‏زاپیر چطور به مدیران محصول نمرهٔ AI می‌ده

وید فوستر، مدیرعامل زاپیر، تو پادکست Aakash Gupta نسخهٔ دوم روبریک AI fluency شرکتش رو باز کرده، سندی که ۳۱ مارس ۲۰۲۶ منتشر شده و توش مهارت کار با AI به چهار سطح تقسیم می‌شه: unacceptable یعنی سطحی که اصلاً باهاش استخدام نمی‌کنن، بعد capable، بعد adaptive و آخری transformative. فوستر می‌گه این سطح‌ها مطلق نیستن و هر شرکتی باید با وضع خودش تنظیمشون کنه، و خود زاپیر هم از زمان انتشار نسخهٔ عمومی چند بار داخلی به‌روزشون کرده.

به گفتهٔ فوستر تو ۲۰۲۶ استفاده از AI برای کارهای ساده مثل خلاصه کردن، نوشتن، جست‌وجوی اطلاعات یا تولید یه PRD معمولی دیگه حداقل انتظاره و امتیاز حساب نمی‌شه. چیزی که سطح adaptive محسوب می‌شه، داشتن یه روش ساختاریافته برای تولید spec و پروتوتایپه که بشه بین پروژه‌ها بازاستفاده و پالایشش کرد، به علاوهٔ استخراج بینش از داده‌های کیفی و کمی کاربر تو مقیاسی که قبلاً فقط با آدم شدنی نبود.

سطح transformative از نگاه او دربارهٔ ساختن سیستمه، نه یه فیچر: خط لوله‌ای از ایجنت‌ها که بازخورد مشتری رو می‌گیره، spec تولید می‌کنه، پروتوتایپ می‌سازه و فیچر کامل تحویل می‌ده. فوستر اسمش رو می‌ذاره «کارخانهٔ محصول» و می‌گه انتظار نداره کسی همیشه اونجا باشه؛ اگه دائم اونجا باشی فقط داری سیستم‌هات رو تنظیم می‌کنی. توزیع مطلوبش برای تیم محصول زاپیر اینه که بیشتر آدم‌ها تو adaptive باشن و هر نفر یه نمونهٔ transformative تو کارنامه‌ش داشته باشه.

جالب‌ترین بخش پادکست نمره دادن به دو سند واقعیه. سند اول یه PRD بود که فقط با چت نوشته شده بود؛ فوستر ایدهٔ محصولیش رو پسندید ولی دو ایراد گرفت: چرا کار به پروتوتایپ نرسیده، و شواهد مشتری کجاست. سند دوم با پروتوتایپ شروع می‌شد و شواهد واقعی داشت: از ۴۷ تماس فروش، تو ۳۴ تاش موضوع ابزار ایجنت بدون پرسیدن مطرح شده بود، ۳۱۲ تیکت پشتیبانی برچسب MCP داشتن و بیش از ۱۸۰۰ پست انجمن به MCP اشاره کرده بودن. این یکی نمرهٔ adaptive گرفت، با این نقد که چرا بتا رو تا سه‌ماههٔ چهارم عقب انداخته.

بخش آخر دربارهٔ چیزیه که بهش می‌گن AI slop. فوستر چارچوب دن هاکن‌مایر رو تأیید می‌کنه: اگه قضاوت خوبی نداشته باشی و از AI استفاده کنی می‌شی توپ slop، و اگه قضاوت خوب داشته باشی می‌شی مغز توربو. راه‌حلی که تو زاپیر باب شده اینه که موقع فرستادن یه سند، سطح تلاشی که روش گذاشتی رو شفاف بگی: «این رو با AI نوشتم و فقط یه نگاه سریع بهش انداختم» در مقابل «هر جمله‌اش رو خودم بررسی کردم». به گفتهٔ او مشکل از جایی شروع می‌شه که کار بی‌زحمت رو به اسم کار باکیفیت جا بزنی و قضاوت رو بندازی گردن خواننده.

نکات کلیدی:

• روبریک زاپیر چهار سطح داره: unacceptable، capable، adaptive و transformative؛ نسخهٔ دوم ۳۱ مارس ۲۰۲۶ منتشر شده
• تو ۲۰۲۶ خلاصه‌سازی، نوشتن و تولید PRD ساده با AI فقط حداقل انتظاره، نه امتیاز
• توزیع مطلوب تیم محصول زاپیر: اکثریت تو adaptive، با حداقل یه نمونهٔ transformative از هر نفر
• دو ایرادی که فوستر به کار مدیر محصول گرفت: نبود پروتوتایپ و نبود شواهد واقعی مشتری
• نمونهٔ شواهد قابل قبول: ۳۴ تماس از ۴۷ تماس فروش، ۳۱۲ تیکت با برچسب MCP و بیش از ۱۸۰۰ پست انجمن