نسخهٔ جدید لاراول 13 برای متد HTTP QUERY روت اختصاصی آورده، defaults() لاراول 14 رو به مدلها رسونده و تست fakeها رو هم سادهتر کرده.
اولین نسخهٔ minor بعد از 1.0 اومده؛ ایجنتهای لاراولی حالا میتونن همون Skillهای ایجنت کدنویسیت رو بخونن و failover هم دیگه سر ابزارهای ناسازگار نمیخوابه.
یه پکیج تازه برای لاراول که نقشها و دسترسیها رو با enum تعریف میکنه و مستقیم روی Gate خود لاراول سوار میشه، بدون middleware یا دایرکتیو جدید.
بهجای یه نمره کلی مثل «۷ از ۱۰»، میشه سه سؤال جدا درباره یه متن پرسید و هر سه رو با یه درخواست به مدل گرفت.
Redberry یه پکیج dev ساخته که ایجنتهای Laravel AI SDK رو خودش پیدا میکنه، براشون چت میسازه و هر قدم جواب رو ثبت میکنه.
یه پکیج PHP جدید اومده که با مدل متنباز Laya، اسپم و حس نظرها رو روی سرور خودت تشخیص میده، بدون اینکه برای هر درخواست پول API بدی.
دایرکتوری پلاگینهای Filament که از هزار پلاگین رد شده، حالا برای هر پلاگین یه امتیاز امنیت و سلامت از ابزار Plumb نشون میده.
یه پکیج تازه برای لاراول که کدپستیهای بریتانیا رو با آبجکتهای تایپدار، جستوجوی شعاعی و یه قانون اعتبارسنجی آماده بهت میده.
تیم Leaf نسخه ۵ فریمورک PHP خودش رو داد بیرون؛ این بار با ساختار شفاف، بیش از ۲۵ ماژول آماده و متن خطاهایی که خودشون راه فیکس رو نشون میدن.
آلمان ۱۰۸ میلیون یورو میده تا سایتهای فدرالش رو ببره روی یه اپ پیاچپی. بنیاد پیاچپی همون سال ۷۳۰ هزار دلار کمک گرفت. این فاصله، نکتهٔ اصلی مقالهست.
تو لاراول ۱۴ میتونی مقدار پیشفرض فیلدهای مدل رو با کد بسازی؛ یعنی config()، now() و feature flag هم اونجا کار میکنن.
نویسنده شش اشتباه رایج تو کار با صفهای لاراول رو جمع کرده؛ از جابی که هیچوقت اجرا نمیشه تا قفلی که عملاً هیچوقت آزاد نمیشه.
یه WorkerCrashedException خالی چند ساعت وقت گرفت تا معلوم شد مقصر یه exit() تو کد میراثیه، نه خود اجرای موازی تستها.
به گفتهٔ نویسنده مشکل بیشتر اپها مونولیت بودن نیست، اینه که هر بخش میتونه به همهجا دست بزنه؛ و شکستن دیپلوی این وابستگیها رو فقط کندتر و گرونتر میکنه.
فیچری که سه سال پیش یکی از جذابترین کارهای فلر بود، آوریل امسال برداشته شد و هیچکس هم شکایت نکرد. جاش رو یه MCP server و یه CLI برای ایجنتها گرفته.
تو نسخهٔ ۲ فریمورک PHP به اسم Tempest، اینترفیس قدیمی مایگریشن حذف شده و روش پیشنهادی اینه که فقط مایگریشنهای رو به جلو بنویسی.
کلیدواژهی readonly جلوی جایگزین شدن مقدار رو میگیره، ولی اگه همون property یه شیء قابل تغییر مثل DateTime باشه، حالت اون شیء بازم عوض میشه.
بعد از عضو شدن تو یه گروه، پستهای سالهای قبلش هم باز شد. ردِ ماجرا به یه شرط ساده میرسه که تاریخ ساخت حساب رو با تاریخ عضویت اشتباه گرفته بود.
تستی که گاهی فقط بهخاطر یه ثانیه اختلاف fail میشه، معمولاً تقصیر خود زمانه. استاندارد PSR-20 یه راه ساده برای کنترلش پیشنهاد میده.
یه تیم لاراولی هفت زبان ترجمه داره و نمیخواست ایجنت خودش فایلها رو diff کنه. راهحلشون یه اسکریپت PHP بود که دقیقاً میگه چی جا مونده.