‏یه کتابخونه از توانایی‌ها برای ایجنت‌های AI

نویسنده تو پست قبلی‌ش گفته بود چطور یه LLM محلی راه‌انداخته و برای هر کاری یه ایجنت اختصاصی می‌سازه: یه پوشه جدید می‌زنه، با ایجنت (pi) کار می‌کنه، و در آخر ازش می‌خواد فرآیند کار رو تو یه فایل AGENTS.md ثبت کنه تا دفعه بعد که همون پوشه رو باز کرد، ایجنت بلافاصله زمینه کار رو داشته باشه.

حالا این ایده رو یه قدم جلوتر برده و یه کتابخونه عمومی از قابلیت‌ها ساخته. ابزار pi موقع استارت یه فایل AGENTS.md سراسری رو از مسیر ~/.pi/agent/AGENTS.md می‌خونه که پیش نویسنده یه symlink به یه فایل CAPABILITIES.md تو یه ریپوی جدا به اسم agent-docsـه. این فایل یه‌جور ایندکسه: لیستی از کارهایی که ایجنت می‌تونه انجام بده، هر کدوم با یه توضیح کوتاه از اینکه کِی باید سراغش رفت و لینک به سندی که نحوه انجامش رو توضیح می‌ده.

مثلاً تو این ایندکس یه ورودی برای «Studio machine» هست (یه مک همیشه‌روشن که می‌شه باهاش SSH زد)، یکی برای VMهای لینوکسی exe.dev، و یکی هم برای اتوماسیون مرورگر با کروم واقعی. هر ورودی فقط می‌گه کِی سراغش بری و به یه فایل مارک‌داون جداگونه اشاره می‌کنه که جزئیات کامل توش نوشته شده.

نکته کلیدی طراحی اینه که ایجنت همه دستورالعمل‌ها رو از اول نمی‌خونه. اول ایندکس رو می‌خونه، می‌سنجه که کار فعلی به کدوم قابلیت شبیه‌ست، و فقط در همون لحظه سند مرتبط رو باز می‌کنه. خود این مستندها هم مارک‌داون ساده‌ان و نویسنده تقریباً همه‌شون رو با کمک AI می‌نویسه و آپدیت می‌کنه؛ حتی خود ریپوی agent-docs هم یه ایجنت اختصاصی برای نگهداری همین کتابخونه‌ست.

همین ارجاع به CAPABILITIES.md رو تو فایل AGENTS.md پروژه‌های کدنویسی جداگونه هم می‌ذاره، تا ایجنت‌های مخصوص هر پروژه هم به همون ابزارهای مشترک دسترسی داشته باشن. الان لیست هفت مورد داره: ماشین Studio، مدل زبانی محلی، هاستینگ گیت خصوصی روی Studio، ماشین‌های مجازی exe.dev، اتوماسیون مرورگر، یه سرور MCP شخصی، و همین وبلاگ. اضافه کردن یه قابلیت جدید فقط سه مرحله داره: نوشتن سند، اضافه کردن یه خط به ایندکس، و کامیت کردن.

به گفته نویسنده، ایده اصلی اینه که این کار به مرور تجمیع می‌شه؛ هر بار که چیز جدیدی راه می‌ندازه، براش یه سند می‌نویسه و ایجنت‌ها اون قابلیت رو به ارث می‌برن. با گذشت زمان و رشد این زیرساخت، ایجنت رفته‌رفته تو طیف وسیع‌تری از کارها واقعاً مفید می‌شه.

نکات کلیدی:

• ابزار pi یه فایل ایندکس سراسری رو موقع استارت می‌خونه
• هر ورودی ایندکس فقط توضیح کوتاه + لینک به یه سند جزئی‌تره، نه کل دستورالعمل
• ایجنت فقط سندی رو می‌خونه که به کار فعلی مرتبطه، نه همه چیز رو یکجا
• کتابخونه فعلاً هفت قابلیت داره و اضافه کردن مورد جدید فقط سه مرحله ساده داره