«فلان چیز مُرده» دیگه حرف درستی نیست
خلاصهٔ کاملتر
Stuart Frisby تو این یادداشت میگه هر چند ماه یکی اعلام میکنه یه چیزی تو طراحی مرده: Figma، wireframe، فایل طراحی، design system، یا دوباره تحقیق کاربر. ولی هیچکدوم نمردن. به گفته نویسنده اتفاق بدتری افتاده: هیچ چیزی جای چیز دیگهای رو نگرفته و ابزارها پخشوپلا شدن. یه طراح ممکنه تو یه ابزار اسکچ بزنه، تو یکی دیگه پرامپت بده، تو سومی بسازه، تو چهارمی ریویو کنه و فکرای اصلیشو تو یه اپ یادداشت نگه داره. چیزی که واقعاً مرده، استک ثابت و مشترک طراحیه.
نویسنده معتقده دلیل اصلی این پراکندگی بهتر بودن ابزارهای جدید نیست. دلیلش اینه که بیشترشون سخت استفاده میشن و پیدا کردن قابلیتهاشون تقریباً غیرممکنه. امکانات پشت پرامپت قایم شدن، فیچرها بدون اعلام منتشر میشن و بدون مستند عوض میشن، و رابط کاربری فقط یه جعبه متنه. نتیجه اینه که طراحها ابزار رو انتخاب نمیکنن، سرهمش میکنن و هر کس یه زنجیره ابزار مخصوص خودش داره.
به گفته Frisby این برای مدیرای طراحی دردسره. سالها یکدستی رو با یکسانکردن ابزار به دست آوردیم: همون فایل، همون کتابخونه، همون جلسه ریویو. حالا میشه یه ابزار رو اجباری کرد، ولی نمیشه نحوه کار آدما رو اجباری کرد. اونایی که غریزه قویتری دارن زودتر از همه دورش میزنن، مخصوصاً وقتی حس کنن اینطوری سریعترن.
راهحل نویسنده اینه که یکدستی از زیر ابزارها بیاد، یعنی طراحی بهعنوان زیرساخت. اگه ابزار نمیتونه استاندارد رو منتقل کنه، استاندارد باید از هر ابزاری قابل دسترس باشه. یعنی context طراح، سیستمی که توش میسازه و مدل تصمیمگیری تیم باید جوری نوشته بشن که ابزار اسکچ، ابزار پرامپت و coding agent همه بتونن بخوننشون. به گفته نویسنده tokenها و کامپوننتها بخش آسونش هستن. بخش سخت لایه بالاتره: چرا این انتخابها رو میکنیم، محصول برای چیه و هیچوقت نباید چه حسی بده. الان این چیزا فقط تو ذهن آدما و سندهایی هست که کسی بازشون نمیکنه.
Frisby قبلاً گفته بود مشتری اصلی آینده design system، هوش مصنوعیه. اینجا حرفشو گسترش میده: مشتری، هر ابزاریه که طراح برمیداره و قراره صدها تا باشن. سیستمی که فقط از یه رابط مصرف بشه، فقط یه مشتری داره و اون مشتری هم زیاد دووم نمیاره. به نظر نویسنده این آشفتگی نباید به محصول نهایی برسه. چیزی که مشتری میبینه باید حس یه چیز واحد از یه سازمان با یه دیدگاه رو بده، حتی اگه صد نفر با صد روش مختلف ساخته باشنش.
نکات کلیدی:
- به گفته نویسنده Figma، wireframe و design system نمردن؛ چیزی که مرده استک مشترک طراحیه.
- دلیل پراکندگی، سختبودن و قابلکشفنبودن ابزارهای جدیده، نه لزوماً بهتربودنشون.
- یکسانکردن ابزار دیگه راه رسیدن به یکدستی نیست، چون نحوه کار آدما رو نمیشه اجباری کرد.
- tokenها و کامپوننتها بخش آسونن؛ بخش سخت، مستندکردن دلیل تصمیمها و هدف محصوله.
- design system باید برای هر ابزار و agentی قابل خوندن باشه، نه فقط از یه رابط.




