستی» داره ولی دیگه دقیق نیست، و بخشیش کلاً غلط شده. مهمترینش اینه که دیگه فقط «یه بخش خیلی کوچیک» از کسبوکار اپل به تبلیغدهندهها سرویس نمیده.
نمونههاش رو هم میشماره: تو نتایج جستوجوی اپاستور، حالا که اپل تبلیغ دوم رو هم اضافه کرده، تبلیغها از نظر سطح صفحه بر نتایج طبیعی غلبه دارن — و به گفتهٔ او بخش زیادیشون تبلیغ کازینوئه. تو Apple News+ هم که یه اشتراک پولیه، آگهیهای عجیب تولیدشده با هوش مصنوعی جا خوش کردن. و مهمتر از همه، اپل داره تبلیغات رو به Apple Maps میآره.
نویسنده میگه اپل تو دو تا باتلاق گیر کرده: اول فشار برای بیرون کشیدن هر سنت اضافه از درآمد سرویسها، و دوم یهجور اطمینان درونی از اینکه «ما که میدونیم سیستمهامون حریم خصوصی رو حفظ میکنن». طراحی امروز جستوجوی اپاستور به نظر او آشکارا برای درآمد بیشتر چیده شده، نه برای بهتر کردن تجربهٔ کاربر.
نکتهٔ ظریفتر دومیه. گروبر تأکید میکنه ادعای اپل دربارهٔ تبلیغات نقشهها احتمالاً کاملاً راسته: بدون ردیابی. اپل هیچوقت دادهٔ موقعیت مکانی قابلانتساب به شخص رو نگه نداشته، برای همین حتی وقتی نیروی انتظامی حکم بگیره هم چیزی برای تحویل دادن نداره — چه برسه به تبلیغدهنده.
ولی سؤال اصلی این نیست که ادعا درسته یا نه؛ سؤال اینه که چند نفر باورش میکنن. به نظر گروبر خیلی کم. مردم وقتی تبلیغ میبینن، فکر میکنن دارن ردیابی میشن. کاربر عادی «بیگتک» رو یه تودهٔ یکپارچه میبینه و اکثریت بزرگسالها حتی باور دارن اپلیکیشنهای گوشی مخفیانه به مکالمههاشون گوش میدن — درحالیکه اپل دقیقاً برای غیرممکنکردن همین کار مهندسی سنگینی کرده.
قوت نامهٔ ۲۰۱۴ فقط از زبان شفافش نمیاومد؛ از این میاومد که لازم نبود حرف کوک رو باور کنی، چون اپل اون موقع اصلاً تبلیغ نشون نمیداد. امروز اپل نمیتونه همون حرف رو بزنه. به گفتهٔ نویسنده، اپل میتونه برای خودش و برای آدمهای فنی ثابت کنه که تبلیغ حافظ حریم خصوصی ممکنه، ولی تنها راه اثباتش به عموم مردم اینه که اصلاً چنین تبلیغی نفروشه.
نتیجهگیری او خطاب به جان ترنِسه: سیاست حریم خصوصی اپل رو به شفافیت ۲۰۱۴ برگردون. اعتمادی که از این کار به دست میاد خیلی بیشتر از درآمد این تبلیغها میارزه، مخصوصاً حالا که فقط یه شرکت بزرگ فناوری میتونست این پیام رو باورپذیر بگه. گروبر تو پانوشت هم یادآوری میکنه که اپل از قرارداد ترافیک جستوجوی سافاری با گوگل سالانه بیش از ۲۰ میلیارد دلار میگیره — پولی بهمراتب بیشتر از این تبلیغها، بدون اینکه به اعتبارش خدشه بخوره.
نکات کلیدی:
- نامهٔ حریم خصوصی ۲۰۱۴ تیم کوک دیگه روی سایت اپل نیست
- تبلیغها حالا بخش بزرگی از سطح نتایج جستوجوی اپاستور رو گرفتن
- تبلیغات Apple Maps در راهه و اپل روی «بدون ردیابی» بودنش تأکید داره
- اپل واقعاً دادهٔ موقعیت مکانی قابلانتساب به فرد رو ذخیره نمیکنه
- مشکل فنی نیست، ادراکیه: مردم با دیدن تبلیغ فرض میکنن ردیابی میشن
- درآمد قرارداد جستوجوی گوگل و سافاری چند برابر این تبلیغهاست، بدون هزینهٔ اعتباری
