درسهای ادی آزمانی بعد از ۱۴ سال گوگل
هوش مصنوعی
فرانتاندخلاصهٔ کاملتر
ادی آزمانی بیشتر از ۱۴ سال تو گوگل روی Chrome، DevTools، Core Web Vitals و در آخر تجربهٔ توسعهدهنده در AI کار کرد. تو این قسمت پادکست تعریف میکنه که از ۱۶ سالگی و ساختن یه مرورگر شروع کرد؛ مرورگری که برای سریعتر شدن، موقع گرفتن صفحه چند کانکشن همزمان باز میکرد. بعدها هم همین منتشر کردن آموزشهای رایگان فرانتاند و جاوااسکریپت بود که باعث شد گوگل سراغش بیاد.
به گفتهٔ او DevTools از اول قرار بود ابزار دیباگ رو بیاره داخل خود مرورگر، و هرچی فریمورکها و بیلدچینها پیچیدهتر شدن، چیزهایی مثل دیباگ آگاه از source map، مخفی کردن کد کتابخونهها و شبیهسازی موبایل بهش اضافه شد. یه نکتهٔ تلخ هم میگه: هنوز بیشتر توسعهدهندهها مدیریت حافظه رو نمیفهمن، چون ابزار دیباگ حافظه تقریباً یه دههست تکون نخورده.
مهمترین هشدارش دربارهٔ کار با AI چیزیه که اسمشو «cognitive surrender» میذاره (یعنی کمکم درکت از مسئله و حتی حافظهت از کاری که داره انجام میشه از بین بره). راه مقابلهش اینه که هر تصمیم مهم مدل رو بفهمی؛ خوندن کل زنجیرهٔ استدلال ایجنت دیگه شدنی نیست، ولی تصمیمهای اصلی رو باید بگیری. هدف هم باید «تقویت دوطرفه» باشه: ایجنت تصمیمها و یادگیریهاشو لاگ کنه و تو هم از کارش یاد بگیری.
آزمانی معتقده مهندسها همیشه لازمن، چون یه مدل نمیتونه پاسخگو باشه؛ مثل Chromium که مهندسهای مشخصی مالک بخشهای مختلف کدن و کانتریبیوشنها رو تأیید یا رد میکنن. او خوشبینه که مثل هر بار که ساختن نرمافزار سادهتر شده، این بار هم نرمافزار خیلی بیشتری ساخته میشه و بازار آدمهایی که نرمافزار میسازن بزرگتر میشه. توصیهش هم اینه که نقشها دارن درهم میشن، پس خوبه از محصول، بازار و معرفی کار هم سر دربیاری و فقط مهندس نباشی.
نکات کلیدی:
- ادی آزمانی ۱۴ سال تو گوگل بود و روی Chrome، DevTools و Core Web Vitals کار کرد
- به گفتهٔ او ابزار دیباگ حافظه حدود یه دههست پیشرفت جدی نداشته
- «تسلیم شناختی» یعنی موقع کار با ایجنت، درک خودت از مسئله رو از دست بدی
- تو دو سال آخر حضورش، کد زدن VPها و SVPهای گوگل تو آخر هفتهها عادی شده بود
- بزرگترین تفاوت نقش دایرکتور، پاسخگویی هفتگی نسبت به یکی از هدفهای اصلی شرکته
- جملهٔ پایانیش برای مهندسها اینه: «فقط مهندس نباش»
