چند سال بود حافظهٔ مدل پایهٔ مکبوک ایر پاشنهٔ آشیل این لپتاپ بود؛ نسل M5 همون رو درست کرده، ولی جهش پردازندهش کمترین مقدار از زمان M1 بوده.
یه سیستم ایجنتی به اسم Specula خودش از روی کد، مشخصات TLA+ مینویسه و مدلچک میکنه؛ روی ۴۸ پروژهٔ متنباز ۲۴۹ باگ پیدا کرده که ۲۰۷تاش تازه بوده.
تیم Tailscale شش ماه دنبال منشأ خرابیهای پیدرپی دیتابیسش گشت و آخرش به یه data race نادر تو قلب SQLite رسید؛ باگی که دستکم ۱۶ سال هیچکس ندیده بودش.
دستورهایی که برای جبران ضعف مدل قبلی نوشتی، حالا ممکنه مدل جدید رو محدود کنن. سازندهٔ Claude Code پیشنهاد میده هر چند وقت یهبار همهشون رو پاک کنی و ببینی چی میشه.
آزمایشگاه چینی دیپسیک مدل تازهاش V4-Pro-0813 رو با قیمت خروجی ۰.۸۷ دلار بهازای هر میلیون توکن باز کرد؛ درست وسط جنگ قیمتی که OpenAI راه انداخته بود.
گوگل خط سختافزاری ۲۰۲۶ خودش رو رونمایی کرد؛ طراحی تقریباً همون قبلیه، ولی یه حلقه LED رنگی پشت مدلهای پرو برگشته و باتریها بهطور عجیبی کوچیکتر شدن.
ابزار تازهای از آنتونی فو، سطح API عمومی پکیج شما رو تو فایلهای اسنپشات ذخیره میکنه تا هر تغییر ناخواسته تو خروجیها و تایپها، تو گیت دیف خودش رو نشون بده.
یه پرودکت اینجینیر میگه حالا که تقسیم یه برنچ شلوغ به چند PR کوچیک فقط یه پرامپته، دیگه لازم نیست مرز کارها رو قبل از نوشتن کد حدس بزنی.
گوگل کلاد میگه تا ۲۰۲۹ کل زیرساخت و سرویسهاش به رمزنگاری مقاوم در برابر کوانتوم میرسه؛ بخشیاش مثل کلیدهای KMS و لودبالانسرها همین حالا آمادهست.
یه پروژهٔ جامعهمحور کتابخونهٔ کامپوننت Mantine رو مستقیم به ویو ۳ آورده؛ بیشتر از ۱۰۰ کامپوننت و ۸۰ کامپوزبل، با پکیجهای جدا برای فرم، نمودار و ویرایشگر متن.
یه مجموعهی وب با ۷۹ ابزار عکس که همهی پردازش رو توی خود مرورگر انجام میده؛ میتونی ۲۰۰ تا عکس رو یکجا بریزی و خروجی هر ابزار رو بدون آپلود دوباره بدی به ابزار بعدی.
تیم Astro چند ماهه یه خط لولهٔ خودکار روی GitHub Actions اجرا میکنه که باگها رو بازتولید، ریشهیابی و برای گزارشدهنده نسخهٔ پیشنمایش منتشر میکنه.
استایلهای لازم برای بخش بالای صفحه رو جدا کن و همونها رو مستقیم توی HTML بذار؛ یه ابزار آنلاین این کارو با مرورگر headless انجام میده و خروجی آماده تحویل میده.
گزارش ماهانهٔ شاخص هوش مصنوعی Ramp میگه یک ماه بعد از عرضهٔ Fable 5، فقط ۶٪ توکنهای خریداریشده از Anthropic مال این مدله؛ نشونهای از سقف تحملِ شرکتها برای هزینهٔ AI.
یه پروژهی متنباز که فایل SVG یا حتی یه متن ساده رو به شیء سهبعدی چرخان تبدیل میکنه؛ هم ادیتور آنلاین داره هم یه کامپوننت ریاکت که مستقیم تو سایت خودت میذاری.
تستهای STREAM نشون میده پهنای باند حافظه تو M5 به ۱۴۲ گیگابایت بر ثانیه رسیده؛ همون چیزی که سرعت تولید توکن مدلهای زبانی محلی رو تعیین میکنه.
انویدیا با SwitchYard یه لایه مسیریابی متنباز ساخته که تصمیم میگیره هر درخواست سراغ کدوم مدل بره تا کارهای ساده با مدل ارزون و سریع تموم شن.
یه پخشکنندهی HTML5 اپنسورس که از اول با فکر دسترسپذیری ساخته شده: زیرنویس، رونوشت تعاملی، توضیح صوتی و کنترل کامل با کیبورد، روی صوت و ویدیو و حتی یوتیوب و ویمیو.
حالا که بخش زیادی از کد رو هوش مصنوعی مینویسه، سؤال اصلی این نیست که چقدر سریع کد تولید میشه؛ اینه که از کجا اومده و بین راه کسی دستکاریش نکرده.
یه لوگوی ۱۵ پیکسلی تو دو مرورگر دو جور دیده میشد و ردش به ترفندی رسید که تصویر رو مستقیم تو یکهشتم اندازه رمزگشایی میکنه.