مهندس دیزاین تو عصر AI چیکار میکنه؟
خلاصهٔ کاملتر
نویسنده که خودش رو یه design engineer میدونه (یعنی مهندسی که حس و سلیقهی طراحی داره و رابط کاربری رو خودش میسازه)، میگه فاصلهی بین کاری که AI از پسش برمیاد و کاری که اون برای امرار معاش میکنه هر چند ماه یهکم کمتر میشه. به گفتهی خودش شاید یه روز مدلها به سقف بخورن و این فاصله ثابت بمونه، ولی فعلاً هیچ نشونهای ازش نیست.
بخش خوب ماجرا از نظر اون اینه که کارهای حوصلهسربر رو میشه سپرد به ایجنتها: راه انداختن اسکلت یه مودال، یا ریختن محتوا داخل کد. ایجنتها اینکارو خیلی سریعتر از آدم انجام میدن و اون وقت بیشتری برای کاری میذاره که دوستش داره. حرفش اینه که آدم تو سرعت و بهرهوری حریف AI نمیشه، پس باید بره سراغ چیزهایی که AI توش ضعیفه.
سهتا چیز رو نام میبره که هنوز دست آدمه. اول، فهمیدن اینکه چی رو نباید ساخت؛ ایجنتها معمولاً زیادی مشتاقن و هر چیزی که ازشون بخوای رو به هر قیمتی میسازن. دوم، ایدهی واقعاً تازه؛ چت کردن با AI کمک میکنه ایده از خود آدم بیرون بیاد، ولی خود مدلها چیز زیادی از خودشون نمیسازن. سوم، تجربههای بصری پیچیده مثل گرادیانهای تمیز و بکگراندهای انیمیشنی که هنوز چشم و سلیقهی آدم رو میخواد.
نگرانیای هم که مطرح میکنه اینه: AI ساختن نرمافزار «بهاندازهی کافی خوب» رو راحتتر کرده و برای کسبوکارها سختتر میشه که حقوق اضافه بدن فقط بابت craft و polish. از اون طرف اما وقتی کد داره کالا میشه و هر کسی میتونه یه محصول رو یکضرب بسازه، چیزی که محصول خوب رو از انبوه بیکیفیتها جدا میکنه دقیقاً همون craft و polish ـه. نویسنده میگه شغلش دیگه شبیه چند سال پیش نیست و این روند ادامه پیدا میکنه.
نکات کلیدی:
- نویسنده design engineer رو مهندسی با سلیقهی طراحی تعریف میکنه، نه طراحی که کد میزنه
- کارهای تکراری مثل اسکلت مودال و انتقال محتوا به کد رو همین الان میشه به ایجنت سپرد
- سه حوزهای که هنوز برتری آدمه: تشخیص اینکه چی ساخته نشه، ایدهی تازه، و اجرای بصری پیچیده
- ایجنتها تمایل دارن هر درخواستی رو به هر روشی اجرا کنن، حتی وقتی نباید ساخته بشه
- پیشبینی نویسنده: کد کالا میشه و craft و polish عامل تمایز محصول میمونه




